به روشنی می توان گفت که هیچ کدام از رسانه های مطرح کشور، این رویداد را مبسوط و مفصل پوشش خبری نداده اند. دلیل این بایکوت خبری و رسانه‌ای چیست؟
 
جدل داخلی برگزارکنندگان
یکی از مهم ترین دلایل را باید در جنگ و جدال داخلی برگزارکنندگان نمایشگاه های حوزه حمل و نقل و لجستیک جست وجو کرد. نمایشگاه حمل و نقل و لجستیک گذشته به وسیله یک شرکت دیگری در مصلای تهران برگزارشده و نمایشگاه ششم توسط یک شرکت دیگر در خیابان سئول برگزار می‌شود. تقابل این شرکت برای کسب مجوز و برگزاری نمایشگاه حمل و نقل، مدت ها طول کشید و در نهایت، به ظاهر امر شرکت میلاد نور، گوی سبقت از رقبا ربود و برای اولین بار این نمایشگاه را برگزار کرد.
این شرکت، سه ماه پیش با دعوت از رسانه‌ها، نشست خبری برگزار کرد که در نوع خود، نوآوری محسوب می شد و نشان می داد که نمایشگاه ششم با جلوه و جبروت بیشتری برگزار خواهد شد؛ اما در عمل، معلوم شد که این شرکت توانایی لازم برای اجرای این رویداد مهم صنعتی و تجاری را نداشته است. دلیل هم روشن است: نمایشگاهی که میلیاردها تومان هزینه آن شده است، کمترین برد رسانه ای نداشته و کمترین توجهی به افکار عمومی نکرده است. این چه معنایی دارد؟ در نهایت نتیجه حاصله سکون و سکوت رسانه ها در این نمایشگاه است.
علاوه بر این شنیده ها حاکی است که رقبای این شرکت در تدارک برگزاری یک نمایشگاه عظیم هستند!
 
دورهمی صنفی
در نمایشگاه، به جز کسانی که غرفه‌دار هستند و یا کسانی که از این و آن در باره نمایشگاه شنیده اند، کسی نیست. بُعد تبلیغی و اطلاع رسانی بسیار بسیار ضعیف برگزارکننده باعث شده که کسی از این نمایشگاه با خبر نباشد.
به همین دلیل، غرفه داران به هم سر می زنند و با هم خوش و بش دارند تا ساعت کاری نمایشگاه تمام شود و وقتی از آن ها سوال می‌شود که چه خبر؟ چند قرارداد تجاری امضاء کردید، با تعجب و تاثر فقط به شما نگاه می‌کنند.
این است که نمایشگاه ششم تبدیل شد به دور همی صنفی جمعی از فعالان حوزه حمل و نقل.
 
نمایشگاه منهای دولت، نقص بزرگ
در نمایشگاه، هیچ رکنی از ارکان دولتی حضور نداشتند. وزارت راه و شهرسازی و ارگان های زیر مجموعه های عریض و طویل آن ازجمله حمل و نقل جاده ای، دریایی، هوایی، ریلی. ارکانی که نقش اصلی برنامه‌ریزی، هماهنگی و لجستیک کل را به عهده دارند. ارکانی که نظارت و فرماندهی حاکمیتی دارند. این را می شود به نوعی به فال نیک گرفت که بخش خصوصی خود مستقل و منهای دولت عمل کرده است؛ اما از آن جا که کار بخش خصوصی جدای از بخش دولتی نیست، می‌تواند نقص بزرگ هم شمرده شود.
به هر ترتیب، نمایشگاه با یک بال قصد پرواز داشت که گویا به در و دیوار خورده است.
 
دوران کم تجربه‌گری
برخی بر این باورند که شرکت برگزارکننده، برای اولین بار است که چنین تجربه سنگینی در حوزه حمل و نقل و لجستیک را به دوش می‌کشد و به طور روشن از عهده آن برنیامده است. بی توجهی مفرط برگزارکننده به بٌعد رسانه ای و روابط عمومی گسترده در سطح ملی و بین المللی، این نمایشگاه را با خروجی نسبتا صفر مواجه کرده است.
چندماه پیش که نشست خبری برگزار کردند، این امید و تجلی پیدا شد که این نمایشگاه نگاه عمیق و معناداری به افکار عمومی دارد و در نمایشگاه، می توانیم شاهد انعکاس باشکوه آن باشیم؛ اما همان بود و دیگر خبری رسانه ای نشد و نمایشگاه در سکوت و غربت افتتاح شد و بجز ادمیرال و دات وان، الباقی در بی کسی و تنهایی وقت گذراندند.
این نمایشگاه نهم ماه جاری در محل نمایشگاه های بین المللی تهران برقرار بود، سه روز را پشت سر گذاشت، بی خبر و چراغ خاموش پیش رفت. این به چه معناست و در قاموس بازاریابی داخلی و جهانی چه اهمیت و ارزشی دارد، واقعا ما نمی دانیم!
 
نمایشگاه دات وان
با توجه به اشغال بخش مهمی از نمایشگاه به وسیله شرکت دات وان، نمایشگاه ششم را باید نمایشگاه دات وان بنامیم. حضور گسترده شرکت و گروه بابک زنجانی در این نمایشگاه یکی از نکات قابل توجه نمایشگاه ششم است.
 
نمایشگاه حمل ونقل بعدی
با این اوضاع و احول، باید نگران نمایشگاه بعدی حمل ونقل بود. آیا برگزار می‌شود؟ چگونه؟ به وسیله کی؟ کجا؟