بررسی «اقتصادسرآمد» از جایگاه جایگزین نفت در سبد سوخت
انقلاب انرژی با ال ان جی
گروه انرژی- در حال حاضر کشورهای عمده تولید کننده LNG شامل قطر، الجزایر، استرالیا، اندونزی، نیجریه و عمان بوده و کشورهای ژاپن، کره جنوبی و برخی کشورهای اروپایی از بزرگترین مصرف کنندگان LNG دنیا به شمار می روند. البته ایالات متحده با توجه به حجم گاز طبیعی استحصالی از منابع شیل خود، اقدام به احداث واحدهایی به خصوص در خلیج آمریکا کرده است و از این حیث از وارد کننده LNG به صادر کننده آن تبدیل شده است. در تصویر زیر شماتیکی از رقابت کشورهای مختلف در صادرات گاز از مسیر خط لوله و LNG بررسی شده است. کاملا قابل فهم است که با شبکه ای در هم تنیده از عرضه کنندگان گاز طبیعی مواجه هستیم. کشورهایی همچون روسیه و برخی کشورهای حاشیه دریای خزر، از مسیر خط لوله و قطر از مسیر LNG از بازیگران مطرح در نزدیکی کشورمان می باشند.
به گزارش اقتصادسرآمد، در طول چند دهه گذشته، سهم گاز طبیعی در سبد سوخت مصرفی جهان رشد قابل توجهی داشته است. به گونهای که سهم این حامل انرژی در سال ۲۰۱۶ به بیش از ۲۴,۱ درصد افزایش یافته است. پیشبینیها از افزایش سهم این حامل تا تبدیل شدن به بزرگ ترین منبع تأمین انرژی در سبد سوخت جهان حاکیست. بطوریکه بر اساس پیش بینی های انجام شده، سهم گاز طبیعی در سبد سوخت جهانی در افق ۲۰۳۵ به بیش از ۲۸ درصد میرسد که این افزایش مصرف که حاصل افزایش تولید از ذخایر گازی جهان بوده است، سرانجام توسعه تجارت گاز طبیعی را در مناطق حاشیه منابع تولید و همچنین بازارهای دور در پی داشته است.از نظر تولید گاز طبیعی مناطق اروپا و اوراسیا، آمریکای شمالی، خاورمیانه و آسیا-پاسفیک و کشورهای آمریکا، روسیه، ایران، قطر و کانادا به ترتیب با دارا بودن ۲۱.۷درصد، ۱۶.۲درصد، ۵.۴ درصد، ۵.۱ درصد و ۴.۶ درصد سهم بزرگ ترین تولیدکنندگان گاز طبیعی در جهان هستند.
قطر که بزرگ ترین تولیدکننده و صادرکننده گازطبیعی مایع در دنیا است و به تنهایی حدود ۳۰ درصد بازار الانجی جهان را در اختیار دارد، در سال های اخیر، یک سوم از کل صادرات الانجی دنیا را به خود اختصاص داده است. با توجه به سیاستهای اجرا شده در قطر و افزایش سرمایهگذاری در صنعت الانجی، انتظار میرود توان صادرات این محصول در قطر رشد کند.البته قطر تنها کشوری نیست که در این زمینه سرمایهگذاری میکند. کشور استرالیا نیز در جهت افزایش توان تولید گاز طبیعی مایع سرمایهگذاری زیادی انجام داده است و نتیجه آن تبدیل شدن این کشور به قطب تولید و صادرات الانجی از سال ۲۰۱۸ میلادی است. انتظار میرود افزایش سهم استرالیا در بازار کشورهای شمال شرق آسیا، این کشور را به بزرگترین تأمینکننده الانجی منطقه تبدیل کند.
در این میان، پروژه هایی تحت عناوین «پرشین»، «پارس» و «ایران الانجی» از مهم ترین طرحهای تولید الانجی کشور در عسلویه به شمار میروند که هم اکنون بنا به دلایلی احداث دو پروژه پارس و پرشین الانجی متوقف شده است و پروژه ایران ال.ان.جی با پیشرفت حدود ۵٠ درصدی در جریان است که برای تکمیل این طرح نیاز به حضور شرکتهای خارجی است.
در پروژه ایران الانجی، شرکت ملی نفت ایران در نظر دارد یک کارخانه تولید الانجی مشتمل بر دو ردیف فرآیندی موازی به ظرفیت سالیانه هر کدام حدود ۵.۴ میلیون تن الانجی، ۰.۲۶۳ میلیون تن پروپان، ۰.۱۹۴ میلیون تن بوتان، ۰.۲۱۳ میلیون تن میعانات گازی و ۰.۱۳۳ میلیون تن گوگرد در سواحل جنوب غربی ایران واقع در منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس احداث کند. همچنین میزان گاز خوراک کارخانه تولید الانجی مربوط به این پروژه، ۱۹۱۰ میلیون استاندارد فوت مکعب در روز برای هر دو ردیف فرآیندی است که از فازهای میدان گازی پارس جنوبی تامین میشود.یکی از برنامههای ایران برای تولید الانجی در آینده نزدیک، صادرات گاز به عمان است. تا از این طریق بتواند از بخشی از ظرفیت خالی عمان برای تولید الانجی بهره گیرد و صادرات گاز به نقاط دورتر را آغاز کند. اما به هر حال تنها راه ایران برای ورود به بازارهای اروپایی و آسیایی دورتر، داشتن تکنولوژی تبدیل گاز طبیعی به مایع است. البته تاکنون شرکتهای خارجی زیادی به بحث تبدیل گازطبیعی به گاز مایع به خصوص طرحهای مینی الانجی با ایران وارد مذاکره شدهاند.
به گزارش اقتصادسرآمد، در طول چند دهه گذشته، سهم گاز طبیعی در سبد سوخت مصرفی جهان رشد قابل توجهی داشته است. به گونهای که سهم این حامل انرژی در سال ۲۰۱۶ به بیش از ۲۴,۱ درصد افزایش یافته است. پیشبینیها از افزایش سهم این حامل تا تبدیل شدن به بزرگ ترین منبع تأمین انرژی در سبد سوخت جهان حاکیست. بطوریکه بر اساس پیش بینی های انجام شده، سهم گاز طبیعی در سبد سوخت جهانی در افق ۲۰۳۵ به بیش از ۲۸ درصد میرسد که این افزایش مصرف که حاصل افزایش تولید از ذخایر گازی جهان بوده است، سرانجام توسعه تجارت گاز طبیعی را در مناطق حاشیه منابع تولید و همچنین بازارهای دور در پی داشته است.از نظر تولید گاز طبیعی مناطق اروپا و اوراسیا، آمریکای شمالی، خاورمیانه و آسیا-پاسفیک و کشورهای آمریکا، روسیه، ایران، قطر و کانادا به ترتیب با دارا بودن ۲۱.۷درصد، ۱۶.۲درصد، ۵.۴ درصد، ۵.۱ درصد و ۴.۶ درصد سهم بزرگ ترین تولیدکنندگان گاز طبیعی در جهان هستند.
قطر که بزرگ ترین تولیدکننده و صادرکننده گازطبیعی مایع در دنیا است و به تنهایی حدود ۳۰ درصد بازار الانجی جهان را در اختیار دارد، در سال های اخیر، یک سوم از کل صادرات الانجی دنیا را به خود اختصاص داده است. با توجه به سیاستهای اجرا شده در قطر و افزایش سرمایهگذاری در صنعت الانجی، انتظار میرود توان صادرات این محصول در قطر رشد کند.البته قطر تنها کشوری نیست که در این زمینه سرمایهگذاری میکند. کشور استرالیا نیز در جهت افزایش توان تولید گاز طبیعی مایع سرمایهگذاری زیادی انجام داده است و نتیجه آن تبدیل شدن این کشور به قطب تولید و صادرات الانجی از سال ۲۰۱۸ میلادی است. انتظار میرود افزایش سهم استرالیا در بازار کشورهای شمال شرق آسیا، این کشور را به بزرگترین تأمینکننده الانجی منطقه تبدیل کند.
در این میان، پروژه هایی تحت عناوین «پرشین»، «پارس» و «ایران الانجی» از مهم ترین طرحهای تولید الانجی کشور در عسلویه به شمار میروند که هم اکنون بنا به دلایلی احداث دو پروژه پارس و پرشین الانجی متوقف شده است و پروژه ایران ال.ان.جی با پیشرفت حدود ۵٠ درصدی در جریان است که برای تکمیل این طرح نیاز به حضور شرکتهای خارجی است.
در پروژه ایران الانجی، شرکت ملی نفت ایران در نظر دارد یک کارخانه تولید الانجی مشتمل بر دو ردیف فرآیندی موازی به ظرفیت سالیانه هر کدام حدود ۵.۴ میلیون تن الانجی، ۰.۲۶۳ میلیون تن پروپان، ۰.۱۹۴ میلیون تن بوتان، ۰.۲۱۳ میلیون تن میعانات گازی و ۰.۱۳۳ میلیون تن گوگرد در سواحل جنوب غربی ایران واقع در منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس احداث کند. همچنین میزان گاز خوراک کارخانه تولید الانجی مربوط به این پروژه، ۱۹۱۰ میلیون استاندارد فوت مکعب در روز برای هر دو ردیف فرآیندی است که از فازهای میدان گازی پارس جنوبی تامین میشود.یکی از برنامههای ایران برای تولید الانجی در آینده نزدیک، صادرات گاز به عمان است. تا از این طریق بتواند از بخشی از ظرفیت خالی عمان برای تولید الانجی بهره گیرد و صادرات گاز به نقاط دورتر را آغاز کند. اما به هر حال تنها راه ایران برای ورود به بازارهای اروپایی و آسیایی دورتر، داشتن تکنولوژی تبدیل گاز طبیعی به مایع است. البته تاکنون شرکتهای خارجی زیادی به بحث تبدیل گازطبیعی به گاز مایع به خصوص طرحهای مینی الانجی با ایران وارد مذاکره شدهاند.