«اقتصادسرآمد» بررسی می کند؛
رونق تولید، نیازمند رونق تقاضا
گروه اقتصادمقاومتی- با افزایش واردات و البته قاچاق رونق تولید دچار مخاطره می شود. پوشاک یکی از قاچاق پذیرترین کالاهایی است که گردش مالی آن در کشور بسییار قابل توجه است. البته این کالا با واردات بی رویه نیز می تواند ضربه ای اساسی به تولید داخل وارد کند .البته با ممنوعیت واردات پوشاک به نظر می رسد باید این کالا با رونق در تولید و البته اشتغال همراه شود . البته سایه قاچاق بر سر این کالا همچنان حضور دارد.
تجربه ناموفق ممنوعیت کالای وارداتی اکنون به پوشاک کشیده شده است. صنعت همانگونه که به تولید و صادرات نیاز دارد برای رقابت به واردات نیاز دارد. اگر رقابت از بازار گرفته شود، پیشرفتی وجود ندارد. زمانی که واردات ممنوع می شود، قاچاق زیاد می شود. وقتی قاچاق زیاد شود در درجه اول، عوارض دولت زیاد می شود،آمار صحیحی هم در داخل کشور از قاچاق وجود ندارد. اگر فرض کنیم که حدود 20درصد بازار پوشاک در دست رقبای خارجی قرار گیرد، اتفاق بدی نمی افتد،بلکه تولید کننده داخلی مجبور می شود تا همپای تولید کننده خارجی رقابت کند و خود را به تولید کننده داخلی برساند و دانشی بیاموزد.
ضرورت دارد تا در کنار رونق تولید، رونق بازار در دستور کار قرار گیرد.رونق بازار با تقویت قدرت خرید مردم و تقویت ارزش ریال امکان پذیر است. زمانی که تولید باشد اما تقاضا نباشد، تولید کنند متضرر می شود. بازار باید از حالت رکود فعلی خارج شود. زمانی که بازار رونق پیدا کرد،تولید هم خود به خود رونق می یابد.
عضو هیات مدیره جامعه متخصصین نساجی ایران با اشاره به اینکه صنعت نساجی و پوشاک همواره اولویت دوم کشور بوده است،گفت: صادرات کشوری مانند بنگلادش از صنعت پوشاک به میزان کل صادرات غیر نقتی ایران است. علیرضا حائری، فعال اقتصادی و عضو هیات مدیره جامعه متخصصین نساجی ایران در گفتگو با تسنیم، درباره اشتغالزایی در صنعت پوشاک و نساجی گفت:تعداد شاغلان این بخش در فضای رسمی حدوداٌ 300 هزار نفر است. اما بسیاری از واحدهای تولیدی پوشاک به صورت غیر رسمی فعالیت می کنند و همین موضوع باعث شده است که آمار اشتغالزایی صنعت پوشاک به صورت کامل مشخص نیست. یکی از مشکلات این نوع اشتغال این است که نه آمار درست و دقیقی دارند و نه به دولت مالیات پرداخت می کنند که آمارشان در دسترس باشد.
وی درباره هزینه ایجاد شغل در بخش پوشاک گفت: زمانی که دلار 4 هزار تومان بود، هزینه ایجاد یک شغل در صنعت پوشاک سرانه حدود 30 میلیون بود. اما اگر بخواهیم با دلار 10 هزار تومان این رقم را محاسبه کنیم، سرانه ایجاد یک شغل در صنعت پوشاک حدود 60 میلیون تومان است. به عبارتی هزینه ایجاد یک شغل در صنعت نساجی و پوشاک معادل یک چهارم متوسط صنعت است.
این فعال اقتصادی با تأکید بر اینکه پوشاک پاک ترین صنعت کشور است اظهار داشت:واحدهای تولیدی پوشاک حتی اگر در وسط کلان شهرها ایجاد شود، هیچ گونه آلودگی زیست محیطی و صوتی ندارد و جز مشاغل سبز محسوب می شود.
وی باتأکید بر اینکه صنعت پوشاک یک صنعت ارزآور،اشتغالزا،پاک وارزش آفرین است گفت:در سال های اخیر چندین سند توسعه صنعتی در کشور تدوین شد، اما متأسفانه برای توسعه صنعت پوشاک هیچ چشم اندازی دیده نشد. همیشه نساجی با الویت درجه دوم در نظر گرفته شد. هیچ وقت نساجی به عنوان صنعت ممتاز و برتر دیده نشده است. زمانی که صنعتی درجه دوم باشد، حمایت ها هم درجه دوم خواهد بود. در نتیجه این صنعت نمی تواند شکوفا شود.
در عین حال، دبیر اتحادیه کشوری کسب وکارهای فضای مجازی می گوید: بیشترین میزان عرضه قاچاق در فضای مجازی مربوط به پوشاک، کیف و کفش، لوازم خانگی، محصولات آرایشی است که عزم جدی برای برخورد آن وجود ندارد.
تجربه ناموفق ممنوعیت کالای وارداتی اکنون به پوشاک کشیده شده است. صنعت همانگونه که به تولید و صادرات نیاز دارد برای رقابت به واردات نیاز دارد. اگر رقابت از بازار گرفته شود، پیشرفتی وجود ندارد. زمانی که واردات ممنوع می شود، قاچاق زیاد می شود. وقتی قاچاق زیاد شود در درجه اول، عوارض دولت زیاد می شود،آمار صحیحی هم در داخل کشور از قاچاق وجود ندارد. اگر فرض کنیم که حدود 20درصد بازار پوشاک در دست رقبای خارجی قرار گیرد، اتفاق بدی نمی افتد،بلکه تولید کننده داخلی مجبور می شود تا همپای تولید کننده خارجی رقابت کند و خود را به تولید کننده داخلی برساند و دانشی بیاموزد.
ضرورت دارد تا در کنار رونق تولید، رونق بازار در دستور کار قرار گیرد.رونق بازار با تقویت قدرت خرید مردم و تقویت ارزش ریال امکان پذیر است. زمانی که تولید باشد اما تقاضا نباشد، تولید کنند متضرر می شود. بازار باید از حالت رکود فعلی خارج شود. زمانی که بازار رونق پیدا کرد،تولید هم خود به خود رونق می یابد.
عضو هیات مدیره جامعه متخصصین نساجی ایران با اشاره به اینکه صنعت نساجی و پوشاک همواره اولویت دوم کشور بوده است،گفت: صادرات کشوری مانند بنگلادش از صنعت پوشاک به میزان کل صادرات غیر نقتی ایران است. علیرضا حائری، فعال اقتصادی و عضو هیات مدیره جامعه متخصصین نساجی ایران در گفتگو با تسنیم، درباره اشتغالزایی در صنعت پوشاک و نساجی گفت:تعداد شاغلان این بخش در فضای رسمی حدوداٌ 300 هزار نفر است. اما بسیاری از واحدهای تولیدی پوشاک به صورت غیر رسمی فعالیت می کنند و همین موضوع باعث شده است که آمار اشتغالزایی صنعت پوشاک به صورت کامل مشخص نیست. یکی از مشکلات این نوع اشتغال این است که نه آمار درست و دقیقی دارند و نه به دولت مالیات پرداخت می کنند که آمارشان در دسترس باشد.
وی درباره هزینه ایجاد شغل در بخش پوشاک گفت: زمانی که دلار 4 هزار تومان بود، هزینه ایجاد یک شغل در صنعت پوشاک سرانه حدود 30 میلیون بود. اما اگر بخواهیم با دلار 10 هزار تومان این رقم را محاسبه کنیم، سرانه ایجاد یک شغل در صنعت پوشاک حدود 60 میلیون تومان است. به عبارتی هزینه ایجاد یک شغل در صنعت نساجی و پوشاک معادل یک چهارم متوسط صنعت است.
این فعال اقتصادی با تأکید بر اینکه پوشاک پاک ترین صنعت کشور است اظهار داشت:واحدهای تولیدی پوشاک حتی اگر در وسط کلان شهرها ایجاد شود، هیچ گونه آلودگی زیست محیطی و صوتی ندارد و جز مشاغل سبز محسوب می شود.
وی باتأکید بر اینکه صنعت پوشاک یک صنعت ارزآور،اشتغالزا،پاک وارزش آفرین است گفت:در سال های اخیر چندین سند توسعه صنعتی در کشور تدوین شد، اما متأسفانه برای توسعه صنعت پوشاک هیچ چشم اندازی دیده نشد. همیشه نساجی با الویت درجه دوم در نظر گرفته شد. هیچ وقت نساجی به عنوان صنعت ممتاز و برتر دیده نشده است. زمانی که صنعتی درجه دوم باشد، حمایت ها هم درجه دوم خواهد بود. در نتیجه این صنعت نمی تواند شکوفا شود.
در عین حال، دبیر اتحادیه کشوری کسب وکارهای فضای مجازی می گوید: بیشترین میزان عرضه قاچاق در فضای مجازی مربوط به پوشاک، کیف و کفش، لوازم خانگی، محصولات آرایشی است که عزم جدی برای برخورد آن وجود ندارد.