به طور کلی به نظر می رسد که بسیاری از غول‌های بزرگ مادی دنیا، صاحبان صنایع، حرفه‌ها و جلوه‌هایی از مدنیت و رشد ‏اقتصادی کشورهای دیگر با توجه به این مسایل متوقف خواهد شد و شاید بسیاری از صنایع غیر ضرور ورشکسته شوند و خطر ‏جدی که در حال حاضر بشر را تهدید می کند و کرونا آن را نشان داد، تهدیدی است که ناشی از هوش مصنوعی و تسلط پنهانی ‏است که بعضی از صاحبان حرف و صاحبان قدرت می خواهند با به کارگیری آن بر انسان و دنیای طبیعی آن سیطره پیدا کنند.‏
 بزرگترین مطلبی که می شود به ویروس کرونا نسبت داد این است که کرونا سنگ محکی بود برای اینکه نشان دهد بسیاری از تصمیماتی که بزرگان دنیا گرفتند نادرست است و هنوز انسان جایگاه خود را در بین روابط سیاستمدارها ندارد.
در خصوص شیوع بیماری کرونا و دیدگاه‌هایی که سیاستمدارها داشتند، این ضعف مهم آشکار شد که درک عموم سیاستمداران در تمام دنیا تقریبا مادی است و به آنچه که در ظاهر می‌بینند و می‌فهمند عمل می‌کنند اما به نظر دانشمندان، مردم و کسانی که برخلاف آنها اعتقاد دارند که دنیا فقط مسایل مالی و مادی نیست و نمی شود به قدرت‌های ظاهری و قدرت هایی که متکی به ابزارها هستند کاملا اعتماد کرد، ضعف این نظریه ثابت و مشخص شد که در تمامی اوقات باید ...
سیاستمداران مورد نقد قرار گیرند و همچنین روابط دولت‌ها و روابط بین ملت‌ها تمایزاتی دارد که شعور جمعی ملت‌ها در درک موضوعات کلی بیشتر است.
با دقت در خصوص مساله‌ای مثل اقتصاد و درآمد ناخالص ملی شاهد هستیم که هنوز هم دولت‌ها و حتی بانک جهانی بیشتر روی مسایل مالی، ذخایر مادی، طلا، پول و قدرت های اقتصادی متکی به این روابط اتکا دارند، در حالی که کسانی که عمیق تر فکر می‌کنند، جهان را گسترده‌تر می بینند و افق دیدشان بازتر است اقتصاد را بر مبنای ارزش های انسانی می بینند. تعارض دو دنیای کاپیتالیسم و مارکسیسم هم تا حدودی همین بود و هر کدام راه افراط و تندروی را رفتند و یکی سرمایه را مقدس دانست و دیگری صرفا کار را مقدس دانست که هیچ کدام از اینها هم جوابگوی دنیای فعلی ما نبودند.
کرونا، ویروسی که شاید چند گرم از آن بیشتر در دنیا نیست نشان داد که ضعف تفکرات و شناخت سیاستمدارها باعث شده که جان انسان ها و سلامت آنها در معرض خطر قرار گیرد؛ بزرگترین مطلبی که می شود به ویروس کرونا نسبت داد -برخلاف اظهار نظرهای موجود که بعضی ها ظهور و بروز این بیماری را منفی دانسته و برخی مثبت می دانند- این است که کرونا در حقیقت سنگ محکی بود برای اینکه نشان دهد بسیاری از تصمیماتی که بزرگان در دنیا گرفتند نادرست است و هنوز انسان جایگاه خود را در بین روابط سیاستمدارها ندارد.
تنها کشوری که در این اوضاع خیلی انسانی برخورد کرد دولت آلمان بود که برخلاف اروپایی‌ها و غربی‌ها گفت که انسان‌ها عدد نیستند و ارزش‌های انسانی هنوز مکتوم نمانده است و همچنین راهی را که پیش گرفت حفظ مردم و سلامت نیروی انسانی اش بود.
به نظر از این به بعد دنیا به این سمت خواهد رفت که کشورها درونگراتر خواهند شد. با شیوع ویروس کرونا، ضعف های نظری اندیشه دهکده جهانی که می رفت تمام دنیا را ببلعد، روشن و مشخص شد که هر سرزمین و ملتی حق دارد که بنا به آنچه که اقتضای طبیعی، فرهنگی و جای پای تاریخی آن است فکر کرده و زندگی کند، بنابراین شاید کم کم احترام به اقوام و خواست های ملی ارزش بیشتری پیدا کرده و ارزش فرهنگ های ملی بیشتر شود و سرمایه های ملی هر کشور تنها ذخایر، معادن، کارخانجات و منابع مادی آن نباشد و ذخایر معنوی آن بیشتر نشان داده شود.
این بعد، کمرنگ تر شدن نقش دولت ها در آینده خواهد بود و به این ترتیب جوامع مدنی به خود بیشتر امیدوار خواهند شد، چنانکه دولت ها تقریبا در بحران‌ها نشان دادند که عملا منفعل هستند و نهادهای مدنی خود مردم به جهت ارتباطات وثیقی که با هم دارند، درک بهتری از دنیا و مشکلات آن دارند و بهتر می توانند تصمیم گیرند.
در آینده انسان‌ها در مورد هوش مصنوعی و تسلط آن بر زندگی شان بیشتر تصمیم خواهند گرفت و تداخل بشر در اموری که تعادل زندگی و تسلط قواعد طبیعی را به هم بزند، کمتر خواهد شد.
طبیعت از دست انسان که از قرن 19 به بعد حریصانه به جانش افتاده است در امان بیشتری خواهد بود و شاید این یکی از قله‌های بزرگی باشد که بشر به آن رسید و آن شناخت خود و نقش خود در طبیعت و ارزش گذاری بر طبیعت است که به نظرم انقلاب بزرگی در فکر خواهد بود، چون وقتی در فکر انقلاب ایجاد شود اعمال هم درست تر خواهد شد.
به طور کلی به نظر می رسد که بسیاری از غول‌های بزرگ مادی دنیا، صاحبان صنایع، حرفه‌ها و جلوه‌هایی از مدنیت و رشد اقتصادی کشورهای دیگر با توجه به این مسایل متوقف خواهد شد و شاید بسیاری از صنایع غیر ضرور ورشکسته شوند و خطر جدی که در حال حاضر بشر را تهدید می کند و کرونا آن را نشان داد، تهدیدی است که ناشی از هوش مصنوعی و تسلط پنهانی است که بعضی از صاحبان حرف و صاحبان قدرت می خواهند با به کارگیری آن بر انسان و دنیای طبیعی آن سیطره پیدا کنند.