معاون ارتقای کسب‌وکارهای بین‌المللی سازمان توسعه تجارت ایران:
کریدور ریلی ایران - چین؛ مزیت 35 روزه نسبت به تجارت دریایی
در حالی که زمان تجارت دریایی ایران و چین 45 تا 50 روز است کریدور ریلی این زمان را به 15 روز کاهش می دهد. به گزارش اقتصادسرآمد، روشن‌بخش قنبری با اشاره به شرایط ایجادشده در پی تحولات منطقه‌ای، اظهار کرد: سازمان توسعه تجارت با هدف ایجاد مسیرهای پایدار، راهبرد توسعه کریدوری خود را بر استفاده از ظرفیت سایر مرزها و مسیرهای حمل‌ونقلی متمرکز کرده است.
وی افزود: یکی از این مسیرها، کریدور ریلی ایران–چین است که با وجود برخی مشکلات و موانع، طی چند ماه گذشته فعال بوده و تجار و بازرگانان در حال ارسال کالا از این مسیر در دو جهت ایران و چین هستند قنبری با بیان اینکه حمل کالا از مسیر دریایی ممکن است حدود 45 تا 50 روز زمان ببرد، گفت: در مسیر ریلی، این زمان به حدود 15 روز کاهش پیدا می‌کند که مزیت قابل توجهی برای تجارت و افزایش سرعت جابه‌جایی کالا محسوب می‌شود.
معاون ارتقای کسب‌وکارهای بین‌المللی سازمان توسعه تجارت ایران با اشاره به تفاوت ظرفیت حمل دریایی و ریلی ادامه داد: ظرفیت حمل‌ونقل دریایی به‌مراتب بیشتر از ظرفیت ریلی است؛ برای نمونه، کشتی‌های بزرگ می‌توانند حجم بسیار بیشتری از کالا را جابه‌جا کنند، در حالی که ظرفیت هر رام قطار حدود هزار تن است. همین تفاوت ظرفیت موجب ایجاد صف برای ارسال کالا از مسیر ریلی شده است. وی درباره مسیر طراحی‌شده برای این کریدور توضیح داد: مسیر از بندر خشک پیشگامان کبیر یزد آغاز می‌شود و پس از عبور از بندر خشک اصفهان، از طریق ترکمنستان و قزاقستان به چین می‌رسد و در نهایت به بندر خشک «ییوو» متصل می‌شود.
قنبری، انتخاب این مسیر را با توجه به پیوند رویه‌های تجاری ایران با بندر شانگهای، اقدامی هوشمندانه دانست و افزود: این انتخاب به تجار اجازه می‌دهد بدون تغییر اساسی در رویه‌های تجاری خود، از ظرفیت این مسیر استفاده کنند.
معاون سازمان توسعه تجارت ایران یکی از چالش‌های این مسیر را تفاوت عرض ریل در برخی کشورها عنوان کرد و گفت: در مسیر عبور قطار از ترکمنستان و قزاقستان، به دلیل تفاوت استاندارد ریل، کانتینرها باید در برخی نقاط جابه‌جا شوند. این عملیات موجب ایجاد وقفه در مسیر می‌شود و تلاش می‌کنیم با افزایش سرعت این فرآیند، زمان حمل کاهش پیدا کند. وی تأکید کرد: در شرایط کنونی، نباید تمام ظرفیت لجستیکی کشور به یک مسیر وابسته باشد و استفاده هم‌زمان از حمل‌ونقل ریلی، جاده‌ای و دریایی می‌تواند به ایجاد شریان‌های جدید تجاری کمک کند قنبری همچنین از راه‌اندازی حمل دوطرفه در این کریدور خبر داد و گفت: یکی از مشکلات گذشته این بود که کانتینر پس از ورود کالا به ایران، ممکن بود خالی به مبدأ بازگردد و هزینه مضاعفی به صادرکننده یا واردکننده تحمیل کند.
وی افزود: طی هفت تا هشت ماه گذشته تلاش شده این مشکل برطرف شود و اکنون کالاهای صادراتی ایران نیز در مسیر بازگشت، ظرفیت کانتینرها را تکمیل می‌کنند؛ به این ترتیب، بخشی از هزینه‌های حمل کاهش می‌یابد و کالاهای ایرانی می‌توانند با وجود هزینه بالاتر حمل ریلی، مزیت رقابتی خود را در بازار هدف حفظ کنند.
وی افزود: یکی از این مسیرها، کریدور ریلی ایران–چین است که با وجود برخی مشکلات و موانع، طی چند ماه گذشته فعال بوده و تجار و بازرگانان در حال ارسال کالا از این مسیر در دو جهت ایران و چین هستند قنبری با بیان اینکه حمل کالا از مسیر دریایی ممکن است حدود 45 تا 50 روز زمان ببرد، گفت: در مسیر ریلی، این زمان به حدود 15 روز کاهش پیدا می‌کند که مزیت قابل توجهی برای تجارت و افزایش سرعت جابه‌جایی کالا محسوب می‌شود.
معاون ارتقای کسب‌وکارهای بین‌المللی سازمان توسعه تجارت ایران با اشاره به تفاوت ظرفیت حمل دریایی و ریلی ادامه داد: ظرفیت حمل‌ونقل دریایی به‌مراتب بیشتر از ظرفیت ریلی است؛ برای نمونه، کشتی‌های بزرگ می‌توانند حجم بسیار بیشتری از کالا را جابه‌جا کنند، در حالی که ظرفیت هر رام قطار حدود هزار تن است. همین تفاوت ظرفیت موجب ایجاد صف برای ارسال کالا از مسیر ریلی شده است. وی درباره مسیر طراحی‌شده برای این کریدور توضیح داد: مسیر از بندر خشک پیشگامان کبیر یزد آغاز می‌شود و پس از عبور از بندر خشک اصفهان، از طریق ترکمنستان و قزاقستان به چین می‌رسد و در نهایت به بندر خشک «ییوو» متصل می‌شود.
قنبری، انتخاب این مسیر را با توجه به پیوند رویه‌های تجاری ایران با بندر شانگهای، اقدامی هوشمندانه دانست و افزود: این انتخاب به تجار اجازه می‌دهد بدون تغییر اساسی در رویه‌های تجاری خود، از ظرفیت این مسیر استفاده کنند.
معاون سازمان توسعه تجارت ایران یکی از چالش‌های این مسیر را تفاوت عرض ریل در برخی کشورها عنوان کرد و گفت: در مسیر عبور قطار از ترکمنستان و قزاقستان، به دلیل تفاوت استاندارد ریل، کانتینرها باید در برخی نقاط جابه‌جا شوند. این عملیات موجب ایجاد وقفه در مسیر می‌شود و تلاش می‌کنیم با افزایش سرعت این فرآیند، زمان حمل کاهش پیدا کند. وی تأکید کرد: در شرایط کنونی، نباید تمام ظرفیت لجستیکی کشور به یک مسیر وابسته باشد و استفاده هم‌زمان از حمل‌ونقل ریلی، جاده‌ای و دریایی می‌تواند به ایجاد شریان‌های جدید تجاری کمک کند قنبری همچنین از راه‌اندازی حمل دوطرفه در این کریدور خبر داد و گفت: یکی از مشکلات گذشته این بود که کانتینر پس از ورود کالا به ایران، ممکن بود خالی به مبدأ بازگردد و هزینه مضاعفی به صادرکننده یا واردکننده تحمیل کند.
وی افزود: طی هفت تا هشت ماه گذشته تلاش شده این مشکل برطرف شود و اکنون کالاهای صادراتی ایران نیز در مسیر بازگشت، ظرفیت کانتینرها را تکمیل می‌کنند؛ به این ترتیب، بخشی از هزینه‌های حمل کاهش می‌یابد و کالاهای ایرانی می‌توانند با وجود هزینه بالاتر حمل ریلی، مزیت رقابتی خود را در بازار هدف حفظ کنند.