️ حسین سلاح ورزی
۱-بودجه را نباید به چشم سند و تفاهم نامه تقسیم غنائم و امتیازات نگریست.هرچند این نگاه در کشور بسیار رایج است.
۲-بودجه در حکم نقشه راه اقتصاد ملی در طول یک سال آینده نیز نیست.کسانی که بودجه را نقشه راه اقتصاد کشور می دانند به غلط، حاکمیت را مدیر نظام اقتصادی کشور قلمداد می کنند.این نگاه که در بین سیاستمداران ایرانی رواج دارد، اثرات زیانباری بر کیفیت حکمرانی و فضای کسب و کار می گذارد
۳-سند بودجه میثاق و تفاهم نامه ای برای هزینه کرد مجموعه ای از وجوه امانی و وکالتی است.لذا ضرورت دارد تمام احتیاطهای لازم در اداره وجوه امانی و وکالتی برای محافظت از حقوق امانت سپاران و موکلان در سند بودجه لحاظ شود.به بیان دیگر وجه غالب هویت بودجه باید وجه کنترلی آن باشد نه وجه اقدامی آن
۴- بودجه یک سند مالی برای تضمین کارایی و اثربخشی دولت در تولید کالاهای عمومی است و علاوه بر آن باید به دقت دامنه مداخله و عملکرد دولت را تحدید نماید تا دولت امکان سواستفاده از قدرت و تضییع حقوق سایر ذینفعان را از طریق اهرم بودجه پیدا نکند.همانطور که رییس جمهور محترم فرمودند:باید دولت را مجبور کرد که راه درست را برود.
۵-بودجه ایده آل حتی المقدور باید خالی از تراکنشهای غیرنقدی و غیرشفاف باشد و ترجیحا هر عملیات دولتی/حاکمیتی باید دارای ردپایی مشخص در سند بودجه و قابلیت رهگیری در تفریغ بودجه باشد.                                                                                                                    ادامه در صفحه2