هاشمی و دستجردی قربانی لابیهای سیاسی ؛
نسخه مشترک روحانی و احمدینژاد برای سلامت مردم
پذیرش استعفای وزیر بهداشت و درمان روی خروجی خبرها رفت. استعفایی که به گفته وزیر بعد از رسیدن کارد به استخوان بوده که مجبور شده دست به استعفا ببرد.
به گزارش اقتصاد سرآمد، دکتر قاضیزاده هاشمی میگوید برای مؤسساتی که با هدف سر کیسه کردن مردم با نام ائمه اطهار مجوز گرفتهاند بیش از ۳۶ میلیارد بودجه دادهاند درحالیکه برای سلامت مردم کمتر از ۱۶ میلیارد اختصاص میدهند.
وی ادامه میدهد: از نگهبان سازمان برنامهوبودجه تا مسوول آسانسور این سازمان گواه آمدوشدهای مکرر من است اما آقایان زیر بار نمیروند.
وزیر مستعفی بهداشت میگوید: چون دیدم مساله از مردم گذشته و شخصی شده و آقایان به دلیل مشکل شخصی با بنده با حق حقوق مردم مخالفت میکنند لذا ترجیح دادم برای اینکه مردم به حقشان برسند بروم.
وزیر سابق میافزاید: با این اعتبارات قطرهچکانی سلامت مردم در خطر است و چون کاری از دستم بر نمیآید کنار میروم.
مرضیه وحید دستجردی اما حرفهایش شبیه دکتر قاضیزاده هاشمی بود.
شباهتی عجیب که نشان میدهد وزرای بهداشت دو دولت هر دو قربانی لابیگری سیاسی شدهاند.
دستجردی زمانی که عزل شد گفت: نمیتوانستم در مقابل ظلمی که در حق سلامت مردم از سوی دولت (وقت) روا شد ساکت بمانم. وی از ارز دارو پرده برداشت و شفافسازی وی سبب عزلش از سوی احمدینژاد شد.
دستجردی در قسمتی از صحبتهایش بعد از عزل میگوید: دلم برای سلامت مردم سوخت دیگر تاب نیاوردم حرف نزنم.
وزیر معزول شده احمدینژاد گفت: من آمده بود تا خدمت کنم نیامده بودم که بروم اما وقتی دیدم ارز واردات غذای سگ بیش از ارز اختصاصی واردات داروست و کاری از دست من بر نمیآید ماندن بر وزارت بهداشت و درمان را خیانت به مردم دانستم از این رو شفافسازی کردم. وی میگوید: یادم میآید رئیسجمهوری شب به من زنگ زد که چرا فلان و بهمان نیروی شما در مجلس در حال رایزنی برای تخصیص بیشتر است من هم با همان لحن خودش گفتم پس چرا نیروی فلان وزارتخانه خنثی در لابیهای مجلس پرسه میزند شما واکنش نشان نمیدهید اما تلاش وزارتخانه ما که با سلامت مردم در ارتباط است را بر نمیتابید.
دستجردی ادامه میدهد: در آن زمان چارهای جز افشاگری نداشتم چرا که میدیدم افکار عمومی تنها چیزی است که رئیسجمهوری از آن میترسد.
آنچه بیان شد خلاصهای از صحبتهای دو وزیر بهداشت و درمان در دو دولت کاملاً متفاوت از نظر جناحی و حزبی است.
با مطالعه این صحبتها متوجه خواهیم شد که اگرچه خط و خطوط دو دولت متفاوت بوده اما برای مقابله با مسوولانی که درد مردم را داشتهاند نسخه واحدی پیچیده شده است، نسخهای که نتیجه آن قربانی کردن وزرای مهمترین وزارت خانه دولت است.
گرچه بهظاهر دکتر قاضیزاده هاشمی و دکتر دستجردی قربانی تصمیم روسای جمهور زمان خود هستند اما واقعیت این است قربانیان واقعی همواره مردم هستند.
مردمی که از وضعیت نامناسب بهداشت و درمان رنجبرده و میبرند و کسانی که دل در گِرو مردم دارند و میخواهند برایشان کاری کنند لابیهای سیاسی و مردانی که خود را از جنس مردم نمیبینند مانعی بزرگ بر سر راهشان است و نمیگذارند درد مردم را فریاد بزنند.
قاضیزاده هاشمی هم بی سر و صدا کنار گذاشته شد تا راه بر تکرار این واقعیت که آنچه در نزد دولت مردان اهمیت ندارد سلامت مردم است بسته نباشد و منتظر قربانی بعدی وزارت بهداشت و درمان باشیم.
به گزارش اقتصاد سرآمد، دکتر قاضیزاده هاشمی میگوید برای مؤسساتی که با هدف سر کیسه کردن مردم با نام ائمه اطهار مجوز گرفتهاند بیش از ۳۶ میلیارد بودجه دادهاند درحالیکه برای سلامت مردم کمتر از ۱۶ میلیارد اختصاص میدهند.
وی ادامه میدهد: از نگهبان سازمان برنامهوبودجه تا مسوول آسانسور این سازمان گواه آمدوشدهای مکرر من است اما آقایان زیر بار نمیروند.
وزیر مستعفی بهداشت میگوید: چون دیدم مساله از مردم گذشته و شخصی شده و آقایان به دلیل مشکل شخصی با بنده با حق حقوق مردم مخالفت میکنند لذا ترجیح دادم برای اینکه مردم به حقشان برسند بروم.
وزیر سابق میافزاید: با این اعتبارات قطرهچکانی سلامت مردم در خطر است و چون کاری از دستم بر نمیآید کنار میروم.
مرضیه وحید دستجردی اما حرفهایش شبیه دکتر قاضیزاده هاشمی بود.
شباهتی عجیب که نشان میدهد وزرای بهداشت دو دولت هر دو قربانی لابیگری سیاسی شدهاند.
دستجردی زمانی که عزل شد گفت: نمیتوانستم در مقابل ظلمی که در حق سلامت مردم از سوی دولت (وقت) روا شد ساکت بمانم. وی از ارز دارو پرده برداشت و شفافسازی وی سبب عزلش از سوی احمدینژاد شد.
دستجردی در قسمتی از صحبتهایش بعد از عزل میگوید: دلم برای سلامت مردم سوخت دیگر تاب نیاوردم حرف نزنم.
وزیر معزول شده احمدینژاد گفت: من آمده بود تا خدمت کنم نیامده بودم که بروم اما وقتی دیدم ارز واردات غذای سگ بیش از ارز اختصاصی واردات داروست و کاری از دست من بر نمیآید ماندن بر وزارت بهداشت و درمان را خیانت به مردم دانستم از این رو شفافسازی کردم. وی میگوید: یادم میآید رئیسجمهوری شب به من زنگ زد که چرا فلان و بهمان نیروی شما در مجلس در حال رایزنی برای تخصیص بیشتر است من هم با همان لحن خودش گفتم پس چرا نیروی فلان وزارتخانه خنثی در لابیهای مجلس پرسه میزند شما واکنش نشان نمیدهید اما تلاش وزارتخانه ما که با سلامت مردم در ارتباط است را بر نمیتابید.
دستجردی ادامه میدهد: در آن زمان چارهای جز افشاگری نداشتم چرا که میدیدم افکار عمومی تنها چیزی است که رئیسجمهوری از آن میترسد.
آنچه بیان شد خلاصهای از صحبتهای دو وزیر بهداشت و درمان در دو دولت کاملاً متفاوت از نظر جناحی و حزبی است.
با مطالعه این صحبتها متوجه خواهیم شد که اگرچه خط و خطوط دو دولت متفاوت بوده اما برای مقابله با مسوولانی که درد مردم را داشتهاند نسخه واحدی پیچیده شده است، نسخهای که نتیجه آن قربانی کردن وزرای مهمترین وزارت خانه دولت است.
گرچه بهظاهر دکتر قاضیزاده هاشمی و دکتر دستجردی قربانی تصمیم روسای جمهور زمان خود هستند اما واقعیت این است قربانیان واقعی همواره مردم هستند.
مردمی که از وضعیت نامناسب بهداشت و درمان رنجبرده و میبرند و کسانی که دل در گِرو مردم دارند و میخواهند برایشان کاری کنند لابیهای سیاسی و مردانی که خود را از جنس مردم نمیبینند مانعی بزرگ بر سر راهشان است و نمیگذارند درد مردم را فریاد بزنند.
قاضیزاده هاشمی هم بی سر و صدا کنار گذاشته شد تا راه بر تکرار این واقعیت که آنچه در نزد دولت مردان اهمیت ندارد سلامت مردم است بسته نباشد و منتظر قربانی بعدی وزارت بهداشت و درمان باشیم.