انعطاف ال.ان.جی مشتریان انرژی جهان را میبلعد
یک رقابت منفی بین صادرکنندگان گاز وجود دارد، هنوز همانند اوپک هماهنگی در مورد دفاع از منافع مشترک بوجود نیامده و باعث شده قیمت پایین باشد اما بهر حال به خاطر ویژگیهایی که گاز طبیعی دارد باید منتظر بهبود قیمت گاز باشیم.
به گزارش اقتصادسرآمد به نقل از ایلنا، محمدعلی خطیبی درباره تاثیرگذاری کاهش قیمت گاز بر تولید و صادرات ال.ان.جی اظهار داشت: قیمتها همه به هم مرتبط هستند، یعنی زمانی که قیمت نفت کاهش مییابد قیمت گاز هم کاهش پیدا میکند، بنابرین همانگونه که در نفت نگرانی وجود دارد که بعضی حوزهها تعطیل و یا سرمایهگذاریها و تولید متوقف شوند همین نگرانی در مورد گاز و ال.ان.جی هم وجود دارد.
وی افزود: بیش از 90 درصد سبد انرژی همچنان از انرژی فسیلی شامل نفت، گاز و زغالسنگ است که یک شبه جایگزین نمیشود و اینکه گفته شود که به پایان عصر نفت نزدیک شدیم، درست نیست. چگونه قرار است جایگزینی صورت گیرد؟ بنظر میرسد انرژیهای جدید 10 درصد هم نتوانستهاند جایگزین سوختهای فسیلی شوند و کماکان سالها انرژی جهان به انرژیهای فسیلی وابسته است، بنابراین تحلیلها و اظهاراتی مبنی بر اینکه به پایان عصر نفت نزدیک شدهایم با آمار واقعی جور در نمیآید.
نماینده سابق ایران در اوپک با بیان اینکه نفت از سبد انرژی حذف نمیشود، خاطرنشان کرد: با گذشت زمان فقط سهم نفت در سبد انرژی کم میشود اما میزان آن هر ساله روند افزایشی دارد به طوری که در 4 دهه گذشته هر سال بطور متوسط حدود یک میلیون بشکه مصرف نفت افزایش پیدا کرده و پیشبینیها هم این است که هر سال به طور متوسط یک میلیون بشکه افزایش یافته و در آینده هم به همین شکل است.
وی درباره روند کاهشی قیمت گاز بدنبال نفت گفت: قیمت گاز نسبت به نفت ارزان است، البته قیمت آن منطقهای است، در آسیا اوضاع بدی ندارد، در اروپا متوسط و در امریکا قیمتها پایین است، مثل نفت نیست که در همه نقاط دنیا یکسان باشد، البته به دلیل مزیتها امکان ارتقا هم دارد، اما در هر حال اگر صرفه اقتصادی نداشته و قیمتها سودده نباشند هر چند مارجین کم باشد، برای تولیدکنندگان جذاب نخواهد بود.
خطیبی یادآور شد: تاکنون با نفت 60 تا 70 دلاری سرمایهگذاری گستردهای در حال انجام بود اما سقوط قیمتها به زیر 30 دلار، تولید نفت و سایر انرژیها را زیر سوال برد، بنابراین قطعا قیمت پایین نفت نه تنها نفت بلکه انرژیهای دیگر را هم دچار مشکل میکند و چنانچه اقتصادی نباشد کسی سرمایهگذاری نمیکند، مگر اینکه دولتها سوبسید بدهند تا تولید ادامه داشته باشد، در یک شرایط رقابتی باید قیمتها جذاب و از نظر اقتصادی قابل رقابت باشد و گرنه تولیدکنندگان انگیزهای برای تولید
نخواهند داشت.
به گزارش اقتصادسرآمد به نقل از ایلنا، محمدعلی خطیبی درباره تاثیرگذاری کاهش قیمت گاز بر تولید و صادرات ال.ان.جی اظهار داشت: قیمتها همه به هم مرتبط هستند، یعنی زمانی که قیمت نفت کاهش مییابد قیمت گاز هم کاهش پیدا میکند، بنابرین همانگونه که در نفت نگرانی وجود دارد که بعضی حوزهها تعطیل و یا سرمایهگذاریها و تولید متوقف شوند همین نگرانی در مورد گاز و ال.ان.جی هم وجود دارد.
وی افزود: بیش از 90 درصد سبد انرژی همچنان از انرژی فسیلی شامل نفت، گاز و زغالسنگ است که یک شبه جایگزین نمیشود و اینکه گفته شود که به پایان عصر نفت نزدیک شدیم، درست نیست. چگونه قرار است جایگزینی صورت گیرد؟ بنظر میرسد انرژیهای جدید 10 درصد هم نتوانستهاند جایگزین سوختهای فسیلی شوند و کماکان سالها انرژی جهان به انرژیهای فسیلی وابسته است، بنابراین تحلیلها و اظهاراتی مبنی بر اینکه به پایان عصر نفت نزدیک شدهایم با آمار واقعی جور در نمیآید.
نماینده سابق ایران در اوپک با بیان اینکه نفت از سبد انرژی حذف نمیشود، خاطرنشان کرد: با گذشت زمان فقط سهم نفت در سبد انرژی کم میشود اما میزان آن هر ساله روند افزایشی دارد به طوری که در 4 دهه گذشته هر سال بطور متوسط حدود یک میلیون بشکه مصرف نفت افزایش پیدا کرده و پیشبینیها هم این است که هر سال به طور متوسط یک میلیون بشکه افزایش یافته و در آینده هم به همین شکل است.
وی درباره روند کاهشی قیمت گاز بدنبال نفت گفت: قیمت گاز نسبت به نفت ارزان است، البته قیمت آن منطقهای است، در آسیا اوضاع بدی ندارد، در اروپا متوسط و در امریکا قیمتها پایین است، مثل نفت نیست که در همه نقاط دنیا یکسان باشد، البته به دلیل مزیتها امکان ارتقا هم دارد، اما در هر حال اگر صرفه اقتصادی نداشته و قیمتها سودده نباشند هر چند مارجین کم باشد، برای تولیدکنندگان جذاب نخواهد بود.
خطیبی یادآور شد: تاکنون با نفت 60 تا 70 دلاری سرمایهگذاری گستردهای در حال انجام بود اما سقوط قیمتها به زیر 30 دلار، تولید نفت و سایر انرژیها را زیر سوال برد، بنابراین قطعا قیمت پایین نفت نه تنها نفت بلکه انرژیهای دیگر را هم دچار مشکل میکند و چنانچه اقتصادی نباشد کسی سرمایهگذاری نمیکند، مگر اینکه دولتها سوبسید بدهند تا تولید ادامه داشته باشد، در یک شرایط رقابتی باید قیمتها جذاب و از نظر اقتصادی قابل رقابت باشد و گرنه تولیدکنندگان انگیزهای برای تولید
نخواهند داشت.