دکتر رضا عباسپور نادری در گفت‌وگو با اقتصاد سرآمد بر ضرورت تغییر رویکرد سیاستگذاری در صنعت شیلات تأکید کرد و گفت: آینده ریزماهیان را نباید صرفاً در افزایش میزان صید جست‌وجو کرد، بلکه باید با توسعه فرآوری، کاهش ضایعات، ایجاد ارتباط پایدار میان حلقه‌های تولید و بازار و رعایت اصول پایداری، زمینه تبدیل این منابع به زنجیره‌ای مولد، رقابت‌پذیر و ارزش‌آفرین را فراهم کرد.
دبیر کمیته علمی رویداد علمی زنجیره ارزش ریزماهیان با اشاره به ظرفیت ریزماهیان برای ایجاد تحول در صنعت شیلات کشور، حکمرانی زنجیره ارزش را فرصتی برای عبور از نگاه بخشی و حرکت به سمت سیاست گذاری یکپارچه دانست و اظهار داشت: این امر رویکردی است که در آن، میزان برداشت تنها معیار ارزیابی عملکرد نیست و ارزش اقتصادی ایجادشده در مراحل مختلف تولید، فرآوری و عرضه نیز مورد توجه قرار می‌گیرد.
وی در تشریح اولویت‌های سیاستی این حوزه، تغییر شاخص موفقیت از «تن» به «ارزش» را ضروری دانست و اظهار کرد: ارزش ایجادشده، سهم فرآوری، میزان کاهش ضایعات و بهره‌وری زنجیره باید در کنار حجم صید ارزیابی شوند؛ بر این اساس، موفقیت صنعت شیلات صرفاً با افزایش تناژ صید سنجیده نمی‌شود، بلکه میزان ارزشی که از منابع آبزی ایجاد و در طول زنجیره حفظ می‌شود نیز اهمیت دارد.
شناسایی زنجیره‌های ارزش دارای مزیت
مشاور رئیس سازمان شیلات ایران در توسعه ارزش افزوده و زنجیره تأمین محصولات شیلاتی، شناسایی زنجیره‌های ارزش اولویت‌دار را از دیگر محورهای سیاستگذاری در این حوزه برشمرد و گفت: با توجه به ویژگی منابع، ظرفیت تولید، زیرساخت‌های موجود و شرایط بازار، باید زنجیره‌هایی که از مزیت بیشتری برخوردارند شناسایی شوند و برای توسعه هر یک، برنامه مشخصی تدوین شود.
وی همچنین بر ضرورت ایجاد ارتباط پایدار میان صیادان، صنایع و بازار تأکید کرد و افزود: حرکت از معاملات کوتاه‌مدت به سمت قراردادهای شفاف، استانداردهای مشترک و روابط پایدار میان فعالان زنجیره می‌تواند ریسک تولیدکنندگان و صنایع را کاهش دهد و زمینه هماهنگی بیشتر میان عرضه و تقاضا را فراهم کند.
به گفته نادری، توسعه فرآوری، ارتقای کیفیت محصولات، بهره‌گیری از محصولات جانبی و کاهش ضایعات، از مسیرهای اصلی افزایش ارزش اقتصادی ریزماهیان به شمار می‌روند. در این چارچوب، عبور از عرضه ماده خام و حرکت به سمت تولید محصولات با ارزش افزوده بیشتر باید در کانون برنامه‌های توسعه‌ای قرار گیرد.
پایداری؛ شرط ارزش‌آفرینی در شیلات
دبیر کمیته علمی رویداد ملی زنجیره ارزش ریزماهیان با تأکید بر ضرورت پیوند میان توسعه اقتصادی و حفاظت از منابع آبزی بیان کرد: پایداری باید در مرکز سیاستگذاری زنجیره ارزش قرار گیرد و هدف سیاست گذاری نباید صرفاً حداکثر برداشت باشد، بلکه باید بیشترین ارزش‌آفرینی در چارچوب برداشت پایدار دنبال شود.
وی با اشاره به نقش دولت در حکمرانی زنجیره ارزش ریزماهیان توضیح داد: در این رویکرد دولت متولی تمام حلقه‌های زنجیره نیست بلکه باید محیط کسب‌وکار مناسب را طراحی و مدیریت کند؛ شفاف‌سازی قواعد، ایجاد هماهنگی میان بخش‌های مختلف، فراهم کردن دسترسی به اطلاعات، توسعه زیرساخت‌های ضروری و کاهش ریسک سرمایه‌گذاری، از جمله وظایفی است که می‌تواند به بهبود عملکرد زنجیره کمک کند.
این مقام مسئول در سازمان شیلات ایران، همچنین رویدادهای علمی و تخصصی مرتبط با ریزماهیان را زمانی اثربخش‌تر دانست که نتایج آن‌ها به تدوین دستورکارهای مشخص سیاستی و اجرایی منجر شود و از سطح تبادل نظر فراتر برود.
نادری در پایان تأکید کرد: ریزماهیان را می‌توان صرفاً بخشی از ذخایر آبزی کشور دانست اما این منابع ظرفیت آن را دارند که نقطه آغاز شکل‌گیری یک زنجیره اقتصادی باشند؛ تفاوت این دو نگاه در فاصله میان سیاستگذاری مبتنی بر میزان برداشت و سیاستگذاری مبتنی بر خلق ارزش آشکار می‌شود؛ آینده ریزماهیان در افزایش صرف صید خلاصه نمی‌شود، بلکه به توانایی کشور در تبدیل این منابع به زنجیره‌ای مولد، پایدار، رقابت‌پذیر و ارزش‌آفرین وابسته است.