به گزارش اقتصادسرآمد، امسال شاهد حضور گسترده بخش خصوصی با غرفه‌های شیک‌تر و با وسعت بیشتر بود. به نظر می‌رسد که خانواده بزرگ شیلات متوجه شده است که اگر عرض اندام نکند و با قدرت در فستیوال‌ها و نمایشگاه‌ها خود را به اثبات نرساند، نه تنها مشکلی از مشکلات آن‌ها حل نخواهد شد، بلکه به راحتی بر آن‌ها خط بطلان کشیده و آن‌ها را حذف خواهند کرد. این است که حضور پررنگ در نمایشگاه را به نبودن و بی تفاوتی ترجیح دادند. 
در این میان، مراکز شیلات استان‌ها نیز جلوه‌گری قوی تری نسبت به همیشه داشتند. استان‌های هرمزگان، خوزستان، بوشهر و سیستان و بلوچستان با غرفه‌های بزرگ و اثربخش، حاضر بودند و با برنامه‌های فرهنگی برآمده از سنت صیادی با نواختن موسیقی بومی خود، وجه فرهنگ و هنری شیلاتی را به نمایش گذاشتند و بازدیدکنندگان را حسابی غافلگیر کرده و به نشاط درآوردند. این رسم حکایت داشت که شیلات یک ریشه فرهنگی عمیق دارد و چیزی فراتر از یک صنعت خشک و معمولی است. این است که به راحتی نمی‌توان این صنعت را از فرهنگ بومی مردمان ساحل نشین جدا و یا تضعیف کرد. 
بخش خصوصی که ناله آن‌ها از مشکلات بلند است و مشکلات متعددی گریبان آن‌ها را گرفته است، با وجود تمام محدودیت‌ها و موانع کسب و کاری که دارند، آمده بودند تا مشکلات عدیده آن‌ها در بخش تامین و تولید خوراک آبزیان، قوانین متعدد و تو در توی دولت به عنوان موانع تولید در صنعت شیلات و همچنین گرانی لحظه‌ای مواد اولیه که به سختی تولیدکنندگان در بخش خوراک آّبزیان را در هم فشرده است را مورد تاکید قرار دهند.