بعد از حمله به تاسیسات نفتی آرامکو عربستان سعودی شاهد موج گسترده از اتهام پراکنی علیه جمهوری اسلامی ایران در خصوص این حمله بودیم. اساساً پشت پرده این اتهام زنی ها به چه بازیگر یا بازیگرانی و با چه اهدافی باز می گردد؟
مسئله فراتر از این است که بخواهیم شرایط را در قالب موج اتهام زنی علیه ایران محدود کنیم. چون فارغ از این که پشت پرده حملات به تاسیسات نفتی آرامکو در عربستان سعودی چه بازیگر یا بازیگران منطقه ای یا فرامنطقه‌ای باشند، من معتقدم یک پروژه دو مرحله ای از منافع و اهداف وجود دارد؛ در مرحله اول شاهد هستیم که وضعیت منطقه ای و سیاسی، اگر به سود ایران نبود، حداقل به ضرر تهران هم نبود. اما بعد از این حملات شرایط به شدت تغییر پیدا کرد. چون ما قبل از این حملات شاهد بودیم که نرمش جدی در عربستان سعودی و امارات متحده نسبت به ارتباط و مذاکره با جمهوری اسلامی ایران شکل گرفته بود.
 حتی شرایط به گونه ای بود که عربستان سعودی حاضر به شرکت در ائتلاف نظامی بین المللی مد نظر‌ آمریکا در تنگه هرمز نبود، کما اینکه اماراتی ها هم از حضور در این ائتلاف خودداری کردند. از آن سو اختلافات بسیار جدی میان ریاض و ابوظبی در خصوص جنگ یمن به وجود آمده بود. به موازاتش زمزمه تلاش های عربستان و امارات در خصوص پایان دادن به جنگ یمن تا قبل از پایان...