ایرج گلشنی - پیش از این، بارها در باره رشادت و شهادت فرزندان ایران زمین در هشت سال دفاع مقدس نوشتیم  و نوشتند و خاطره ها گفتیم و گفتند، اما هیچکدام آن اثر دلخواه نداشت، زیرا شنیدن کی بود مانند دیدن؟
یک جبهه، همه رزمنده
اما اکنون، با هجوم دشمنان، یک ایران تبدیل به جبهه شده با ۹۰ میلیون رزمنده. 
اکنون دیگر زحمتی برای توصیف غرش موشک ها و صدای مهیب انفجار و تخریب و شهادت، نیست. همه گفته ها و شنیدن ها را دارند می بینند و لمس می کنند و با خود می گویند، حالا می فهمیم رزمنده های ما در جبهه ها چه کشیدند. 
جنگ ارتش بعث، جنگ داعش و اکنون جنگ آمریکا و صهیون.
حال که داریم بخشی از جنگ و جبهه را لمس می کنیم، به این سوال همیشگی باید پاسخ دهیم که رزمندگان ما در آن سختی و فشار که هزاران برابر سخت تر از اکنون بود، چگونه مقاومت و رشادت کردند؟ 
و اگر مقاومت و جانفشانی نمی کردند، اکنون ایران ما چه سرنوشتی داشت؟
و آن گاه، هر کس بر اساس فهم عقلی و وجدان درونی خود باید به این پرسش ها جواب بدهد و برای خود روشن کند که آیا باید مقاومت و رشادت کرد، یا تسلیم شد؟ 
فرزندان ایران در جنگ هشت ساله و مقابله با داعش، به عنوان سند برای درک عمیق و پاسخ درست، در مقابل فهم و وجدان هر ایرانی قرار دارد تا بتواند خوب بفهمد و درست تصمیم بگیرد.
در شرایط عادی که هر کس در امن و آرامش، برای خودش یلی نامدار است. چه آن که لمیده و قلیانی در کف و چه آن که نشسته و قرآنی به دست. 
اما در شرایط جنگی، در شرایط نبرد بی امان، مرد می خواهد که مثل کوه بایستد.
جنگ، مظهر آزمایش و محک سخت مردان و زنان راستین است، این است که شهید چمران به درستی نوشت:
آن جا که مرد را از نامرد تشخیص می دهند.
به راستی که صحنه جنگ، خوب تشخیص می دهد مرد را از نامرد و زن را از نازن.
ایران دوستی
هر کس در تمام عمر خود، یک بار ادعای ایران دوستی کرده باشد، می داند که این روزها، دوران امتحان و آزمون اوست. اینجاست که باید با شجاعت و حماسه، در عمل ثابت کند، چو ایران نباشد، تن من مباد.
مقاومت و نبرد برای ماندن ایران یا تسلیم و نابودی ایران؟ تصمیم باید گرفت. 
خداپرستی
دوره آزمایش عملی خداپرستان هم رسیده است. کسی که نماز خواند و روزه گرفت و نام سیدالشهدا به زبان جاری ساخت هم به خوبی می داند که وقت انتخاب است. بیعت با یزید یا لبیک به حسین؟ 
می دانند که لبیک یا حسین، سختی و شهادت دارد، اما تسلیم به یزید ذلت و حقارت. 
برای همه ما، همین دو راه باقی است. یا ذلت تسلیم و مرگ تدریجی
و یا مقاومت و سلحشوری تا حفظ ایران و اسلام حتا به قیمت جان.
آن جا که مرد را از نامرد تشخیص می دهند.
پیچ خطرناک تاریخ
همه به روشنی می دانند که این بزنگاه تاریخ، تندترین پیچ تاریخ ایران است.
اگر با غیرت و همت جمعی از آن همه با هم بگذریم، ایران را برای همیشه بیمه صحت و سلامت و پیشرفت کرده ایم، 
و اگر جا بزنیم و بترسیم و درمانده شویم، هم خود، هم خانواده و هم ایران را برای همیشه باخته ایم و نقطه پایان به تاریخ چندهزارساله ایران گذاشته ایم.
پس حتما خوب می دانیم که وقت ترس و تسلیم نیست. می دانیم که اگر همه، یک به یک، تن به کشتن دهیم، از آن به که کشور به دشمن دهیم.
دست در دست هم، پشت به پشت، سینه ستبر، ایران را از این پیچ خطرناک تاریخ بگذرانیم. 
یک جبهه به نام ایران،
 یک ملت رزمنده به نام ایران.