خداداد پلاشی- امروز بر لبۀ دریای خاطره‌ها ایستاده‌ایم تا یاد همکاران، دوستان و دریانوردان از جان و دل گذشته را گرامی بداریم که در کشتی سانچی، در آغوش امواج خروشان دریا آرام گرفتند. آنان که نه‌فقط خدمه یک کشتی که فرزندان این سرزمین، پدران خانواده‌ها و پرچم‌داران حمل‌ونقل دریایی و تلاشگران مسیر پیشرفت دریایی ایران بودند.
در آن روزهای سرد دی‌ماه، وقتی خبر حادثه در رسانه‌ها پیچید، دل یک ملت به درد آمد. این تنها یک فاجعه دریایی نبود؛ این از دست دادن جمعی از بهترین‌های‌مان بود. مردانی که در دل دریا، بر سکوی متحرک وطن، جانانه ایستادند تا بیرق امید و زندگی جاری باشد. 
اما درس‌هایی که حادثه غمبار آتش‌سوزی و غرق‌شدن نفتکش سانچی به ما آموخت:
۱. اهمیت ایمنی دریانوردی: این حادثه به‌وضوح یادآور می‌شود، ایمنی دریانوردی نقش مهمی در لجستیک و زنجیره تامین انرژی و تامین کالا دارد، بنابراین ایمنی باید در رأس تمام پروتکل‌های عملیاتی قرار گیرد.
۲. اهمیت آموزش و آمادگی: ضرورت آموزش‌های مداوم، تمرین‌های موقعیت‌های اضطراری و ارتقای مهارت‌های بقا در محیط‌های پرخطر را بار دیگر در ذهن‌ها تثبیت کرد.
۳. همبستگی ملی و انسانی: در پی این حادثه، امواجی از همدلی و همکاری بین‌المللی شکل گرفت. این به ما یادآوری می‌کند که در برابر نیروهای عظیم طبیعت، مرزها رنگ می‌بازند و انسانیت مشترک ماست که اهمیت می‌یابد.
۴. قدردانی از مجاهدان خاموش: بسیاری از کارکنان، خدمه و متخصصان دریایی در سکوت و دور از چشم جامعه، کارهای حیاتی انجام می‌دهند. سانچی به ما آموخت که قدردان این تلاش‌ها و مجاهدت‌های خاموش باشیم.
۵. پایداری و تاب‌آوری خانواده‌ها: صبر و استواری خانواده‌های جان‌باختگان، درس بزرگی از مقاومت عاطفی و کرامت انسانی به همگان داد.
یاد کارکنان سانچی گرامی باد. آنان رفتند اما درس‌هایشان در امواج دریا ثبت شد. بیاییم با تعهد به ایمنی بیشتر، احترام به جان انسان‌ها و ارتقای استانداردها، یادشان را گرامی بداریم. برای خانواده‌های محترم‌شان آرزوی صبر و شکیبایی داریم و امیدواریم چنین فجایعی هرگز تکرار نشود. روح‌شان شاد و یادشان گرامی باد.
کارشناس دریایی