لطیفه مرگ و انکار
سمیه کرمانی
مکانیسم انکار ایرانیها دوباره شروع به کار کرد .انکار یکی از مهم ترین و رایج ترین مکانیسم های دفاعی (در علم روانشناسی ) است.
مکانیسم انکار به شیوه ای از کار روان اطلاق می گردد که در آن واقعیت نادیده گرفته می شود. مردم عجیبی هستیم در تبدیل درد و رنج به شوخی و خنده و تمسخر . به این مدل میگویند انکار عملی .
می دانیم کرونا وجود دارد اما به روال عادی زندگی می کنیم . می دانیم زلزله آمده هیچ کاری انجام نمیدهیم .کاری هم از دستمان برنمی آید . انگار سر شده باشیم. گویا ما را مسخ کرده و مومیایی کرده اند تا تنها بتوانیم تحمل کنیم. گاهی می اندیشم برای رسیدن به چه چیزی اینقدر مقاومت می کنیم؟!
چه اتفاقی برایمان قرار است بیوفتند . از پراید ۷ میلیونی به ۹۰ میلیون رسیده ایم. صفرهای عدد اسکناس هایمان را برمیداریم که زیباتر شود. عنوان ریال را به تومان عوض میکنیم تا اثرات روانی فشار مالی و اقتصادی را کمتر حس کنیم؟ این ها به حال مردم تاثیری ندارند.
مسئولان دلشان خوش می شود که کار موثری انجام داده اند و ارزش پول را در عرصه بین المللی نجات داده اند . حال مردمان چنین است که می نماید . لطفا طرح های اجرایی ارائه دهید . ما خیلی وقت است که یاد گرفته ایم خودمان را سر و بی حس کنیم تا بتوانیم دوام بیاوریم و نمیریم . هنوز ۵ دقیقه از زلزله نگذشته و ترس و دلهره زلزله از جانمان بیرون نرفته ، فضای مجازی پر شده از لطایف الحیل ! از ترس هایمان لطیفه میسازیم . آن هم لطیفه مرگ! وا عجبا که از انکارمان این همه خلاقیت بیرون آمده است . مردم عجیبی هستیم . دوست داشتنی و مقاوم . اما این دلیل نمی شود که مرکز زلزله نگاری و ستاد مدیریت بحران پاسخ ندهند که چرا هیچ خبری از پیش بینی زلزله به این بزرگی نداشتیم؟
نکند آن ها هم سر شده اند و زلزله های زیر ۷ ریشتر را انکار میکنند ؟ دقیقا موضوع چیست.