به گزارش اقتصادسرآمد، باید دانست که پدیده هویت اجتماعی، نیاز تمامی فعالیت‌ها و صنایع کوچک و بزرگ است تا جایی که شرکت‌های بسیار بزرگی که دارای کالای انحصاری و منحصر به فرد هم هستند، از آن غافل نشده و با استفاده از آن، علاوه بر حفظ بازار، به ارتقاء شآن و منزلت و پایگاه اجتماعی خود مبادرت می‌کنند. شرکت بزرگ مایکروسافت، بتا و... همه از نمونه‌های بزرگ و انحصاری هستند که به رغم دارا بودن بازار ثابت به دلیل کالای انحصاری، همچنان به دنبال هویت اجتماعی و پایگاه مردمی خود هستند.
 
در ایران نیز به این مقوله بسیار توجه می‌شود و شرکت‌ها و فعالیت‌های کوچک و بزرگ برای پایداری اجتماعی خود از یک سو و حفظ و گسترش بازار از سوی دیگر به داشتن رسانه فکر می‌کنند. به بیان روشن، شرکت‌ها در قاموس بازاریابی خود، برای اثبات وجود خود به هویت و نشان اجتماعی نیاز دارند تا در محاسبات مختلف سیاسی- اجتماعی و اقتصادی به حساب آورده شوند.
 
نشریه بانگ بانکرینگ
 
نشریه انجمن بانکرینگ ایران نیز در همین راستا مورد تحلیل و ارزیابی قرار می‌گیرد با این توضیح که نیاز این صنعت نوپا در ایران به هویت اجتماعی با برخورداری از یک نشریه خوب، بیشتر از دیگر صنایع در ایران و جهان است؛ زیرا این پدیده برای ایران نوظهور و البته غریب و کم آشنا محسوب می‌شود و به همین دلیل، علاوه بر نداشتن پایگاه و منزلت اجتماعی مناسب، معمولا در محاسبات اقتصادی و توسعه هم چندان مورد ملاحظه قرار نمی‌گرفت و به همین دلیل است که وضعیت مناسبی نداشت و روند رو به توسعه آن نیز چندان روشن نبود. از این رو، نشریه‌ای منتشر کردند تا صدای صنعت بانکرینگ ایران باشد و علاوه بر بازکردن جای پای اجتماعی، در معادلات توسعه خود را نشان داده و ثابت کنند که نگاه و توجه به صنعت بانکرینگ مهم است و بدون صنعت بانکرینگ، توسعه دریایی چیز مهمی کم خواهد داشت.
 
در نگاه رسانه و تحلیل اجتماعی، راه اندازی رسانه انجمن بانکرینگ اقدام مهم و بزرگی بود که صنف صنعت بانکرینگ ایران انجام داد؛ اما باید دانست که یک فعالیت رسانه‌ای تنها زمانی معنا پیدا می‌کند که مستمر و مداوم و با کیفیت باشد. در چنین حالتی است که اطلاعات و آمار بانکرینگ از یک سو و اثبات اهمیت آن از دیگر سو در اختیار مخاطبان سیاسی- دولتی- قانون‌گذاری و افکار عمومی قرار می‌گیرد و بدین ترتیب است که صنعت بانکرینگ به رسمیت شناخته می‌شود و در معادلات توسعه جای مناسبی برای خود خواهد یافت.
 
چالش‌های نشریه بانگ بانکرینگ
 
عدم وجود اطلاعات کافی درباره صنعت بانکرینگ ایران در جامعه – مخصوصا گروه‌های تصمیم ساز و تصمیم گیر در سطح ملی- یکی از چالش های مهم به شمار می رود.
 
به طور جدی باید گفت که صنعت بانکرینگ چندان مطرح و مشهور نیست. چندان جدی گرفته نشده است زیرا اطلاعات در باره آن بسیار اندک است. بی‌تردید، یک مسئول زمانی که به اسم بانکرینگ می‌رسد، معمولا با این نام آشنا نیست. زیرا شناخت آنچنانی از آن ندارد.
 
از دیگر سو، منابعی که باید مسئولان عالی و میانی را از نظر تامین اطلاعات مورد هدف قرار دهد، وجود خارجی ندارد. بررسی اجمالی نشان می‌دهد که در انبوه رسانه‌های کشور، به استثنا برخی رسانه‌ها، کمترین خبر و مطالب تحلیلی در باره بانکرینگ منتشر شده است و این نشان می‌دهد هم برای اهالی خبر و تحلیل اطلاعات کم است و هم برای مسئولان تصمیم‌ساز و تصمیم‌گیر. این است که معمولا صنعت بانکرینگ را چندان می‌شناسند زیرا از ارزش و اعتبار این صنعت برای توسعه دریایی کشور کم اطلاع هستند.
 
ضرورت توسعه نشریه بانکرینگ
 
موارد فوق به روشنی نشان می‌دهد که برای اشباع اذهان مردم و مسئولان در باره بانکرینگ باید اقدامات مهمی انجام داد. اقداماتی مانند برگزاری سلسله نشست‌های تخصصی، همایش‌های ملی، ارسال انبوه خبر و اطلاعات و تحلیل به نشریات و رسانه‌های سراسری و از همه مهم‌تر برخورداری صنعت بانکرینگ از یک نشریه وزین و پر محتوا. در چنین فرایندی است که می‌توان انتظار داشت صنعت بانکرینگ مورد توجه قرار گرفته و در معادلات توسعه دریامحور جدی تلقی شود.
 
بی تردید، برگزاری همایش‌های ملی، نشست‌های تخصصی مستمر و ارتباط مستمر با رسانه‌ها مستلزم هزینه زیاد، زمان زیاد و تولید محتوای فراوان است. بنابراین، نشریه بانگ بانکرینگ می‌تواند زیربنای همه این‌ها قرار گیرد و با تولید مستمر محتوا مسیر اطلاعات و آمار مناسب برای ذهن‌ها و اندیشه را باز کند تا بانکرینگ در معرض بحث و گفت و گو و تبادل نظر قرار گیرد و در
نتیجه تضارب آرا و اندیشه‌ها، به جایگاه ارزشمند خود در توسعه دریایی ایران بازگردد.
 
در شرایط فعلی، صنعت بانکرینگ ایران مورد توجه خاص نیست و از حال و هوای خوبی برخوردار نشده است. مورد بی مهری و بی‌توجهی است و کسی نیست صدای آن را فریاد بزند. با این حال، فعالان صنعت بانکرینگ همواره گله‌مند هستند که چرا به آن ها توجه نمی‌شود؟ این فعالان بایستی یک بلندگوی مناسب در مقابل نیازها و خواست‌ها خود قرار ‌دهند تا گوش‌هایی که باید بشنوند، بشنوند و ترتیب اثر دهند.
 
صرف نقد و گله گزاری کافی نیست. باید با تناسب حال جامعه در ایران و جهان پیش رفت. باید از ابزارها استفاده کرد تا رسیدن به اهداف معنا پیدا کند. باید خواست‌ها و نیازها و روشن ها را اعلام کرد. باید با جامعه مخاطب چه افکار عمومی باشد و چه افکار مسئولان، به درستی و به روشنی سخن گفت. به قول مولانا: تا نگرید طفل، کی نوشد لبن؟