به گزارش اقتصادسرآمد، سامان رضایی دربارۀ شرایط کمبود نیرو در ناوگان حمل‌و‌نقل دریایی به مانا  بیان کرد: شرایط آینده به سیاست اعلامی ترامپ برای بهره‌برداری حداکثری آمریکا به عنوان یکی از بزرگترین بازار مصرفی سوخت فسیلی و مقصد تعداد قابل توجهی از نفتکش‌ها بستگی دارد. همچنین وضع تعرفه‌های جدید و به تبع آن کاهش حجم تجارت و در نهایت کاهش تردد کشتی‌های تجاری به بزرگترین اقتصاد مصرفی جهان بر اشتغال این حوزه تأثیرگذار است. 
وی افزود: در صورت کنترل ورود انرژی به دومین اقتصاد بزرگ دنیا یعنی چین از سوی آمریکا، میزان تقاضا در بازار کشتی‌های تجاری کاهش می‌یابد و مهاجرت این ناوگان به دیگر بازار‌ها در منطقه و جهان ایجاد خواهد شد. به گونه‌ای که ورود این کشتی‌ها به بازار‌های سایه، باعث کاهش فرصت‌ها برای ناوگان منتسب به ایران برای فعالیت کشتیرانی خواهد شد. رضایی اضافه کرد: در نهایت این احتمال وجود دارد این سیاست زمینۀ کاهش فرصت‌ها برای دریانوردان ایرانی محصور در بازار کار دریایی را فراهم سازد.
 وی افزود: به عبارت بهتر باید پیش‌بینی و پیشگیری لازم در بازار اشتغال دریانوردان در بخش نامحدود داشته باشیم تا به سرنوشت نامناسب بازار اشتغال در بخش دریانوردان محدود، دچار نشویم.
 دبیر انجمن صنفی دریانوردان تجاری ایران گفت: شاید عدم توسعه کیفی و کمی ناوگان تجاری دریایی به واسطه عدم توسعه ناوگان، تقاضایی برای نیروی انسانی جدید را  ایجاد نکند، اما به هر حال ناوگان دریایی کشور همین حالا نیز با کمبود نیرو مواجه است.وی ادامه داد: در سطح کلان جهانی نیز همواره با کمبود دریانوردان مخصوصاً در حوزه افسری مواجه بوده‌ایم.
 به گفته رضایی ۵۰ الی ۷۰ هزار شناور تجاری در دنیا فعالیت می‌کنند که حدود یک میلیون و ۷۰۰ تا ۸۰۰ هزار نفر روی آنها کار می‌کنند. از این تعداد بیش از نیمی از نیرو‌ها ملوان و  کمتر از نیمی از آنها نیز نیروی افسری هستند.
 وی افزود: در بخش نیرو‌های افسری، چون آموزش خاص بیشتری نیاز دارند و دوره‌های دریایی بیشتری را می‌گذرانند، همیشه دنیا با یک کمبود‌هایی مواجه بوده است.
 دبیر انجمن صنفی دریانوردان تجاری ایران گفت: وقتی فضا برای فعالیت شفاف از دست می‌رود، قسمتی از نیرو‌ها به بخش‌های دیگر مهاجرت می‌کنند.
 وی اضافه کرد: اگر به دنبال نوسازی و توسعه  ناوگان ملی هس�