اقتصادسرآمد، در شرایطی که شرکت‌های بیمه اصلی، تحت تأثیر متغیرهای اقتصادی، ناگزیر به بازنگری در ساختار ترازنامه‌های خود شده‌اند، بازار جهانی بیمه اتکایی عمر و مستمری با تکیه بر «کفایت سرمایه‌ای مطلوب» و ورود بازیگران جدید، فصل تازه‌ای از رشد را تجربه می‌کند؛ رشدی که بیش از هر چیز در سایه‌ی مدیریت تخصصی ریسک و انتقال هوشمندانه تعهدات به بازارهای بین‌المللی رقم خورده است.
طبق گزارش جدید آژانس رتبه‌بندی «ای‌ام بست»[1]، بازار جهانی بیمه اتکایی عمر و مستمری[2] همچنان با پشتوانه سرمایه‌ای مناسب رو به گسترش است. این رشد مستمر، ناشی از افزایش سرمایه‌های اختصاصی برای پوشش‌های عمر سنتی و همچنین افزایش حمایت‌های سرمایه‌ای از سوی اشخاص ثالث در حوزه کسب‌وکارهای مستمریِ دارایی‌محور[3] است.
این گزارش که با عنوان «آمادگی بیمه‌گران اتکایی عمر و مستمری برای رشد پایدار» منتشر شده است، همزمان با برگزاری گردهمایی سالانه سپتامبر[4] در مونت‌کارلو منتشر می‌گردد. در شرایط کنونی، شرکت‌های بیمه اصلی برای مقابله با نرخ‌های بهره بالاتر، رشد قدرتمند محصولات مستمری و افزایش تراکنش‌های فرامرزی[5] که برآمده از تفاوت در نظام‌های سرمایه‌ای است، وابستگی شدیدی به بیمه‌گران اتکایی پیدا کرده‌اند.
تراکنش‌های فرامرزی محرک اصلی این روند توسعه بوده‌اند؛ به‌طوری که میانگین رشد سالانه بیمه اتکایی عمر و مستمری در بازارهای فرامرزی طی ۱۰ سال گذشته، ۳۱ درصد بوده است.
در مقابل، بازارِ صرفِ بیمه اتکایی عمر[6] بازار بالغ‌تری محسوب می‌شود، اما با این حال همچنان نرخ رشد پایداری حدود ۴ درصد در سال را تجربه می‌کند. در این بخش، بسیاری از شرکت‌ها تمرکز خود را بر مدیریت ریسک طرف مقابل[7] معطوف کرده‌اند.
با توجه به افزایش تقاضا برای محصولات بازنشستگی و نیاز به استفاده از بیمه اتکایی به عنوان ابزاری برای مدیریت سرمایه و ریسک، مناطق «برمودا»[8] و تا حد کمتری «جزایر کایمن»[9] نزد شرکت‌های واگذارنده[10] محبوبیت یافته‌اند.
این عوامل تحت حمایت محیط اقتصادی پایدار، چارچوب‌های نظارتی پایدار، ثبات سیاسی، دسترسی به متخصصان حقوقی و مالی و نیز نظام‌های حسابداری انعطاف‌پذیر تقویت یافته‌اند.
«ادوارد کولبرگ»[11]، مدیر مؤسسه «ای‌ام بست»، در این‌باره می‌گوید: «نحوه برخورد با سرمایه الزامی[12] و ذخایر فنی[13] در بازارهای فرامرزی، اغلب نسبت به بیمه‌گران اتکایی مستقر در داخل خاک ایالات متحده، سخت‌گیرانه‌تر نیست. در برخی حوزه‌های قضایی، به دلیل عدم‌وجود ضمانت‌های وثیقه‌ای[14]، ریسک بازیابی مطالبات[15] افزایش یافته است.»
بر اساس این گزارش، این وابستگی ساختار ترازنامه‌ها را در کل این بخش به‌طور عمده‌ای تغییر داده است. میزان اعتبار ذخایر[16] استفاده‌شده و وجوه نگه داشته‌شده در ترازنامه‌ی شرکت‌های واگذارنده آمریکایی به‌طور مستمر در حال افزایش است؛ به‌طوری که سهم بیمه‌گران اتکایی در مجموع ۱۶۱۰ میلیارد دلار اعتبار ذخیره در پایان سال ۲۰۱۶، از حدود ۲۱ درصد به ۴۱ درصد رسیده است.
«ای‌ام بست» ضمن اشاره به این روند، نسبت به برخی نقاط حساس هشدار داده است؛ مبنی بر اینکه سطح مازاد سرمایه[17] ممکن است برای پوشش خسارت‌ها در سناریوهای بحرانی کافی نباشد.
برای حمایت از تراکنش‌های بزرگ‌تر، ساختارهای سرمایه‌ای جایگزین[18] به‌طور فزاینده‌ای وارد میدان شده‌اند. «لو سیلورز»[19]، تحلیل‌گر ارشد مالی در «ای‌ام بست»، خاطرنشان می‌کند: «ساختارهای سایدکار[20]نیز در حوزه عمر و مستمری جایگاه ویژه‌ای یافته‌اند.»
او می‌افزاید: «این‌ها نهادهای وابسته یا غیروابسته به بیمه‌گر اتکایی هستند که از سرمایه‌ی سرمایه‌گذاران محدودِ ثالث[21] استفاده می‌کنند. این نهادها می‌توانند در صورت بروز فرصت، سرمایه‌ی اضافی و به‌موقع[22] را برای اجرای معاملات بزرگ فراهم کنند و در مقابل، کارمزدهای بیشتری را برای شرکای عمومی به ارمغان بیاورند.»
همچنین، در بازار، سرمایه‌گذاری رو به رشد در اعتبار خصوصی[23]، از بخش بیمه اتکایی دارایی‌محور[24] و راهکارهای تسهیل سرمایه[25] حمایت می‌کنند.
رقابت مداوم و فزاینده، به‌ویژه از سوی بازیگران جدیدی مانند شرکت‌های سهام خصوصی[26] و مدیران دارایی، فشار برای افزایش نرخ بازدهی را دوچندان کرده است.
در نهایت، این گزارش نشان داد که بیمه‌گران اتکایی سنتی، حجم کلِ کسب‌وکارهای عمر انفرادی جاری[27] را در سال ۲۰۲۵ افزایش داده‌اند؛ موضوعی که نشان‌دهنده تکیه شرکت‌های بیمه بر راهکارهای انتقال ریسک زیستی[28] و تخصص بیمه‌گران اتکایی جهت بهینه‌سازی سرمایه و مدیریت ریسک است.
 انتقال ریسک‌های زیستی (بایومتریک): در صنعت بیمه، ریسک زیستی به عدم‌قطعیت‌های مربوط به طول عمر، فوت، بیماری یا ازکارافتادگی بیمه‌گذاران اشاره دارد. واگذاری یا انتقال این ریسک به بیمه‌گران اتکایی به شرکت‌های بیمه اجازه می‌دهد تعهدات ناشی از افزایش پیش‌بینی‌نشده طول عمر یا خسارت‌های ناشی از بیماری و فوت را از دوش خود بردارند و سرمایه خود را بهینه‌تر مدیریت کنند.