ترال، بلای جان صیادان محلی
صید ترال یا همان کف روب که بحث آن از دهه ۷۰ تاکنون در آبهای مناطق جنوبی کشور از جمله هرمزگان مطرح بوده، این روزها به جان انواع آبزیان خلیج فارس افتاده و نان بُر صیادان و جاشوان این منطقه شده است.
به گزارش اقتصادسرآمد، حضور کشتیهای صنعتی ترال در خلیج فارس و دریای عمان سخن از امروز و دیروز نیست بلکه سالیان درازی بوده که این ترالرها بدون رعایت محدودیتها و قوانین صیادی پا را فراتر گذاشته و به حریم آبهای سرزمینی ما تجاوز کردهاند.خلیج فارس و دریای عمان در طول این سالها و بویژه درچند سال اخیر جولان قاچاقچیان و صیادان غیرمجاز ترال چینی شده که با این اقدام سخیفشان هم نسل آبزیان را به نابودی کشاندهاند وهم امنیت شغلی و اجتماعی را از مرزنشینان و صیادان محلی ما گرفتهاند.صیادان نیز هرچند در طول این سالها سکوت اختیار نکردهاند و بارها و بارها نسبت به این روش صید شاکی بوده ولی بواسطه برخی مجوزهای خاص و نبود حمایتهای لازم، جز دردسر و بلاتکلیفی برایشان چیز دیگری به همراه نداشته و تنها هر از گاهی شاهد توقیف این شناورهای به ظاهر چینی بودهایم.درست است که دریا این آفریده باشکوه خداوندی که مملو از ثروت و نعمت بوده، برای همگان است اما مشکل این جاست که عدهای به سهم خود قانع نیستند و با صدها لنج صیادی مجهز به ادوات ترال به آبهای داخلی ما نفوذ کرده و با صید بیرویه و غیرمجاز ریشه صید و صیادی را درهم میخشکانند.سیستم طراحی شده دراین صید مخرب، حکایت از آن دارد که شناورهای ترال به مانند روش سنتی که صید ضمنی بوده به شکار آبزیان نمیروند بلکه با سیستمهای ردیابی به عمق گلههای آبزیان، تورانداخته و به شکل کف روب هرچه از ته دریا بوده را جمع کرده و با خود به یغما میبرند.در این شرایط بحرانی است که صید انواع آبزیان بدون انتخاب فصل صید و در شرایط تخم ریزی، نابالغ بودن آبزیان و همچنین تخریب زیستگاه این موجودات دریایی رقم میخورد و موجب از بین رفتن همیشگی نسل این آبزیان شده و با ادامه این روند چیزی جز حسرت برای آیندگان باقی نمیمانَد.و در واقع میتوان گفت که صیدغیرمجاز ترال چینی وغیرچینی به همراه قاچاق کالا و سوخت و ویروس کرونا این روزها از جمله عواملی بوده که معیشت صیادان و ساحل نشینان استانهای جنوبی کشور از جمله هرمزگان را مورد هدف قرار داده است.قبل از پیدا شدن سروکله صید ترال، سازمان شیلات برای ادامه بقای آبزیان خلیج فارس، در زمانهای تخمریزی ماهیها، اجازه ماهیگیری به هیچ صیادی را نمیداند؛ شیلات هرمزگان نیز در خردادماه امسال تنها مجوز صید به ۱۰۰ فروند کشتی فانوس ماهیان آن هم در دریای عمان در صیدگاهی مشخص و آبهای فراسرزمینی با فاصله ۱۲مایل دریایی از خط مبدا ساحلی و درعمق ۲۰۰ متری مجوز به روش ترال میان آبی را داده بود.اما این درحالیست که بار دیگر صید به روش ترال این زنگ خطر را به صدا در آورده است؛ چرا که این روش صید، مجالی برای تخمریزی به ماهیها و دیگر موجودات زنده دریایی را نمیدهد.ترال، همچنین ماهیهای نابالغ (ماهیهای کوچک) و کم کیفیت را نیز صید میکند که اغلب اوقات مصرفی ندارند و دور ریخته میشوند اما اگرچه این آبزیان برای ما انسانها مصرفی ندارند، ولی در چرخه غذایی دیگر آبزیان موثر هستند؛ اختلال درچرخه غذایی دریا، اکوسیستم آن را نابود میکند و موجب انقراض گونههای زیستی دریا میشود.از سوی دیگر صید ترال، همه موجودات آبزی بستر هدف را همچون لاکپشتها، دلفینها، کوسهها و غیره را صید میکند؛ اغلب این دسته صیدها نیز مصرفی برای ما ندارند که بازهم به تنوع زیستی خلیج فارس و دریای عمان آسیب میرساند. آشفتگی و برهم زدن توازن در زندگی موجودات دریایی، خسارت زیست محیطی و تغییر اکوسیستمی، تلفات سنگین موجودات دریایی، تخریب و نابودی کف اقیانوس و آبهای آزاد، خسارت به زیستگاه جلبکهای دریایی، از بین بردن مرجانها وعامل تشدید انقراض گونههای آبزی صید ممنوع و نابالغ از دیگر عوامل خطرآفرین ترال است.از آنجایی که شناورهای ترال تمام موجودات دریایی را به دام خود میاندازند لذا با دیدن ماموران حفاظت محیط زیست و مرزبانی، مجبور به پاره کردن تورهایشان و رها کردن در دریا میشوند که این خود نیز باعث به دام افتادن و آسیب دیدن دیگر آبزیان بزرگ و باارزش همچون لاک پشتها، دلفینها و کوسهها میشود.هرچند اخیراً صید ترال به واسطه پافشاری مردم و همچنین حضور نیروهای سپاه، بسیج، دادگستری، محیط زیست، مرزبانی، شیلات وغیره وذالک تا حدودی درحالت سکوت بسر میبُرد اما همین چند وقت پیش بود که با دست به دست شدن کلیپی درشبکههای مجازی، خبر از حضور خاموش کشتیهای ترال چینی در خلیج فارس را میداد.صید ترال یکی از مخربترین صیدها محسوب میشود که نه تنها به اکوسیستم دریا و زیستگاههای آبزیان آسیب میزند، بلکه شاید با انقراض نسل آبزیان، نسلی از انسانها را هم از دیدن آبزیان محروم کند.بهره کشی بیش از اندازه و بیرویه صید ترال که علاوه بر خسارت به صیادان، یکی از دغدغههای جدی کارشناسان و صاحبنظران استان هرمزگان نیز بوده، از سالهای گذشته تاکنون آسیبهای زیادی به ذخایر، صیدگاهها و زیستگاههای آبزیان خلیجفارس وارد کرده است.پس نباید اجازه داد که کشتیهای ترال بیش از این با درو کردن ماهیهای ریز و درشت از دریا، لطمهای به آبزیان و همچنین صیادان وارد کند؛ پس همتی نیاز است که با درنظر گرفتن مصلحت عمومی، رعایت مسائل زیست محیطی، تبعات اجتماعی و اقتصادی این روش صید، نابسامانی صیادی در آبهای سواحل جنوبی و بویژه هرمزگان را سامان داد.