رئیس مرکز اقیانوسشناسی خلیجفارس بوشهر :
گرمایش خلیج فارس سریعتر از میانگین جهانی در حال وقوع است
رئیس مرکز اقیانوسشناسی خلیجفارس بوشهر با بیان اینکه زمان ماندگاری آب در خلیج فارس نسبتاً طولانی و حدود ۲.۵ سال است و همین موضوع این پهنه آبی را به یکی از آسیب پذیرترین دریاهای جهان تبدیل کرده است، گفت: گرمایش خلیج فارس سریعتر از میانگین جهانی در حال وقوع است که این مسئله بسیار نگرانکننده است.
به گزارش اقتصادسرآمد، دکتر مریم قائمی با اشاره به اهمیت نامگذاری روز ملی خلیج فارسبه ایسنا اظهار کرد: نامگذاری ۱۰ اردیبهشت به عنوان روز ملی خلیج فارس نمیتواند صرفاً یک اقدام نمادین باشد، بلکه تأکیدی بر هویت تاریخی، جایگاه ژئوپولیتیکی و اهمیت علمی این پهنه آبی در مقیاس جهانی است.
وی گفت: خلیج فارس نه تنها یکی از مهمترین مسیرهای تجارت جهانی محسوب میشود، بلکه به عنوان شاهراه انرژی جهان نیز نقش مهمی در امنیت انرژی دارد و بخش قابل توجهی از ذخایر نفت و گاز جهان را در خود جای داده است.
قائمی با بیان اینکه در عین حال نامگذاری این روز فرصتی برای یادآوری مسئولیت ما در قبال حفاظت از این اکوسیستم بسیار حساس است، ادامه داد: خلیج فارس به دلیل نیمهبسته بودن، عمق کم و تبادل محدود آب، ظرفیت خودپالایی پایینی دارد و همین ویژگی آن را در برابر فشارهای انسانی و تغییرات اقلیمی بسیار آسیب صپذیر کرده است. بنابراین این روز میتواند بستری برای پیوند هویت علمی با مسئولیتهای زیستمحیطی باشد.
وی به اهمیت این حوضه و چالشهای زیست محیطی آن اشاره کرد و یاداور شد: خلیج فارس یک دریای نیمهبسته و کمعمق با شرایط اقلیمی خاص است که از طریق تنگه هرمز با آبهای آزاد در ارتباط قرار دارد. از سوی دیگر این منطقه به دلیل بارش کم و ورودی محدود آب شیرین، نرخ تبخیر بالایی دارد و در واقع تنها در سواحل شمالی خلیج فارس ورود رودخانهها و آب شیرین مشاهده میشود.
رئیس مرکز اقیانوسشناسی خلیجفارس بوشهر ادامه داد: زمان ماندگاری آب در خلیج فارس نسبتاً طولانی و حدود ۲.۵ سال است و همین موضوع این پهنه آبی را به یکی از آسیب پذیرترین دریاهای جهان تبدیل کرده است.
وی با تاکید بر اینکه در سالهای اخیر خلیج فارس با فشارهای بیسابقهای از جمله گرمایش مواجه شده است، خاطر نشان کرد: دادههای حاصل از مطالعات و تحقیقات ما در پژوهشگاه اقیانوسشناسی نشان میدهد که گرمایش خلیج فارس سریعتر از میانگین جهانی در حال وقوع است که این مسئله بسیار نگرانکننده است.
قائمی افزود: افزایش شوری آب خلیج فارس و کاهش ورودی آب شیرین نیز از دیگر چالشهای مهم این منطقه است که بخشی از آن به دلیل سدسازی در بالادست رودخانههای منتهی به خلیج فارس رخ داده است.
وی الودگیهای نفتی را از دیگر چالشهای محیط زیستی خلیج فارس ذکر کرد و ادامه داد: آلودگیهای نفتی نیز بهویژه با توجه به حجم بالای حملونقل نفتی در این منطقه، یکی از مهمترین تهدیدها برای محیط زیست خلیج فارس به شمار میرود.
رئیس مرکز اقیانوسشناسی خلیجفارس بوشهر گفت: علاوه بر اینها ورود فاضلابهای شهری و صنعتی به سواحل خلیج فارس نیز موجب افزایش بار مواد مغذی در آب شده و تهدیدات زیستمحیطی متعددی را به همراه دارد. همچنین ورود میکروپلاستیکها و فلزات سنگین به آبهای خلیج فارس از دیگر چالشهای جدی این اکوسیستم است.
قائمی اضافه کرد: از سوی دیگر اسیدیتر شدن آب دریا و کاهش اکسیژن محلول در آب که به آن «هایپوکسی» گفته میشود نیز در حال افزایش است و مجموعه این عوامل باعث تغییر در ساختار اکوسیستم خلیج فارس شده و پایداری منابع شیلاتی را تهدید میکند.
وی درباره وضعیت صخرههای مرجانی خلیج فارس نیز گفت: مرجانهای این منطقه با وجود سازگاری نسبی با دمای بالای آب، در سالهای اخیر تحت فشار شدید گرمایش، اسیدی شدن آب و آلودگیهای نفتی و صنعتی قرار گرفتهاند. افزایش دمای سطح دریا و اسیدی شدن آب موجب تشدید پدیده سفیدشدگی مرجانها و کاهش توان بازسازی آنها شده است.
به گزارش اقتصادسرآمد، دکتر مریم قائمی با اشاره به اهمیت نامگذاری روز ملی خلیج فارسبه ایسنا اظهار کرد: نامگذاری ۱۰ اردیبهشت به عنوان روز ملی خلیج فارس نمیتواند صرفاً یک اقدام نمادین باشد، بلکه تأکیدی بر هویت تاریخی، جایگاه ژئوپولیتیکی و اهمیت علمی این پهنه آبی در مقیاس جهانی است.
وی گفت: خلیج فارس نه تنها یکی از مهمترین مسیرهای تجارت جهانی محسوب میشود، بلکه به عنوان شاهراه انرژی جهان نیز نقش مهمی در امنیت انرژی دارد و بخش قابل توجهی از ذخایر نفت و گاز جهان را در خود جای داده است.
قائمی با بیان اینکه در عین حال نامگذاری این روز فرصتی برای یادآوری مسئولیت ما در قبال حفاظت از این اکوسیستم بسیار حساس است، ادامه داد: خلیج فارس به دلیل نیمهبسته بودن، عمق کم و تبادل محدود آب، ظرفیت خودپالایی پایینی دارد و همین ویژگی آن را در برابر فشارهای انسانی و تغییرات اقلیمی بسیار آسیب صپذیر کرده است. بنابراین این روز میتواند بستری برای پیوند هویت علمی با مسئولیتهای زیستمحیطی باشد.
وی به اهمیت این حوضه و چالشهای زیست محیطی آن اشاره کرد و یاداور شد: خلیج فارس یک دریای نیمهبسته و کمعمق با شرایط اقلیمی خاص است که از طریق تنگه هرمز با آبهای آزاد در ارتباط قرار دارد. از سوی دیگر این منطقه به دلیل بارش کم و ورودی محدود آب شیرین، نرخ تبخیر بالایی دارد و در واقع تنها در سواحل شمالی خلیج فارس ورود رودخانهها و آب شیرین مشاهده میشود.
رئیس مرکز اقیانوسشناسی خلیجفارس بوشهر ادامه داد: زمان ماندگاری آب در خلیج فارس نسبتاً طولانی و حدود ۲.۵ سال است و همین موضوع این پهنه آبی را به یکی از آسیب پذیرترین دریاهای جهان تبدیل کرده است.
وی با تاکید بر اینکه در سالهای اخیر خلیج فارس با فشارهای بیسابقهای از جمله گرمایش مواجه شده است، خاطر نشان کرد: دادههای حاصل از مطالعات و تحقیقات ما در پژوهشگاه اقیانوسشناسی نشان میدهد که گرمایش خلیج فارس سریعتر از میانگین جهانی در حال وقوع است که این مسئله بسیار نگرانکننده است.
قائمی افزود: افزایش شوری آب خلیج فارس و کاهش ورودی آب شیرین نیز از دیگر چالشهای مهم این منطقه است که بخشی از آن به دلیل سدسازی در بالادست رودخانههای منتهی به خلیج فارس رخ داده است.
وی الودگیهای نفتی را از دیگر چالشهای محیط زیستی خلیج فارس ذکر کرد و ادامه داد: آلودگیهای نفتی نیز بهویژه با توجه به حجم بالای حملونقل نفتی در این منطقه، یکی از مهمترین تهدیدها برای محیط زیست خلیج فارس به شمار میرود.
رئیس مرکز اقیانوسشناسی خلیجفارس بوشهر گفت: علاوه بر اینها ورود فاضلابهای شهری و صنعتی به سواحل خلیج فارس نیز موجب افزایش بار مواد مغذی در آب شده و تهدیدات زیستمحیطی متعددی را به همراه دارد. همچنین ورود میکروپلاستیکها و فلزات سنگین به آبهای خلیج فارس از دیگر چالشهای جدی این اکوسیستم است.
قائمی اضافه کرد: از سوی دیگر اسیدیتر شدن آب دریا و کاهش اکسیژن محلول در آب که به آن «هایپوکسی» گفته میشود نیز در حال افزایش است و مجموعه این عوامل باعث تغییر در ساختار اکوسیستم خلیج فارس شده و پایداری منابع شیلاتی را تهدید میکند.
وی درباره وضعیت صخرههای مرجانی خلیج فارس نیز گفت: مرجانهای این منطقه با وجود سازگاری نسبی با دمای بالای آب، در سالهای اخیر تحت فشار شدید گرمایش، اسیدی شدن آب و آلودگیهای نفتی و صنعتی قرار گرفتهاند. افزایش دمای سطح دریا و اسیدی شدن آب موجب تشدید پدیده سفیدشدگی مرجانها و کاهش توان بازسازی آنها شده است.