آرزو اشرفی زاده در گفت و گو با خبرنگار اقتصاد سرآمد، اظهار داشت: یکی از معضلات زیست محیطی تالاب انزلی ،وجود و گسترش گونه مهاجم سنیل آبی در سطح تالاب بین المللی انزلی است که حذف آن در سالهای اخیر در دستور کار سازمان حفاظت محیط زیست قرار گرفته است.
مدیر کل دفتر حفاظت و احیای تالاب‌های معاونت محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست،ادامه داد: به همین منظور مطالعه جامع علمی با همکاری دانشگاه های کشور در خصوص چگونگی کنترل این گونه مهاجم صورت گرفته است.
وی با اشاره به اینکه با کمک فعالان محیط زیست، حذف فیزیکی این گونه همواره صورت می گیرد، بیان داشت: هم اکنون حذف این گونه مهاجم با نگاه تخصصی تر توسط سازمان حفاظت محیط زیست دنبال می شود تا دوباره بتوانیم حیات اکولوژیک تالاب را نجات دهیم.
اشرفی زاده، خاطرنشان ساخت: بر اساس برنامه ریزی های صورت گرفته، طرح مقابله با گونه مهاجم " سنبل آبی" از سطح تالاب بین المللی انزلی، امسال با همکاری جوامع علمی و دانشگاهی به صورت گسترده انجام خواهد شد.
این مقام مسئول در سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به اینکه در راستای احیای تالاب بین المللی انزلی، اختصاص 100 میلیارد تومان از محل اعتبارات ملی در سال 1405 پیش بینی شده است، گفت: مقرر شده، جهت انجام عملیات اجرایی حذف فیزیکی بخش گسترده ای از تالاب بین المللی انزلی از گونه مهاجم سنبل آبی، از محل این اعتبارات هزینه شود.
به گفته وی، با توجه به اینکه امسال اعتبارات قابل توجهی به تالاب انزلی اختصاص یافته است، به نظر می رسد شاهد اقدامات قابل توجهی در حذف فیزیکی سنبل آبی از سطح تالاب و برگشت حیات مجدد به این اکوسیستم آبی مهم کشور باشیم.
مدیر کل دفتر حفاظت و احیای تالاب‌های معاونت محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست،خاطرنشان ساخت: کنترل گونه مهاجم سنبل آبی نیازمند همکاری های فرابخشی در دستگاه های دولتی، همکاری نهادهای غیر دولتی و آموزش جامعه محلی است.
"سنبل آبی" یکی از ده علف هرز مهاجم دنیا و طبق گزارش برنامه محیط زیست ملل متحد، مهمترین گیاه مهاجم آبزی دنیا محسوب می شود. رشد سریع این گیاه که باعث پوشاندن کامل سطح آب می شود، زمینه بروز مشکلات زیست محیطی نظیر کاهش تنوع زیستی و مرگ تدریجی تالاب انزلی را طی یک دهه گذشته فراهم کرده است. 
سنبل آبی از خانواده غلافیان، بومی مناطق گرمسیری آمریکای جنوبی و آمازون است که در آب‌های شیرین می‌توانند زنده بمانند. حضورش در زادگاه اصلی‌اش برزیل یا حوزه آمازون به دلیل فعالیت دشمنان طبیعی‌اش مشکل ساز نیست، اما خروجش از سال ۱۸۸۴ از زادگاهش به علت حضور در نمایشگاه‌های جهانی و زیبایی‌اش تا کنون بیش از ۶۰ کشور جهان را با خود درگیر کرده است.وجودش نخستین بار در ایران در سال ۹۰ در بخشی از تالاب ۲۰ هکتاری عینک رشت گزارش شد و پس از آن تالاب بین‌المللی انزلی و تالاب‌ها و آب بندان‌های گیلان را فرا گرفت. آمار‌ها نشان می‌دهد حدود هزار هکتار از وسعت ۱۸ هزار هکتاری تالاب بین‌المللی انزلی را سنبل آبی پوشانده است. جمع‌آوری سنبل آبی در تالاب عامل موثری در نابودی این گونه مهاجم محسوب می‌شود و با توجه به قابلیت زنده‌ماندن بذر سنبل آبی تا چند دهه، پایش مستمر پس از پاکسازی هم ضروری است.