۴ ماه از سوختن ۱۰۰ لنج مردمی گذشت، «سرآمد» گزارش می دهد؛
صیادان جاسک در انتظار جبران خسارت لنج های صیادی
رونق اقتصاددریاپایه سواحل مَکُران در گرو تصمیم سازان
گروه گزارش - جمال جلالی - چهار ماه از حمله وحشیانه آمریکایی صهیونیستی به اسکله صیادی و تجاری بندر جاسک میگذرد؛ حملهای که در جریان تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی به خاک کشور رخ داد و در نتیجه آن، حدود ۱۰۰ فروند لنج صیادی و تجاری طعمه آتش شدند. اسکلهای که محل کسب روزی مردم بود و هیچ نقشی در فعالیتهای نظامی نداشت، در چشم برهمزدنی به ویرانهای تبدیل شد و حاصل سالها تلاش و سرمایه مردم عادی در میان شعلههای آتش از بین رفت.
جمال جلالی، فعال رسانه ای سواحل مَکُران در گزارشی به سرآمد اورده است: در این حادثه، تنها شناورها نابود نشدند؛ بلکه امید صدها خانواده نیز آسیب دید. هر یک از این لنجها به طور متوسط برای حدود ۱۵ نفر شامل ناخدا، ملوان، جاشو و دیگر عوامل صیادی اشتغال مستقیم ایجاد کرده بود. با نابودی این شناورها، نزدیک به ۲,۰۰۰ نفر به صورت مستقیم و غیرمستقیم شغل خود را از دست دادهاند و بسیاری از خانوادههای بومی منطقه که تنها منبع درآمدشان صیادی بود، امروز با مشکلات جدی معیشتی دستوپنجه نرم میکنند.
بندر جاسک یکی از قطبهای مهم صید ماهی تن در کشور به شمار میرود و سالانه هزاران تن ماهی از آبهای این منطقه صید و روانه بازارهای داخلی میشود. کاهش ناگهانی ظرفیت صید، علاوه بر آسیب به اقتصاد محلی، بر زنجیره تأمین آبزیان کشور نیز اثر گذاشته و در نهایت میتواند سفره مردم را تحت تأثیر قرار دهد.
آنچه در بندر جاسک رخ داد، صرفاً تخریب چند شناور نبود؛ بلکه ضربهای مستقیم به زندگی صیادان، اقتصاد محلی و امنیت غذایی کشور بود. قربانیان این حادثه، مردم عادی بودند؛ مردمی که نه سلاحی در دست داشتند و نه نقشی در هیچ درگیری نظامی ایفا میکردند. نتیجه این حمله، بیکاری، از دست رفتن سرمایههای شخصی و بلاتکلیفی هزاران نفر از شهروندانی بود که سالها با سختی از دل دریا روزی حلال به دست میآوردند.
با گذشت چهار ماه، هنوز بسیاری از لنجداران نمیدانند خسارتشان از چه طریقی جبران خواهد شد، چه نهادی مسئول پاسخگویی است و چه زمانی امکان بازگشت دوباره آنان به دریا فراهم میشود.
برخی از شناورها تحت پوشش بیمه بودند، برخی دیگر در مراحل اخذ مجوز فعالیت قرار داشتند و تعدادی نیز به تازگی خریداری شده و آماده ورود به چرخه صید بودند؛ اما همگی در این حادثه از بین رفتند و سرمایه سالها تلاش صاحبانشان به خاکستر تبدیل شد.
از سوی دیگر، اداره بنادر و دریانوردی جاسک نیز در شرایطی اداره میشود که نبود مدیریت ثابت، روند پیگیری مطالبات آسیبدیدگان را با ابهام بیشتری مواجه کرده است. صیادان میگویند تاکنون پاسخ روشنی درباره نحوه جبران خسارتها، زمان پرداختها یا برنامه بازسازی ناوگان صیادی دریافت نکردهاند.
جاسک یکی از مهمترین محورهای توسعه سواحل مَکُران است و اسکله صیادی و تجاری آن نقشی راهبردی در اشتغال، تجارت دریایی، تولید و تأمین آبزیان کشور دارد. از این رو، آسیب واردشده تنها متوجه مردم جاسک نیست، بلکه آثار آن در سطح ملی نیز قابل مشاهده است.
اکنون انتظار صیادان و مردم جاسک از مسئولان ملی و استانی، از جمله وزارت راه و شهرسازی، سازمان بنادر و دریانوردی، وزارت جهاد کشاورزی( سازمان شیلات ایران)، استانداری هرمزگان و فرمانداری شهرستان جاسک، این است که با تعیین تکلیف فوری پرونده خسارتها، اختصاص اعتبارات لازم و حمایت عملی از لنجداران، زمینه بازگشت آنان به چرخه تولید و صیادی را فراهم کنند.
امروز مردمان رنج کشیده بندر تاریخی جاسک بیش از هر چیز، خواهان عدالت و جبران خسارت هستند. آنان معتقدند حملهای که به نابودی سرمایههایشان انجامید، تنها اسکله و لنجها را هدف قرار نداد، بلکه معیشت، امنیت شغلی و آینده خانوادههایشان را نیز نشانه رفت.
صدای صیادان جاسکی باید شنیده شود؛ مردمی که قربانی جنگ و خشونت شدند و اکنون چشمانتظار آن هستند که مسئولان کشور، با حمایت مؤثر و جبران خسارتها، اجازه ندهند پیامدهای آن حمله همچنان بر زندگی آنان سایه بیفکند.
گروه گزارش - جمال جلالی - چهار ماه از حمله وحشیانه آمریکایی صهیونیستی به اسکله صیادی و تجاری بندر جاسک میگذرد؛ حملهای که در جریان تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی به خاک کشور رخ داد و در نتیجه آن، حدود ۱۰۰ فروند لنج صیادی و تجاری طعمه آتش شدند. اسکلهای که محل کسب روزی مردم بود و هیچ نقشی در فعالیتهای نظامی نداشت، در چشم برهمزدنی به ویرانهای تبدیل شد و حاصل سالها تلاش و سرمایه مردم عادی در میان شعلههای آتش از بین رفت.
جمال جلالی، فعال رسانه ای سواحل مَکُران در گزارشی به سرآمد اورده است: در این حادثه، تنها شناورها نابود نشدند؛ بلکه امید صدها خانواده نیز آسیب دید. هر یک از این لنجها به طور متوسط برای حدود ۱۵ نفر شامل ناخدا، ملوان، جاشو و دیگر عوامل صیادی اشتغال مستقیم ایجاد کرده بود. با نابودی این شناورها، نزدیک به ۲,۰۰۰ نفر به صورت مستقیم و غیرمستقیم شغل خود را از دست دادهاند و بسیاری از خانوادههای بومی منطقه که تنها منبع درآمدشان صیادی بود، امروز با مشکلات جدی معیشتی دستوپنجه نرم میکنند.
بندر جاسک یکی از قطبهای مهم صید ماهی تن در کشور به شمار میرود و سالانه هزاران تن ماهی از آبهای این منطقه صید و روانه بازارهای داخلی میشود. کاهش ناگهانی ظرفیت صید، علاوه بر آسیب به اقتصاد محلی، بر زنجیره تأمین آبزیان کشور نیز اثر گذاشته و در نهایت میتواند سفره مردم را تحت تأثیر قرار دهد.
آنچه در بندر جاسک رخ داد، صرفاً تخریب چند شناور نبود؛ بلکه ضربهای مستقیم به زندگی صیادان، اقتصاد محلی و امنیت غذایی کشور بود. قربانیان این حادثه، مردم عادی بودند؛ مردمی که نه سلاحی در دست داشتند و نه نقشی در هیچ درگیری نظامی ایفا میکردند. نتیجه این حمله، بیکاری، از دست رفتن سرمایههای شخصی و بلاتکلیفی هزاران نفر از شهروندانی بود که سالها با سختی از دل دریا روزی حلال به دست میآوردند.
با گذشت چهار ماه، هنوز بسیاری از لنجداران نمیدانند خسارتشان از چه طریقی جبران خواهد شد، چه نهادی مسئول پاسخگویی است و چه زمانی امکان بازگشت دوباره آنان به دریا فراهم میشود.
برخی از شناورها تحت پوشش بیمه بودند، برخی دیگر در مراحل اخذ مجوز فعالیت قرار داشتند و تعدادی نیز به تازگی خریداری شده و آماده ورود به چرخه صید بودند؛ اما همگی در این حادثه از بین رفتند و سرمایه سالها تلاش صاحبانشان به خاکستر تبدیل شد.
از سوی دیگر، اداره بنادر و دریانوردی جاسک نیز در شرایطی اداره میشود که نبود مدیریت ثابت، روند پیگیری مطالبات آسیبدیدگان را با ابهام بیشتری مواجه کرده است. صیادان میگویند تاکنون پاسخ روشنی درباره نحوه جبران خسارتها، زمان پرداختها یا برنامه بازسازی ناوگان صیادی دریافت نکردهاند.
جاسک یکی از مهمترین محورهای توسعه سواحل مَکُران است و اسکله صیادی و تجاری آن نقشی راهبردی در اشتغال، تجارت دریایی، تولید و تأمین آبزیان کشور دارد. از این رو، آسیب واردشده تنها متوجه مردم جاسک نیست، بلکه آثار آن در سطح ملی نیز قابل مشاهده است.
اکنون انتظار صیادان و مردم جاسک از مسئولان ملی و استانی، از جمله وزارت راه و شهرسازی، سازمان بنادر و دریانوردی، وزارت جهاد کشاورزی( سازمان شیلات ایران)، استانداری هرمزگان و فرمانداری شهرستان جاسک، این است که با تعیین تکلیف فوری پرونده خسارتها، اختصاص اعتبارات لازم و حمایت عملی از لنجداران، زمینه بازگشت آنان به چرخه تولید و صیادی را فراهم کنند.
امروز مردمان رنج کشیده بندر تاریخی جاسک بیش از هر چیز، خواهان عدالت و جبران خسارت هستند. آنان معتقدند حملهای که به نابودی سرمایههایشان انجامید، تنها اسکله و لنجها را هدف قرار نداد، بلکه معیشت، امنیت شغلی و آینده خانوادههایشان را نیز نشانه رفت.
صدای صیادان جاسکی باید شنیده شود؛ مردمی که قربانی جنگ و خشونت شدند و اکنون چشمانتظار آن هستند که مسئولان کشور، با حمایت مؤثر و جبران خسارتها، اجازه ندهند پیامدهای آن حمله همچنان بر زندگی آنان سایه بیفکند.