گروه نفت و انرژی- سیدعمران طباطبایی - آلودگی نفتی، همچنان تهدیدی برای محیط زیست دریایی است اما مقدار بسیار کمی از این آلودگی ناشی از نشت نفت است. بزرگترین مشکل نفتی این است که از مسیرهای کمتر آشکاری مانند ورودی پساب ها یا کشتیرانی وارد دریاها می شود. 
به گزارش اقتصادسرآمد، صنعت نفت جهانی اغلب ضررهای سنگینی از محیط زیست دریافت می کند. در خشکی، مشکل آلودگی خاک به نفت ناشی از نشت خطوط لوله وجود دارد. در فرا ساحل، نفت ریخته شده از تانکرهای آسیب دیده، جانداران دریایی را مسموم می کند، به پرهای پرندگان دریایی می چسبد و خطوط ساحلی را آلوده می کند. 
نفت از مسیرهای مختلفی وارد دریا می شود. بیشترین سهم از ورودی های پساب ها و از عملیات معمول دکل های نفتی حاصل می شود.
بلایای نفتکش و انفجار سکوهای نفتی هنوز هم هر از گاهی رخ می دهد.
با این حال در واقعیت، این نوع فاجعه دیدنی، تنها درصد کمی از آلودگی نفتی دریایی جهان را تشکیل می دهد. بیشتر نفت در مسیرهای نه چندان واضح حرکت می کند. از حدود یک میلیون تن نفتی که سالانه وارد محیط زیست دریایی می شود، حدود 5 درصد آن از منابع طبیعی تامین می شود. به عنوان مثال، در خلیج مکزیک، نفت خام به طور طبیعی از شکاف های زیر زمینی خارج می شود و از مخازن به کف اقیانوس می رسد. در جاهای دیگر، مانند منطقه خزر، مقادیر زیادی نفت خام از مخازن زیرزمینی از طریق آتشفشان ها به آب فوران می کند. اینها آتشفشان های واقعی نیستند بلکه تپه هایی در بستر دریا هستند. آنها حاوی رسوبات آبی هستند که در اعماق زمین گرم می شوند و باعث بالا آمدن آن می شوند. در برخی موارد، نفت از مخازن مجاور به بالا نیز منتقل می گردد.
بلایای نفتکش ها حدود 10 درصد از آلودگی نفتی دریایی جهان را تشکیل می دهند. حدود 35 درصد از عملیات حمل و نقل نفتی، منظم حاصل می شود. این شامل نفت آزاد شده در طول حوادث مربوط به انواع دیگر کشتی ها و همچنین روغن حاصل از تمیز کردن غیر قانونی مخازن می شود. بیشترین سهم، به میزان 45 درصد، از ورودی ‌های پساب‌ های شهری و صنعتی و عملیات‌ های معمول دکل نفتی، همراه با مقدار کمی از ترکیبات فرار نفتی است که در طی انواع مختلف فرآیندهای سوزاندن خشکی به اتمسفر ساطع می‌ شوند و سپس وارد می گردند. 
5 درصد دیگر از منابع نامشخص است. این شامل ورودی‌ های کوچکتر به دریا توسط آلاینده ‌هایی است که شناسایی نمی