اگر در یک کلمه بخواهیم به این سوال پاسخ دهیم که اقتصاد ایران با جهت گیری و مسیر فعلی به کجا می رود؟ آن یک کلمه «قهقرا» است.موتور محرکه هر نظام اقتصادی سرمایه گذاری برای ارتقای بهره وری در تولید و تجارت است. در اقتصاد ایران علاوه بر موانعی که تحریمهای بین المللی و رویکرد دستور و مداخله جویانه حاکمیت به اقتصاد، در برابر تغییر و نوآوری و سرمایه گذاری به نفع ارتقای بهره وری ایجاد کرده است؛ مالیات تورمی، سوبسیدهای بیحساب، کیفیت پایین فضای کسب و کار و نااطمینانی های شدید حاکم بر آن، سبب شده است عملا فعالان اقتصادی حساسیت خود را نسبت به سیگنال بهره وری از دست بدهند.میانگین رشد اقتصادی صفر برای بیش از یک دهه و تجربه دو بحران رکود تورمی در این فاصله، سقوط قدرت خرید مردم، گرفتار شدن اقتصاد سیاسی در سیکلهای معیوب توزیع سوبسید-تشدید ناکارآمدی و مداخله جویی-تشدید فساد و ... همه و همه در نهایت منجر به منفی شدن نرخ خالص تشکیل سرمایه کشور شده است و این نرخ منفی به آرامی در حال کشتن اقتصاد ایران و فراتر از آن مضمحل کردن انسجام اجتماعی کشور است.هر چند فشار این عوامل بر نظام نحیف اقتصادی ایران بسیار سنگین است؛ اما آنچه سرنوشت اقتصادی ایران ظرف یک الی دو دهه آتی را تعیین می کند؛ نه این عوامل و فشارها، بلکه تصمیماتی است که ما در مورد نحوه اداره اقتصاد ملی اتخاذ می کنیم.ایران امروز در شرایطی قرار دارد که هم به سادگی ممکن است...
ادامه در صفحه 2