چه خبر از گوگل های ایرانی؟
حمایت از تولید ملی فقط خرید کالای ایرانی نیست، حمایت از خدمات ایرانی هم می تواند در ایجاد اشتغال و پیشرفت فناوری در کشور شود.امروزه موتورهای جستجو را می توان پایه و ستون توسعه فناوری ارتباطات و اطلاعات و یکی از شاخص های توسعه یافتگی صنعت آیتی در کشورها به حساب آورد. موتورهای جستجوی بومی با دانش و شناخت بیشتر نسبت به زبان، فرهنگ و رفتار کاربران محلی و همچنین بهره گیری از زبان شناسان و ابزارهای پردازش زبان بومی، قابلیت مانور بیشتری در رفع نیازهای مردم آن کشور در حوزه جستجوی وب دارند که این عوامل به موفقیت آن ها در کشورهای مطرح دنیا منجر شده است.
پارسی جو به عنوان قدرتمندترین موتور جستجوی فارسی توسط جمعی از متخصصان دانشگاهی کشور و بر اساس دانش بومی در سال ۱۳۸۸ و در قالب شرکتی دانشبنیان شروع به کار کرد. پارسیجو توان خود را بر فراهم کردن بستری مطمئن برای کاربران ایرانی، ایجاد سرویس های متنوع و کاربردی، رفع نیازهای متنوع پارسی زبانان در حوزه وب و پیشبرد دانش بومی و دانشگاهی کشور در این حوزه نهاده و چشم انداز خود را بر آسان نمودن زندگی ایرانیان با خلق ارزش در فضای مجازی قرار داده است.
به نظر میرسد پروژه جویشگر بومی که چند سالی از تصمیمگیری برای راهاندازی آن میگذرد، به فراموشی سپرده شده و اگر نگوییم به تاریخ، اما تا حد زیادی به حاشیه پیوستند.
موتورهای جستوجوی بومی سهم زیادی در اقتصاد فناوری اطلاعات یک کشور دارند و جویشگرهای ایرانی هم اهمیت خود را از این جهت نشان میدهند. البته طرح و ایده جستوجوگرهای بومی تقریباً در دوره دوم دولت احمدینژاد مطرح شد که موضوعیت آن هم حلقه تهدیدات و تحریمهایی بود که علیه ایران مطرح میشد. همین مساله نیاز به ایجاد گزینههای داخلی تولیدات و خدمات خارجی را چند برابر میکرد.
به گزارش اقتصادسرآمد، در حال حاضر، گوگل، موتور جستوجویی است که نه تنها در کشور مادر خود آمریکا، بلکه در بسیاری از کشورهای دیگر و حتی در ایران که دود تصمیمهای اشتباهی مانند تحریم کسبوکارهای ایرانی به چشم کاربران رفته است، هم مورد استفاده قرار میگیرد. اما کشورهایی هم هستند که از موتورهای بومی خود استفاده میکنند. از جمله چین با بایدو، کره جنوبی با نیور و روسیه با یاندکس که هر کدام کاربران خود را دارند و سهمی از پرسوجوهای روزانه را به خود اختصاص دادهاند.
همین موضوع موجب شده در ایران هم به فکر داشتن یک موتور جستوجوی بومی بیفتند و حمایت از جویشگرهای بومی بر اساس تهیه و ارائه طرح کسبوکار به تصویب شورای راهبری جویشگر بومی رسیده و مقرر شد که مدلهای کسبوکار موتورهای جستوجوی «پارسیجو» و «یوز» برای ادامه فعالیت به شورای راهبری ارائه شوند. البته به اذعان مسؤولان، در هیچ کجای دنیا، جویشگر بومی با هدف پر کردن جای گوگل و یاهو راهاندازی نمیشود و جویشگرهای بومی هدف دیگری را دنبال میکنند که پاسخگویی به نیازهای کاربران بومی است و با توجه به اطلاعاتی که سرویسهای بومی دارند، از یک ابزار بومی بهتر از یک ابزار بینالمللی برمیآید.
اما توسعه خدمات متنوع مطابق با نیازهای بومی و محلی، افزایش درآمد ملی از طریق کسب درآمد جویشگر بومی، ترویج و گسترش فرهنگ ایرانی-اسلامی در فضای مجازی، کمک به ایجاد مزیت رقابتی برای جویشگر بومی نسبت به رقبای غیربومی، توسعه زیرساختهای تولید و ارائه خدمات و محتوای جویشگر بومی، توسعه دانش و فناوری جویشگر بومی، حفاظت از اطلاعات و ارتقای امنیت ملی در فضای مجازی و بهرهمندی از گزارشات ذائقهسنجی کاربران ایرانی برای ارتقای خدمات فضای مجازی از ضرورتها و اهداف کلان جویشگرهای بومی عنوان شده است.
با وجود این، نمیتوان انکار کرد که علیرغم ادعای مسؤولان مبنی بر اینکه جویشگرهای بومی قرار نیست جایگزین گوگل شوند، اما این ابزارهای بومی هنوز فاصله معناداری با سایر جویشگرهای بینالمللی دارند و این موضوع خصوصاً در میزان اقبال و جذب کاربران قابل مشاهده است. در شرایط کنونی هم به نظر میرسد جویشگرهای بومی در ایران علیرغم هزینههایی که تا کنون برای آنها شده، به نوعی فراموشی سپرده شدند که نه کاربران استفادهی چندانی از آنها میکنند و نه خبری جدید از آنها منتشر میشود.
پارسی جو به عنوان قدرتمندترین موتور جستجوی فارسی توسط جمعی از متخصصان دانشگاهی کشور و بر اساس دانش بومی در سال ۱۳۸۸ و در قالب شرکتی دانشبنیان شروع به کار کرد. پارسیجو توان خود را بر فراهم کردن بستری مطمئن برای کاربران ایرانی، ایجاد سرویس های متنوع و کاربردی، رفع نیازهای متنوع پارسی زبانان در حوزه وب و پیشبرد دانش بومی و دانشگاهی کشور در این حوزه نهاده و چشم انداز خود را بر آسان نمودن زندگی ایرانیان با خلق ارزش در فضای مجازی قرار داده است.
به نظر میرسد پروژه جویشگر بومی که چند سالی از تصمیمگیری برای راهاندازی آن میگذرد، به فراموشی سپرده شده و اگر نگوییم به تاریخ، اما تا حد زیادی به حاشیه پیوستند.
موتورهای جستوجوی بومی سهم زیادی در اقتصاد فناوری اطلاعات یک کشور دارند و جویشگرهای ایرانی هم اهمیت خود را از این جهت نشان میدهند. البته طرح و ایده جستوجوگرهای بومی تقریباً در دوره دوم دولت احمدینژاد مطرح شد که موضوعیت آن هم حلقه تهدیدات و تحریمهایی بود که علیه ایران مطرح میشد. همین مساله نیاز به ایجاد گزینههای داخلی تولیدات و خدمات خارجی را چند برابر میکرد.
به گزارش اقتصادسرآمد، در حال حاضر، گوگل، موتور جستوجویی است که نه تنها در کشور مادر خود آمریکا، بلکه در بسیاری از کشورهای دیگر و حتی در ایران که دود تصمیمهای اشتباهی مانند تحریم کسبوکارهای ایرانی به چشم کاربران رفته است، هم مورد استفاده قرار میگیرد. اما کشورهایی هم هستند که از موتورهای بومی خود استفاده میکنند. از جمله چین با بایدو، کره جنوبی با نیور و روسیه با یاندکس که هر کدام کاربران خود را دارند و سهمی از پرسوجوهای روزانه را به خود اختصاص دادهاند.
همین موضوع موجب شده در ایران هم به فکر داشتن یک موتور جستوجوی بومی بیفتند و حمایت از جویشگرهای بومی بر اساس تهیه و ارائه طرح کسبوکار به تصویب شورای راهبری جویشگر بومی رسیده و مقرر شد که مدلهای کسبوکار موتورهای جستوجوی «پارسیجو» و «یوز» برای ادامه فعالیت به شورای راهبری ارائه شوند. البته به اذعان مسؤولان، در هیچ کجای دنیا، جویشگر بومی با هدف پر کردن جای گوگل و یاهو راهاندازی نمیشود و جویشگرهای بومی هدف دیگری را دنبال میکنند که پاسخگویی به نیازهای کاربران بومی است و با توجه به اطلاعاتی که سرویسهای بومی دارند، از یک ابزار بومی بهتر از یک ابزار بینالمللی برمیآید.
اما توسعه خدمات متنوع مطابق با نیازهای بومی و محلی، افزایش درآمد ملی از طریق کسب درآمد جویشگر بومی، ترویج و گسترش فرهنگ ایرانی-اسلامی در فضای مجازی، کمک به ایجاد مزیت رقابتی برای جویشگر بومی نسبت به رقبای غیربومی، توسعه زیرساختهای تولید و ارائه خدمات و محتوای جویشگر بومی، توسعه دانش و فناوری جویشگر بومی، حفاظت از اطلاعات و ارتقای امنیت ملی در فضای مجازی و بهرهمندی از گزارشات ذائقهسنجی کاربران ایرانی برای ارتقای خدمات فضای مجازی از ضرورتها و اهداف کلان جویشگرهای بومی عنوان شده است.
با وجود این، نمیتوان انکار کرد که علیرغم ادعای مسؤولان مبنی بر اینکه جویشگرهای بومی قرار نیست جایگزین گوگل شوند، اما این ابزارهای بومی هنوز فاصله معناداری با سایر جویشگرهای بینالمللی دارند و این موضوع خصوصاً در میزان اقبال و جذب کاربران قابل مشاهده است. در شرایط کنونی هم به نظر میرسد جویشگرهای بومی در ایران علیرغم هزینههایی که تا کنون برای آنها شده، به نوعی فراموشی سپرده شدند که نه کاربران استفادهی چندانی از آنها میکنند و نه خبری جدید از آنها منتشر میشود.