به گزارش  اقتصادسرآمد، فرشاد محمدپور با مرور روند سودآوری بانک صادرات ایران در دو سال گذشته، اعلام کرد: سود عملیاتی این بانک در سال گذشته، سود واقعی و با کیفیتی بود. وی شفافیت در صورت‌های مالی، انضباط مالی و رفتار شناسایی سود و مدیریت نقدینگی را از دلایل این موفقیت عنوان کرد و افزود: بانک صادرات ایران در زمینه انضباط مالی و شفافیت از جمله بانک‌های شاخص بوده است.
​معاون بانک مرکزی عملکرد بانک صادرات ایران در حوزه نقدینگی را مثبت ارزیابی کرد و گفت: این بانک از جمله بانک‌هایی است که بانک مرکزی دغدغه ناترازی نقدینگی در مورد آن ندارد و به لطف تلاش مدیران و کارکنان، در تراز یک بانک با وضعیت استاندارد قرار گرفته است.
محمدپور به تشریح روند بهبود کفایت سرمایه در بانک صادرات ایران پرداخت و اعلام کرد: کفایت سرمایه این بانک از حالت منفی به مثبت ۲.۶ درصد رسیده و بر اساس برآوردها، به بیش از ۵ درصد خواهد رسید. وی این کار را دشوار و ارزشمند توصیف کرد.
وی با اشاره به بهبود وضعیت کفایت سرمایه در کل نظام بانکی افزود: میانگین کفایت سرمایه نظام بانکی پس از حدود ۱۵ سال منفی بودن، برای اولین بار در سال جاری مثبت شده است. محمدپور فرآیند اخیر "گزیر" برای برخی بانک‌های ناتراز و حمایت سران قوا و مسئولان را در این بهبود مؤثر دانست و اعلام کرد کفایت سرمایه اکنون به بیش از ۵ درصد رسیده و شرایط برای رسیدن به بیش از ۸ درصد مطلوب است.
معاون بانک مرکزی سرمایه نظام بانکی در سال ۱۴۰۱ را ۳۹۴ هزار میلیارد تومان عنوان کرد و گفت: این رقم اکنون به ۱۱۰۰ همت افزایش یافته و پیش‌بینی می‌شود تا پایان سال ۱۴۰۴ به ۱۵۰۰ همت برسد.
وی نقش بانک صادرات ایران را در این بهبود بسیار ویژه ارزیابی کرد و افزود: افزایش منابع این بانک از ۵۰۰ هزار میلیارد تومان به بیش از ۱۲۰۰ هزار میلیارد تومان و جهش کفایت سرمایه آن، اثر قابل توجهی بر کل نظام بانکی داشته است.
محمدپور در پایان با اشاره به این که بیش از ۹۰ درصد تأمین مالی اقتصاد و صنعت کشور توسط نظام بانکی انجام می‌شود، خاطرنشان کرد: در ۶۰ تا ۷۰ سال گذشته عموم صنایع بزرگ کشور با حمایت نظام بانکی به وجود آمده‌اند.
 وی افزود: از زمانی که نظام بانکی به دلیل نگاه نامناسب با مشکل مواجه شد، روند توسعه صنعتی و اقتصادی نیز با مشکلاتی روبرو گردید. بنابراین برای دستیابی به توسعه پایدار و هدفمند در صنایع، باید نظام بانکی را قدرتمند کرد. سرمایه نظام بانکی باید رشد کند و بانک‌ها باید تراز باشند. بانک‌های ناتراز، نظام بانکی را زیر سؤال می‌برند و باید یا اصلاح شوند یا از گردونه بانک‌ها خارج شوند.