به گزارش اقتصادسرآمد، وی با اشاره به مأموریت این نهاد نوپا گفت: «ما نیامده‌ایم مجری باشیم یا دستگاه‌به‌دستگاه نظارت کنیم. نقش ما تشخیص است، نه توصیف؛ باید بپرسیم چرا چنین شد، نه آن که تشریح کنیم چه شد.» به گفته وی، اصول حاکم بر دبیرخانه استقلال، بی‌طرفی، شفافیت با تأکید بر موضوع تعارض منافع است.

این کارشناس توسعه، عدم استقلال بانک مرکزی، ناترازی بانکی، بودجه‌ریزی ناکارآمد، کسری صندوق‌های بازنشستگی، ناترازی سوخت و انرژی و اضافه‌بارگذاری‌های آبی را نمونه‌هایی از «گره‌های نهادی» دانست و افزود: «بر این باوریم که زین‌پس برای هر تصمیم مهم باید نقشه ذی‌نفعان را ترسیم کنیم و ببینیم چه کسی از این تصمیم نفع می‌برد و چه کسی ضرر می‌کند. همچنین باید نقشه قدرت یا اختیارات را برای تصمیم‌های مهم‌تر ترسیم کنیم تا مشخص شود پشت هر تصمیمی چه کسانی هستند.» او از تولید «گزارش‌های سایه»، «مدل‌سازی سیاستی» و «کارت امتیاز حکمرانی» به‌عنوان ابزارهای دانشی این دبیرخانه نام برد.

وی با اشاره به مدل «دو موتور» دبیرخانه — موتور دانشی-سیاستی و موتور گفتمانی-مدنی — گفت: «ابزارهای مدنی باید در خدمت مأموریت دانشی باشند، نه جایگزین آن. دو بال داریم: یکی اندیشه، یکی صدا.»

بزرگ‌زاده در تشریح مرزهای این نهاد تصریح کرد: «دبیرخانه نباید به بازوی اجرایی دولت یا نهاد نظارتی تبدیل شود. نباید جناحی و سیاسی شود، نباید کمپین توده‌ای سیاسی راه بیندازد، نباید وعده‌های غیرقابل تحقق بدهد و نباید در دام فعالیت‌نمایی بی‌استراتژی بیفتد.» او پرهیز از این آفت‌ها را شرط حفظ اعتبار دانشی و سرمایه اعتماد ملی دانست و گفت: «هر نهاد، با سکوتش نیز سخن می‌گوید.»

بزرگ‌زاده در پایان با استناد به ضرب‌المثلی آفریقایی گفت: «اگر می‌خواهی سریع بروی، تنها برو؛ اگر می‌خواهی دور بروی، با هم برویم.» و افزود: «ما درخت نمی‌کاریم؛ زمین را برای ریشه‌ها آماده می‌کنیم.»