گروه صنعتی مینو با همت والای زنده یاد علی خسروشاهی در سال ۱۳۳۸، با تاسیس شرکت سهامی خاص خوراک ایران شکل گرفت. علی خسروشاهی در پاییز همین سال توانست پس از جلب رضایت شرکت هنکل آلمان، نمایندگی توزیع «تاید» را بگیرد و انحصار بازار پودر رخت‌شویی ایران را از آن خود کند. پس از این، خسروشاهی توانست توجه و موافقت شرکت بوتس برای گرفتن لیسانس این شرکت را به گروه صنعتی مینو جلب کند.
واحد تولیدی صنعتی مینو - تاسیس گروه صنعتی مینواز سال ۱۳۳۸
فعالیت  این گروه تولیدی صنعتی بوده است. شمار کارگرهای این کارخانه که شرکت «پارس» نام گرفته‌بود، در ابتدا بیشتر از ۱۵ نفر نبود و این کارخانه، تولید مواد غذایی را با تولید آب‌نبات و تاقی شروع کرد. همزمان با به راه افتادن کارگاه آب نبات سازی، شرکت مینو به دنبال راه اندازی قسمت داروسازی نیز بود و قرار شد داروهای بوتس را در ایران تحت لیسانس بسازند. «تافی» اولین محصول مینو بود که با نام «تافی کره ای سه ستاره» تولید شد.
گزوه صنعتی مینو - تاسیس گروه صنعتی مینو
سال ۱۳۴۰ شمسی سال بهره برداری کارخانه است ، در این سال کارهای ساختمان سازی شروع وسال 1341 شمسی کار تمام شد و کارخانه به بهره برداری رسید.
یکی از تولیدات این برند ، ورود اولین ویفر به بازار مینو توسط شرکت مینو
اواخر شهریور سال ۱۳۴۱ برای اولین بار ویفر به بازار ایران توسط شرکت مینو عرضه شد. دهه ۱۳۴۰ دهه طلایی شرکت صنعتی مینو بود طوری که این شرکت با توسعه کارگاه‌ها، زمین‌های جدیدی خریداری کرد و کارخانجات مینو با سیاست عدم تمرکز صنایع در تهران در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ شمسی، زمین مناسبی با وسعت کافی در خرمدره از توابع شهرستان زنجان خریداری کرد.
گام بعدی مینو تولید آدامس بود. عرضه آدامس بادکنکی به بازار و بعد از آن تولید «آدامس شیک»، تاسیس واحدهای تولید بیسکویت و شکلات. تولید شکلات با برند مینو- تولید دو محصول به نام های کیت کت و اسمارتیز تحت لیسانس شرکت راونتری مکینتاش انگلستان، شرکت مینو توانست مقام اول را از نظر تولید و فروش شکلات در ایران کسب کند.
اواخر دهه ۱۳۴۰ نوبت به راه اندازی کارگاه پفک رسید در این مقطع زمانی و درست هنگامی که علی خسروشاهی در سفرهایش به خارج از کشور مرتب در نمایشگاه ها و مغازه ها نمونه ی اجناس مختلف را جمع آوری می کرد و می چشید. در یکی از این امتحانات به محصولی برخورد که بعدا در ایران با نام پفک نمکی به بازار عرضه شد.جنسی که علی خسروشاهی به آن برخورده بود محصول شرکت آمریکایی بیاتریس فودز بود. حسن خسروشاهی در خصوص نام گذاری این محصول می گوید: در دوران کودکی با مادرم به قنادی مینا در ابتدای خیابان نادری می رفتیم. آن ها یک شیرینی داشتند به نام پفک که خیلی مورد علاقه من بود. محصولی که قرار بود تولید شود خیلی پف داشت و چون محصول شوری بود، من تصمیم گرفتم که اسم آن را پفک نمکی بگذارم و با عجله ی زیاد این اسم را ثبت کردم. در همین سال کارگاه بیسکوئیت سازی نیز راه اندازی شد.
از دیگر اقدامات این شرکت تولیدی می توان به تاسیس شرکت صادراتی پرسوئیس اشاره کرد.
تاسیس شرکت صادراتی پرسوئیس، به عنوان متولی صادرات محصولات گروه صنعتی مینو، که از آن زمان تاکنون مسئولیت صادرات محصولات گروه شرکت های صنعتی مینو را برعهده داشت است. گام دیگری که پیش روی گروه صنعتی مینو قرار گرفت خرید زمین خرمدره برای این شرکت تولید بود.
در سال ۱۳۵۲ گسترش گروه صنعتی مینو در دستور کار قرار گرفت و به همین منظور زمین فعلی شرکت صنعتی مینو خرمدره خریداری شد. این زمین با هدف احداث یک شهرک بزرگ کارخانه ای خریداری و با ایجاد ساختمان مسکونی آپارتمانی برای مهندسان و کارکنان بستری برای جذب و هدایت متخصصین این صنعت به این مکان که تا آن زمان یک دهکده ی کوچک بود فراهم شد. این ده کوچک، به مرور زمان به خاطر وجود شرکت مینو به یک شهرستان تبدیل شده است.
* این کارخانه در سال ۱۳۵۴ به بهره‌برداری رسید. اولین دستگاه هایی که از تهران به خرمدره انتقال داده شد دستگاه های پفک نمکی بود و بدین ترتیب تولید در مینو خرمدره با محصول محبوب پفک نمکی آغاز شد. و پس از آن تولید آب نبات و تافی شروع شد