ادامه از صفحه اول
سال 2019 مطرح بود. در کنار آن جمهوری اسلامی ایران توانسته بود منطق خود را در خصوص برجام، تحریم ها و فشارهای ظالمانه ترامپ و اقداماتش پیرامون کاهش تعهدات برجامی را در جهان تبیین و تشریح کند، اما بعد از این اقدامات عملاً ورق به ضرر ایران برگشته است. اکنون یک نوع اتحاد و همدلی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس با عربستان سعودی به وجود آمد و دیگر اختلافات میان این کشورها کنار رفته است، به گونه‌ای که حتی قطر و کویتی که در برخی از موارد از جانب ایران را می گرفتند، اکنون حمایت خود را از عربستان اعلام کرده‌اند. دیگر اختلافی میان امارات و عربستان در خصوص جنگ یمن وجود ندارد. مضافا ریاض و ابوظبی به صورت رسمی به ائتلاف بین‌المللی نظامی مد نظر آمریکا در تنگه هرمز پیوستند و از آن سو شرایط برای یک شکل گیری ائتلاف جهانی علیه جمهوری اسلامی ایران در منطقه و جهان به وجود آمده است. 
لذا مجموع شرایط شکل گرفته بخش اول یا مرحله اول از اهداف و منافعی که بازیگر یا بازیگران پشت پرده به دنبال آن هستند تا حدودی محقق شده است. اما در پرده و یا در لایه دوم منافع دیگری وجود دارد که به نظر می‌رسد با تداوم موج ایران هراسی و اتهام ‌پراکنی علیه تهران در حال شکل گیری است. به این ترتیب که عملاً با تداوم اتهام‌زنی و برخی تلاش ها پرونده این مسئله را به شورای امنیت بکشانند تا از آن سو قطعنامه‌ای ضد جمهوری اسلامی ایران صادر شود و نهایتاً پرونده ایران به ذیل فصل هفتم منشور سازمان ملل بازگردد. در این صورت تمام دستاوردهای ما در خصوص برجام و دیگر تلاش‌های سیاسی و رایزنی‌های دیپلماتیک ما با طرف های اروپایی‌ها تحت الشعاع قرار خواهد گرفت و عملاً انزوای ایران مانند دوران قبل از برجام به وقوع خواهد پیوست.
از طرف دیگر نباید فراموش کرد که مناسبات گسترده عربستان و روسیه بسیار جدی است. اینها علاوه بر آن است که خود اقدام به حمله به تاسیسات آرامکو یک اقدام بی سابقه و بسیار حساس است. لذا ریسک‌ حمایت از تهران برای کرملین در شورای امنیت بسیار زیاد است. در خصوص چین هم باید گفت که اکنون به واسطه نیاز مبرم این کشور به واردات نفت این کشور چاره‌ای جز همراهی با عربستان سعودی ندارد. چون به واسطه تحریم‌های ایالات متحده آمریکا، چینی ها عملاً نمی توانند خریدی از ایران داشته باشند. خواهد گرفت.
البته در این میان دونالد ‌ترامپ هم به دنبال آن است که با این اتفاق، شرایط را برای اجماع جهانی علیه جمهوری اسلامی ایران در شورای امنیت شکل دهد. یعنی اگر این گزارش ها تاییدی بر دخالت ایران در حمله به تأسیسات نفتی آرامکو عربستان داشته باشد، آمریکا به صورت مستقیم وارد حمله نخواهد شد، بلکه در قالب یک ائتلاف گام های بعدی را صورت خواهد داد. چرا که اقدام نظامی علیه جمهوری اسلامی ایران اشتباه در اشتباه خواهد بود. چون تبعات بسیار جدی برای منطقه و کل جهان در پی خواهد داشت. از طرف دیگر دونالد ترامپ هم بر تبعات منفی این تنش نظامی واقف است، به خصوص که در همین چند روز اخیر شاهد افزایش نسبی بهای حامل‌های انرژی در خود آمریکا بوده ایم که به هیچ وجه در راستای اهداف و وعده های دونالد ترامپ برای انتخابات پیش رو نیست. لذا حتی المقدور کاخ سفید از اقدام نظامی علیه ایران اجتناب خواهد کرد و این مسئله را از طریق اجماع جهانی پی خواهد گرفت.
اکنون شرایط به گونه‌ای است که حتی اگر عراق خود را از دخالت وهمکاری در این حمله مبراء کند که به نظر می آید که توانسته است این کار را انجام دهد و انصارالله هم بخواهد با مدارک خود را مسئول مستقیم این حملات نشان دهد در لابه لای موج بزرگی از اتهام‌پراکنی ها علیه تهران و جریان ایران هراسی گم خواهد شد.