«سرآمد»مطالبهگری میکند؛
کمکاری سازمان شیلات در «ارزانسازی آبزیان»
«خرید ماهی» رویای مردم ایران!
گروه شیلات - فیروز اسماعیلی نژاد - امنیـت غذایـی زمانـی به دسـت میآیـد کـه همه مـردم همواره بـه غذای کافـی، سـالم، مغذی و حلال دسترسـی فیزیکـی و اقتصادی داشـته باشـند و این غذا نیازهـای فرد برای یک زندگی سـالم و فعـال را فراهـم سـازد. شیلات یکی از صنایع راهبردی و به عنوان یکی از پایههای تامین امنیت غذایی مورد توجه قرار دارد. با توجه به سهم اندک غذاهای دریایی و آبزی خوری در سفره مردم و ظرفیتهای قابل توجه کشور در این تولید پروتئین های دریایی با توجه به قرارگیری در کنار دریا در دو سوی شمالی و جنوبی، باید در برنامه های کلان کشور سهم بیشتری از غذاهای دریایی به عنوان پایه غذایی مردم منظور گردد و برنامه ریزیها به گونهای باشد که ذائقه مردم به سمت غذاهای دریایی متمایل گردد.
در سیاستهای کلی توسعه دریامحور که در آبان ماه سال 1402 ابلاغ شد، بر بهرهبرداری حداکثری و بهینه از ظرفیتها، منابع و ذخایر زیست بوم دریایی با ممانعت از تخریب محیط زیست دریایی تأکید شده است.
وضعیت میزان مصرف غذاهای دریایی و قیمت آنها و برنامههای پیش روی سازمان شیلات در افزایش میزان وجود آبزیان بر سفره مردم چگونه است؟
حمایتی که برای برخی از پروتئینها در مقاطع حساس صورت گرفته و ذائقه مردم شکل داده شد، برای آبزیان هم این حمایتها باید انجام شود تا بتوانیم از این ظرفیتی که وجود دارد، بهره برداری شود آیا اینها شکل گرفته است؟
اگر شرایط طوری برنامهریزی میشد که مقدار تولید به قدری افزایش پیدا کند، که علاوه بر تأمین بازار داخلی، امکان صادرات هم میسر شود، قطعاً بر روی قیمت آبزیان تأثیر میگذارد و با سهولت بیشتری در اختیار مردم قرار میگرفت.
البته که نگاه به شرایط بودجه کشور و اولویتهای دولتهای مختلف و صرف هزینههای جاری شاید به سازمان شیلات اجازه ورد جدی به این مهم را ندهد. اینکه دولت قطعاً به دنبال ایجاد زیرساختهایی که امنیت غذایی را تأمین کنند، هست. اینکه از چه طریق این منابع تأمین بشود، از سوی دولتمردان تصمیمگیری خواهد شد شکی نیست. اینکه امنیت غذایی اهمیت کمتری نسبت به امنیت نظامی و امنیت سلامت در کشور ندارد و در اولویت اول دولت قرار دارد. و اینکه حتما دولت به دنبال این است که سفره مردم کوچکتر نشود.
اما چرا همچنان سفره و سبد مردم خالی
از ماهی است؟
ما مشکل آب شیرین و شورشدگی منابع آب را در کشور داریم، این منابع می توانند برای پرورش آبزیان به کار گرفته شوند. در استان های مانند خراسان جنوبی، سمنان، سیستان و بلوچستان و ... قناتها و چاه های آب شور شدند و برای کشاورزی مناسب نیستند، اما برای پرورش آبزیان مناسب هستند.
ما در روزنامه دریایی سرآمد بسیار امیدواریم. علیرغم شرایط تحریمی، در موضوع امنیت غذایی سربلند باشیم.
طبق آخرین گزارش اقتصادسرآمد، ما در دریا بیشتر از ۱۲ هزار ناوگان صیادی، بزرگترین ناوگان در کشور را داریم و بیش از ۱۳۶ هزار نفر صیاد در دریا در حال فعالیت هستند، بیش از ۸۰۰ شناور ما در خارج از آب های سرزمینی و در اقیانوس ها در حال صید هستند. سازمان شیلات به دنبال آن است که این تعداد به ۱۲۰۰ فروند افزایش دهند. برای پرورش میگو، ۲۰۰ هزار هکتار اراضی شناسایی و امکان توسعه برای پرورش این آبزی را دارند. این موارد از ظرفیتهایی است که در دریا برای ما وجود دارد. اما چرا وضعیت ما چنین است؟
براساس سیاستهای ابلاغی در رابطه با افزایش تولید آبزیان و امنیت غذایی مردم باید بتوانیم در منطقه اول شویم بارها سازمان شیلات اعلام کرده است به کمک تمامی دولتمردان به دنبال آن هستیم و برنامههای خود را ارائه دادیم، امیدواریم که همه کمک کنند تا از ظرفیت های دریا، سواحل و پس کرانه که در کشور وجود دارد، به طور کامل بهره برداری شود تا بتوانیم اسیاست های ابلاغی را عملیاتی کنیم. آیا وقت آن نرسیده است؟
روزنامه دریایی اقتصادسرآمد از قبل هم در موضوع فرهنگسازی برای غذاهای دریایی و آبزی خوری و هم در سایر موضوعات مربوط به دریا سعی و اهتمام ویژه ای داشته است و به جلو هم اقتصاد دریا و امورات مربوط به آن مورد توجه خاص این روزنامه هست و انتظار ما این است که در تعامل با مسئولان سازمان شیلات در کنار برنامه های کلان، آگاهی بخشی و اطلاع رسانی درباره دریا و محصولات آن از بستر رسانه جدی گرفته شده و تقویت گردد.
گفته میشود در کشور بیشتر از ۸۰۰ هزار منبع آبی وجود دارد که امکان بهره برداری برای آبزیان را دارد که الان تنها ۱۰ درصد استفاده می شود. همچنین ذخیره آب های کشاورزی را داریم. نهادهای مانند بنیاد برکت و ستاد اجرایی حضرت امام (ره) الان پای کار آمدند و قرار شد از همه ظرفیت های ممکن استفاده کننند تا جایی که استفاده از آبزیان برای مردم اقتصادی شود. چه نتیجهای در بر داشت؟
طبق گزارش رسانه دریایی اقتصادسرآمد در جلساتی که با موضوع امنیت غذایی با کمیسیون کشاورزی مجلس شورای اسلامی در محل وزارت جهاد کشاورزی دایر میشود، این تصمیمگیری شده است که از محل برنامه هفتم توسعه و بودجه های سالیانه به گونهای برنامهریزی گردد که امنیت غذایی کشور با توجه به منویات مقام معظم رهبری تأمین گردد. همچنین سازمان شیلات ایران از دستگاههای عضو کارگروه امنیت غذایی است که با حضور معاون اول رئیس جمهور برگزار میشود در کمیسیون صنعت و معدن مجلس با موضوع توسعه دریامحور هم چنین جلساتی برگزار میشود و اینجاست که مسئولیت سازمان شیلات سنگینتر میشود همه ساز و کارهای مد نظر مهیاست
اما چرا خروجی این همه ظرفیتها و فرصتها و یا دستاوردهایی که در گزارش عملکردها از آن سخن میگویند در سبد غذایی مردم نمیگنجند برای ما سوال است.
از منظر سازمان شیلات ایران سیاستهای اجرایی دریامحور در حوزه تامین امنیت غذایی و آبزیان سالم و ارزان پیش رفته است؟ پرسش اقتصادسرآمد خیلی ساده و عامیانه است: چرا مردم توان اضافه کردن ماهی در سبد غذایی خود ندارند؟ «ارزانسازی آبزیان» کجای برنامه سازمان شیلات است؟ چرا خرید ماهی تقریبا رویا شده است؟
گروه شیلات - فیروز اسماعیلی نژاد - امنیـت غذایـی زمانـی به دسـت میآیـد کـه همه مـردم همواره بـه غذای کافـی، سـالم، مغذی و حلال دسترسـی فیزیکـی و اقتصادی داشـته باشـند و این غذا نیازهـای فرد برای یک زندگی سـالم و فعـال را فراهـم سـازد. شیلات یکی از صنایع راهبردی و به عنوان یکی از پایههای تامین امنیت غذایی مورد توجه قرار دارد. با توجه به سهم اندک غذاهای دریایی و آبزی خوری در سفره مردم و ظرفیتهای قابل توجه کشور در این تولید پروتئین های دریایی با توجه به قرارگیری در کنار دریا در دو سوی شمالی و جنوبی، باید در برنامه های کلان کشور سهم بیشتری از غذاهای دریایی به عنوان پایه غذایی مردم منظور گردد و برنامه ریزیها به گونهای باشد که ذائقه مردم به سمت غذاهای دریایی متمایل گردد.
در سیاستهای کلی توسعه دریامحور که در آبان ماه سال 1402 ابلاغ شد، بر بهرهبرداری حداکثری و بهینه از ظرفیتها، منابع و ذخایر زیست بوم دریایی با ممانعت از تخریب محیط زیست دریایی تأکید شده است.
وضعیت میزان مصرف غذاهای دریایی و قیمت آنها و برنامههای پیش روی سازمان شیلات در افزایش میزان وجود آبزیان بر سفره مردم چگونه است؟
حمایتی که برای برخی از پروتئینها در مقاطع حساس صورت گرفته و ذائقه مردم شکل داده شد، برای آبزیان هم این حمایتها باید انجام شود تا بتوانیم از این ظرفیتی که وجود دارد، بهره برداری شود آیا اینها شکل گرفته است؟
اگر شرایط طوری برنامهریزی میشد که مقدار تولید به قدری افزایش پیدا کند، که علاوه بر تأمین بازار داخلی، امکان صادرات هم میسر شود، قطعاً بر روی قیمت آبزیان تأثیر میگذارد و با سهولت بیشتری در اختیار مردم قرار میگرفت.
البته که نگاه به شرایط بودجه کشور و اولویتهای دولتهای مختلف و صرف هزینههای جاری شاید به سازمان شیلات اجازه ورد جدی به این مهم را ندهد. اینکه دولت قطعاً به دنبال ایجاد زیرساختهایی که امنیت غذایی را تأمین کنند، هست. اینکه از چه طریق این منابع تأمین بشود، از سوی دولتمردان تصمیمگیری خواهد شد شکی نیست. اینکه امنیت غذایی اهمیت کمتری نسبت به امنیت نظامی و امنیت سلامت در کشور ندارد و در اولویت اول دولت قرار دارد. و اینکه حتما دولت به دنبال این است که سفره مردم کوچکتر نشود.
اما چرا همچنان سفره و سبد مردم خالی
از ماهی است؟
ما مشکل آب شیرین و شورشدگی منابع آب را در کشور داریم، این منابع می توانند برای پرورش آبزیان به کار گرفته شوند. در استان های مانند خراسان جنوبی، سمنان، سیستان و بلوچستان و ... قناتها و چاه های آب شور شدند و برای کشاورزی مناسب نیستند، اما برای پرورش آبزیان مناسب هستند.
ما در روزنامه دریایی سرآمد بسیار امیدواریم. علیرغم شرایط تحریمی، در موضوع امنیت غذایی سربلند باشیم.
طبق آخرین گزارش اقتصادسرآمد، ما در دریا بیشتر از ۱۲ هزار ناوگان صیادی، بزرگترین ناوگان در کشور را داریم و بیش از ۱۳۶ هزار نفر صیاد در دریا در حال فعالیت هستند، بیش از ۸۰۰ شناور ما در خارج از آب های سرزمینی و در اقیانوس ها در حال صید هستند. سازمان شیلات به دنبال آن است که این تعداد به ۱۲۰۰ فروند افزایش دهند. برای پرورش میگو، ۲۰۰ هزار هکتار اراضی شناسایی و امکان توسعه برای پرورش این آبزی را دارند. این موارد از ظرفیتهایی است که در دریا برای ما وجود دارد. اما چرا وضعیت ما چنین است؟
براساس سیاستهای ابلاغی در رابطه با افزایش تولید آبزیان و امنیت غذایی مردم باید بتوانیم در منطقه اول شویم بارها سازمان شیلات اعلام کرده است به کمک تمامی دولتمردان به دنبال آن هستیم و برنامههای خود را ارائه دادیم، امیدواریم که همه کمک کنند تا از ظرفیت های دریا، سواحل و پس کرانه که در کشور وجود دارد، به طور کامل بهره برداری شود تا بتوانیم اسیاست های ابلاغی را عملیاتی کنیم. آیا وقت آن نرسیده است؟
روزنامه دریایی اقتصادسرآمد از قبل هم در موضوع فرهنگسازی برای غذاهای دریایی و آبزی خوری و هم در سایر موضوعات مربوط به دریا سعی و اهتمام ویژه ای داشته است و به جلو هم اقتصاد دریا و امورات مربوط به آن مورد توجه خاص این روزنامه هست و انتظار ما این است که در تعامل با مسئولان سازمان شیلات در کنار برنامه های کلان، آگاهی بخشی و اطلاع رسانی درباره دریا و محصولات آن از بستر رسانه جدی گرفته شده و تقویت گردد.
گفته میشود در کشور بیشتر از ۸۰۰ هزار منبع آبی وجود دارد که امکان بهره برداری برای آبزیان را دارد که الان تنها ۱۰ درصد استفاده می شود. همچنین ذخیره آب های کشاورزی را داریم. نهادهای مانند بنیاد برکت و ستاد اجرایی حضرت امام (ره) الان پای کار آمدند و قرار شد از همه ظرفیت های ممکن استفاده کننند تا جایی که استفاده از آبزیان برای مردم اقتصادی شود. چه نتیجهای در بر داشت؟
طبق گزارش رسانه دریایی اقتصادسرآمد در جلساتی که با موضوع امنیت غذایی با کمیسیون کشاورزی مجلس شورای اسلامی در محل وزارت جهاد کشاورزی دایر میشود، این تصمیمگیری شده است که از محل برنامه هفتم توسعه و بودجه های سالیانه به گونهای برنامهریزی گردد که امنیت غذایی کشور با توجه به منویات مقام معظم رهبری تأمین گردد. همچنین سازمان شیلات ایران از دستگاههای عضو کارگروه امنیت غذایی است که با حضور معاون اول رئیس جمهور برگزار میشود در کمیسیون صنعت و معدن مجلس با موضوع توسعه دریامحور هم چنین جلساتی برگزار میشود و اینجاست که مسئولیت سازمان شیلات سنگینتر میشود همه ساز و کارهای مد نظر مهیاست
اما چرا خروجی این همه ظرفیتها و فرصتها و یا دستاوردهایی که در گزارش عملکردها از آن سخن میگویند در سبد غذایی مردم نمیگنجند برای ما سوال است.
از منظر سازمان شیلات ایران سیاستهای اجرایی دریامحور در حوزه تامین امنیت غذایی و آبزیان سالم و ارزان پیش رفته است؟ پرسش اقتصادسرآمد خیلی ساده و عامیانه است: چرا مردم توان اضافه کردن ماهی در سبد غذایی خود ندارند؟ «ارزانسازی آبزیان» کجای برنامه سازمان شیلات است؟ چرا خرید ماهی تقریبا رویا شده است؟