به گزارش اقتصادسرآمد، اجلاس بین‌المللی «توسعه مهارت‌های کارآفرینی زنان عشایر حامل میراث فرهنگی ناملموس» امروز دوشنبه ۲۶ آبان‌ماه ۱۴۰۴ با حضور سیدرضا صالحی‌امیری، وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی و جمعی از نمایندگان کشورهای منطقه در تهران آغاز به کار کرد.
 
صالحی‌امیری در سخنانی افتتاحیه، بر اهمیت تاریخی و تمدنی کوچ و نقش تعیین‌کننده زنان عشایر تاکید کرد و گفت: این اجلاس، بیانیه‌ای منطقه‌ای برای شناخت جایگاه بی‌بدیل زنان عشایر و نقش تمدنی کوچ در سرزمین‌هایی است که هزاران سال میراث خود را بر دوش جابه‌جا کرده‌اند و حکمت آن را در عمق تاریخ نگاه داشته‌اند.
 
او با اشاره به اینکه کوچ عشایر یکی از اصیل‌ترین و زیباترین جلوه‌های فرهنگی ایران است، افزود: زنان عشایر مادرانی خردمند و تاب‌آورند که همزمان مسئولیت‌های گوناگون را بر دوش دارند و امنیت، استمرار و انسجام خانواده عشایری را تضمین می‌کنند. چادرهای عشایری، نماد زیست‌جهان ایرانی و تصویری کم‌نظیر از پایداری فرهنگی است که کمتر به آن توجه شده است.
 
وزیر میراث‌فرهنگی در ادامه با تشریح جایگاه «مرکز منطقه‌ای پاسداری از میراث‌فرهنگی ناملموس تهران» اظهار داشت: این اجلاس محصول رسالت یکی از هشت مرکز ممتاز تحت نظارت یونسکوست؛ مرکزی که مسئولیت راهبردی اجرای کنوانسیون ۲۰۰۳ را در پهنه ۲۴ کشور بر عهده دارد و امروز یکی از کانون‌های فعال اندیشه، ظرفیت‌سازی و توسعه دیپلماسی فرهنگی در منطقه محسوب می‌شود.
 
صالحی‌امیری با تاکید بر پویایی و تاب‌آوری میراث‌فرهنگی ناملموس گفت: این حضور گسترده حکایت از آن دارد که دانش بومی متوقف نمی‌شود، میراث ناملموس تسلیم بحران نمی‌گردد و همکاری منطقه‌ای با هیچ تهدیدی خاموش نمی‌شود.
 
وزیر میراث‌فرهنگی کارنامه این اجلاس را حاصل «یک سال و نیم تلاش فکری، تبادل تجربه و مشارکت علمی» کشورها دانست و افزود: این رویداد نقطه آغاز شکل‌گیری شبکه‌ای منطقه‌ای برای توانمندسازی زنان عشایر و پاسداری از دانش‌های بومی است. شبکه‌ای که می‌تواند به‌طور مستقیم بر حکمرانی فرهنگی، اقتصاد معیشتی پایدار، تاب‌آوری جوامع بومی، مقابله با تغییرات اقلیمی و تقویت دیپلماسی فرهنگی اثر بگذارد.
 
صالحی‌امیری در پایان این اجلاس را «آغاز مسیری مشترک و آینده‌ساز» توصیف کرد و گفت: نتایج این گفتگوها باید به برنامه‌های عملیاتی و شبکه‌سازی میان حاملان دانش تبدیل شود. آینده منطقه ما زمانی تضمین می‌شود که فرهنگ را ستون اصلی توسعه، صلح و حکمرانی فرهنگی بدانیم، نه عنصری تزئینی.