حضور اصلاح‌طلبان در انتخابات مجلس یازدهم با اما و اگرهای بسیاری همراه بود؛ پیش از انتخابات برخی از کنشگران سیاسی اصلاح‌طلب تاکید داشتند تنها در صورتی باید در انتخابات شرکت کرد که شرایط برابری وجود داشته باشد و حضور در انتخابات را مشروط می‌دانستند؛ در مقابل عده‌ دیگری از اصلاح‌طلبان معتقد بودند که باید در هر شرایطی در انتخابات ولو به قیمت شکست، حضور پیدا کنند. در نهایت شورای عالی سیاست‌گذاری خود را از انتخابات کنار کشید اما دست احزاب را برای ارائه لیست باز گذاشت. سرانجام انتخابات مجلس یازدهم علیرغم مشارکت پایین پیروزی جریان اصولگرا بود.
به گزارش اقتصادسرآمد به نقل از ایلنا، مهدی آیتی، کنشگر سیاسی اصلاح‌طلب در گفت‌وگو حضور اصلاح‌طلبان در انتخابات مجلس یازدهم را اشتباه تاریخی و باعث از دست رفتن اعتبار و حیثیت این جریان سیاسی دانست.
وی معتقد است که جریان اصلاح‌طلب باید بعد از کمک و انتخاب روحانی به عنوان رئیس‌جمهور در سایه می‌ایستاد و به نقد و راهنمایی دولت می‌پرداخت اما به گدایی پشت در دولت پرداخت و هیچ‌گاه هم مورد التفات دولت قرار نگرفت؛ آیتی این کار اصلاح‌طلبان را همانند شرکت در انتخابات مجلس یازدهم و گدایی کردن از شورای نگهبان اشتباه تاریخی می‌داند. این کنشگر سیاسی اصلاح‌طلب تصریح می‌کند که اصلاح‌طلبان باید به آسیب‌شناسی و بازنگری در عملکرد ۱۶ ساله خود بپردازند و خواست و مطالبه مردم را انعکاس دهند تا بتوانند دوباره اقبال عموی را به دست بیاورند.
وی در ادامه افزود: پیش از برگزاری انتخابات مجلس یازدهم بارها گفتیم اصلاح‌طلبان باید مراقب باشند که اشتباه تاریخی خود را تکرار نکنند و وارد بازی یک‌طرفه و مسابقه نابرابری نشوند اما به این موضوع توجه نکردند؛ در ابتدا شورای سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان گفت که لیست ارائه نمی‌دهد اما بعد گفت که احزاب می‌توانند لیست ارائه دهند که همین امر منجر به شکست آنها و باعث لطمه به اعتبار و حیثیت اصلاح‌طلبان شد.
 آیتی اضافه کرد: حضور اصلاح‌طلبان در انتخابات یک اشتباه تاریخی و به دلیل منافع شخصی بود. اینکه اصلاح‌طلبان می‌گویند ما وظیفه خودمان می‌دانیم که در عرصه‌های سیاسی، حتی برای کسب کرسی‌های حداقلی کنار نکشیم، بایستیم و مبارزه کنیم، آن هم در هر شرایطی و به هر قیمتی، فقط بوی منافع شخصی می‌دهد.
وقتی تعدادی از نمایندگان اصلاح‌طلب چندین دوره در مجلس حضور داشته‌اند هنوز فکر می‌کنند که پیر و بازنشسته نشده‌اند و باید تا لحظه مرگ در فعالیت سیاسی، اجرایی  قرار گرفته و یا خودشان را در دولت جا کنند، به علت رانت‌هایی است که برای منافع شخصی‌شان وجود دارد و سخن افرادی که می‌گویند شرکت در انتخابات‌ها یا گرفتن مناصب دولتی تکلیف شرعی و ملی است، به هیچ وجه توجیه‌پذیر نیست.