رئیس تحقیقات شیلاتی کشور:
بیماریهای نو پدید تهدید اصلی صنعت پرورش میگو است
رئیس موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور گفت: در شرایط کنونی بیماریهای نو ظهور و کاهش قیمت در بازارهای جهانی دو چالش اصلی صنعت میگوی پرورشی در جهان به شمار میرود و برای حفظ سهم ایران در بازارهای صادراتی، اجرای کامل پروتکلهای امنیت زیستی و توجه به پایداری تولید ضروری است.
به گزارش اقتصادسرآمد، محمد صدیق مرتضوی در حاشیه پنجمین دوره همایش ملی میگوی ایران در بوشهر به ایرنا اظهار کرد: پایداری در تولید و توسعه پایدار مفهومی است که سالها در ادبیات مدیریتی و اجرایی کشور مطرح میشود و در صنعت میگو نیز جایگاه ویژهای دارد.
وی افزود: موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور دارای شبکه گستردهای از مراکز پژوهشی در شمال، جنوب و مناطق مرکزی کشور است که در حوزههای شیلات، آبزیپروری، صید و صیادی و محیط زیست دریایی فعالیت میکنند و هدف اصلی آن تولید دانش و اطلاعات برای بهرهبرداری پایدار از منابع دریایی و توسعه پایدار آبزیپروری است.
مرتضوی ادامه داد: در جنوب کشور چهار مرکز اصلی شامل پژوهشکده آبزیپروری جنوب در اهواز، پژوهشکده میگوی کشور در بوشهر، مرکز تحقیقات خلیج فارس و دریای عمان در هرمزگان و مرکز تحقیقات آبهای دور در چابهار فعال هستند که با بهرهگیری از آزمایشگاههای پیشرفته، نیروی انسانی متخصص و ناوگان تحقیقاتی، پشتیبانی علمی صنعت را بر عهده دارند.
وی با اشاره به وضعیت جهانی آبزیپروری گفت: بر اساس گزارشهای منتشر شده در سال ۲۰۲۵، رشد صنعت آبزیپروری در جهان حدود ۷.۴۲ درصد بوده و حدود چهار هزار شرکت فعال و ۱۴ هزار شغل جدید در این حوزه ایجاد شدهاست.
رئیس موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور با استناد به گزارشهای سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) اظهار کرد: میزان تولید آبزیان از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۲ روندی رو به رشد داشته و حدود ۵.۸ درصد افزایش یافته است و پیشبینی میشود این روند ادامهدار باشد.
وی بیان کرد: تولید جهانی میگو به حدود پنج میلیون تن رسیده و این میزان تولید نشاندهنده اهمیت اقتصادی میگو در بازارهای جهانی است، اما افزایش تولید در برخی کشورها موجب کاهش قیمت و فشار بر تولیدکنندگان است.
مرتضوی، بیماریها را یکی از جدیترین تهدیدهای صنعت میگو عنوان کرد و گفت: در سالهای اخیر بروز بیماریهایی مانند لکه سفید خسارتهای قابل توجهی به مزارع وارد کرده و ضرورت اجرای دقیق پروتکلهای امنیت زیستی را دوچندان کردهاست.
وی تغییرات اقلیمی، افزایش دمای آب در مناطق جنوبی کشور، ناترازی انرژی، افزایش هزینه خوراک و دارو، کاهش قیمت جهانی و بیتوجهی به اثرات تجمعی آلودگیهای زیستمحیطی را از دیگر چالشهای پیشروی صنعت میگو در ایران برشمرد.
رئیس موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور با اشاره به تجارب کشورهای جنوب شرق آسیا و آمریکای لاتین گفت: برخی کشورها با اجرای کامل پروتکلهای امنیت زیستی، بازمهندسی مزارع، توسعه نرسریها و اصلاح نژاد به سمت افزایش تابآوری حرکت کردند و برخی دیگر نیز با مدیریت تولید در کنار بیماری، توانستند پایداری نسبی ایجاد کنند.مرتضوی درباره وضعیت تولید در ایران نیز بیان کرد: از سال ۱۳۸۵ با معرفی گونه وانامی به صنعت آبزیپروری کشور، روند تولید افزایشی بود اما از سال ۱۴۰۰ به دلیل بروز بیماریها با کاهش تولید مواجه شدیم که نشان میدهد نحوه مدیریت مزارع نقش تعیینکنندهای در حفظ یا افت تولید دارد.وی تاکید کرد: برای حضور مؤثر در بازارهای جهانی، علاوه بر افزایش تولید، موضوعاتی مانند ردیابی محصول، رعایت الزامات زیستمحیطی و حفظ اکوسیستمهای ساحلی باید به طور جدی مورد توجه قرار گیرد.
مرتضوی عنوان کرد: عبور از چالشهای پیشرو نیازمند همافزایی بخش تحقیق، اجرا و تولید است تا صنعت میگوی کشور بتواند با حفظ پایداری، سهم خود را در اقتصاد ملی و بازارهای صادراتی تثبیت کند.
به گزارش اقتصادسرآمد، محمد صدیق مرتضوی در حاشیه پنجمین دوره همایش ملی میگوی ایران در بوشهر به ایرنا اظهار کرد: پایداری در تولید و توسعه پایدار مفهومی است که سالها در ادبیات مدیریتی و اجرایی کشور مطرح میشود و در صنعت میگو نیز جایگاه ویژهای دارد.
وی افزود: موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور دارای شبکه گستردهای از مراکز پژوهشی در شمال، جنوب و مناطق مرکزی کشور است که در حوزههای شیلات، آبزیپروری، صید و صیادی و محیط زیست دریایی فعالیت میکنند و هدف اصلی آن تولید دانش و اطلاعات برای بهرهبرداری پایدار از منابع دریایی و توسعه پایدار آبزیپروری است.
مرتضوی ادامه داد: در جنوب کشور چهار مرکز اصلی شامل پژوهشکده آبزیپروری جنوب در اهواز، پژوهشکده میگوی کشور در بوشهر، مرکز تحقیقات خلیج فارس و دریای عمان در هرمزگان و مرکز تحقیقات آبهای دور در چابهار فعال هستند که با بهرهگیری از آزمایشگاههای پیشرفته، نیروی انسانی متخصص و ناوگان تحقیقاتی، پشتیبانی علمی صنعت را بر عهده دارند.
وی با اشاره به وضعیت جهانی آبزیپروری گفت: بر اساس گزارشهای منتشر شده در سال ۲۰۲۵، رشد صنعت آبزیپروری در جهان حدود ۷.۴۲ درصد بوده و حدود چهار هزار شرکت فعال و ۱۴ هزار شغل جدید در این حوزه ایجاد شدهاست.
رئیس موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور با استناد به گزارشهای سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) اظهار کرد: میزان تولید آبزیان از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۲ روندی رو به رشد داشته و حدود ۵.۸ درصد افزایش یافته است و پیشبینی میشود این روند ادامهدار باشد.
وی بیان کرد: تولید جهانی میگو به حدود پنج میلیون تن رسیده و این میزان تولید نشاندهنده اهمیت اقتصادی میگو در بازارهای جهانی است، اما افزایش تولید در برخی کشورها موجب کاهش قیمت و فشار بر تولیدکنندگان است.
مرتضوی، بیماریها را یکی از جدیترین تهدیدهای صنعت میگو عنوان کرد و گفت: در سالهای اخیر بروز بیماریهایی مانند لکه سفید خسارتهای قابل توجهی به مزارع وارد کرده و ضرورت اجرای دقیق پروتکلهای امنیت زیستی را دوچندان کردهاست.
وی تغییرات اقلیمی، افزایش دمای آب در مناطق جنوبی کشور، ناترازی انرژی، افزایش هزینه خوراک و دارو، کاهش قیمت جهانی و بیتوجهی به اثرات تجمعی آلودگیهای زیستمحیطی را از دیگر چالشهای پیشروی صنعت میگو در ایران برشمرد.
رئیس موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور با اشاره به تجارب کشورهای جنوب شرق آسیا و آمریکای لاتین گفت: برخی کشورها با اجرای کامل پروتکلهای امنیت زیستی، بازمهندسی مزارع، توسعه نرسریها و اصلاح نژاد به سمت افزایش تابآوری حرکت کردند و برخی دیگر نیز با مدیریت تولید در کنار بیماری، توانستند پایداری نسبی ایجاد کنند.مرتضوی درباره وضعیت تولید در ایران نیز بیان کرد: از سال ۱۳۸۵ با معرفی گونه وانامی به صنعت آبزیپروری کشور، روند تولید افزایشی بود اما از سال ۱۴۰۰ به دلیل بروز بیماریها با کاهش تولید مواجه شدیم که نشان میدهد نحوه مدیریت مزارع نقش تعیینکنندهای در حفظ یا افت تولید دارد.وی تاکید کرد: برای حضور مؤثر در بازارهای جهانی، علاوه بر افزایش تولید، موضوعاتی مانند ردیابی محصول، رعایت الزامات زیستمحیطی و حفظ اکوسیستمهای ساحلی باید به طور جدی مورد توجه قرار گیرد.
مرتضوی عنوان کرد: عبور از چالشهای پیشرو نیازمند همافزایی بخش تحقیق، اجرا و تولید است تا صنعت میگوی کشور بتواند با حفظ پایداری، سهم خود را در اقتصاد ملی و بازارهای صادراتی تثبیت کند.