رئیس پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس:
لزوم همکاری میان صنعت آبشیرینکن در راستای پیشگیری از مسائل زیست محیطی
رئیس پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان با تأکید بر لزوم همکاری نزدیک میان صنعت آبشیرینکن و نهادهای اجرایی، گفت: توسعه آبشیرینکنهای ساحلی بدون برنامهریزی علمی و رعایت ملاحظات زیستمحیطی میتواند پیامدهای اقتصادی و اجتماعی جبرانناپذیری بهویژه برای جوامع صیادی به همراه داشته باشد.
به گزارش اقتصادسرآمد، سیده لیلی محبی با اشاره به نقش روزافزون آبشیرینکنها در تأمین آب مناطق مختلف کشوربه مانا اظهار کرد: فناوری نمکزدایی بهعنوان یکی از راهکارهای مهم مقابله با تنش آبی، دارای ابعاد گسترده اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی است که باید بهصورت همزمان مورد توجه قرار گیرد.
رئیس پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان با بیان اینکه آبشیرینکنهای ساحلی میتوانند در رشد اقتصادی، توسعه صنعتی و تأمین پایدار آب شرب و کشاورزی نقشآفرین باشند، افزود: در کنار این مزایا، تخلیه پسابهای شور و گرم به محیط دریایی، در صورت نبود مدیریت صحیح، میتواند تعادل اکولوژیک خلیجفارس و دریای عمان را برهم بزند و بر زیستگاههای آبزیان اثر منفی بگذارد.
رئیس پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان با اشاره به تجارب جهانی در حوزه نمکزدایی تصریح کرد: فرآیند نمکزدایی در تمامی کشورها با درجاتی از خسارتهای زیستمحیطی همراه است، اما آنچه اهمیت دارد، کاهش این اثرات از طریق برنامهریزی علمی، پایش مستمر و همکاری بینبخشی است؛ موضوعی که در کشور ما نیز باید بهطور جدی دنبال شود.
محبی در ادامه، بر ضرورت تعامل مؤثر میان صنعت آبشیرینکن و دستگاههای اجرایی مرتبط از جمله شیلات، محیطزیست و نهادهای نظارتی تأکید کرد و گفت: در صورت عدم کنترل کیفی و کمی پساب خروجی آبشیرینکنها، این فناوری میتواند به اقتصاد صیادی، ذخایر آبزی و معیشت جوامع محلی ساحلنشین آسیب وارد کند.
وی رعایت استانداردهای ملی و منطقهای، استفاده از فناوریهای نوین کاهش اثرات زیستمحیطی، انجام ارزیابیهای دقیق اثرات زیستمحیطی پیش از احداث و مشارکت فعال بهرهبرداران را از الزامات توسعه پایدار این صنعت دانست و افزود: تنها با همکاری صنعت، نهادهای اجرایی و مراکز علمی و پژوهشی میتوان ضمن بهرهبرداری از مزایای آبشیرینکنها، از بروز آسیبهای بلندمدت به محیطزیست دریایی جلوگیری کرد.
رئیس پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان در پایان خاطرنشان کرد: تقویت رویکرد علمی در تصمیمسازیها و توجه به منافع نسلهای آینده باید بهعنوان محور اصلی توسعه آبشیرینکنها در سواحل جنوبی کشور مدنظر قرار گیرد.
به گزارش اقتصادسرآمد، سیده لیلی محبی با اشاره به نقش روزافزون آبشیرینکنها در تأمین آب مناطق مختلف کشوربه مانا اظهار کرد: فناوری نمکزدایی بهعنوان یکی از راهکارهای مهم مقابله با تنش آبی، دارای ابعاد گسترده اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی است که باید بهصورت همزمان مورد توجه قرار گیرد.
رئیس پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان با بیان اینکه آبشیرینکنهای ساحلی میتوانند در رشد اقتصادی، توسعه صنعتی و تأمین پایدار آب شرب و کشاورزی نقشآفرین باشند، افزود: در کنار این مزایا، تخلیه پسابهای شور و گرم به محیط دریایی، در صورت نبود مدیریت صحیح، میتواند تعادل اکولوژیک خلیجفارس و دریای عمان را برهم بزند و بر زیستگاههای آبزیان اثر منفی بگذارد.
رئیس پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان با اشاره به تجارب جهانی در حوزه نمکزدایی تصریح کرد: فرآیند نمکزدایی در تمامی کشورها با درجاتی از خسارتهای زیستمحیطی همراه است، اما آنچه اهمیت دارد، کاهش این اثرات از طریق برنامهریزی علمی، پایش مستمر و همکاری بینبخشی است؛ موضوعی که در کشور ما نیز باید بهطور جدی دنبال شود.
محبی در ادامه، بر ضرورت تعامل مؤثر میان صنعت آبشیرینکن و دستگاههای اجرایی مرتبط از جمله شیلات، محیطزیست و نهادهای نظارتی تأکید کرد و گفت: در صورت عدم کنترل کیفی و کمی پساب خروجی آبشیرینکنها، این فناوری میتواند به اقتصاد صیادی، ذخایر آبزی و معیشت جوامع محلی ساحلنشین آسیب وارد کند.
وی رعایت استانداردهای ملی و منطقهای، استفاده از فناوریهای نوین کاهش اثرات زیستمحیطی، انجام ارزیابیهای دقیق اثرات زیستمحیطی پیش از احداث و مشارکت فعال بهرهبرداران را از الزامات توسعه پایدار این صنعت دانست و افزود: تنها با همکاری صنعت، نهادهای اجرایی و مراکز علمی و پژوهشی میتوان ضمن بهرهبرداری از مزایای آبشیرینکنها، از بروز آسیبهای بلندمدت به محیطزیست دریایی جلوگیری کرد.
رئیس پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان در پایان خاطرنشان کرد: تقویت رویکرد علمی در تصمیمسازیها و توجه به منافع نسلهای آینده باید بهعنوان محور اصلی توسعه آبشیرینکنها در سواحل جنوبی کشور مدنظر قرار گیرد.