ایرج گلشنی- وقایع امروز ایران نشان می‌دهد که دشمنان معبر اقتصادی را هدف قرار داده اند. بعد از آن که از فشارهای سیاسی، تحریم های اقتصادی و حمله مستقیم نظامی نتیجه ای نگرفتند، اقتصاد و معیشت مردم را هدف قرار داده اند تا از این معبر راهی برای نفوذ و تجزیه ایران پیدا کنند. 
جنگ داخلی امروز که با اعتراض به حق و قانونی بازاریان شروع شد، بهانه لازم به دست عوامل اجنبی داد که با رمز اقتصاد، کشور را به آشوب بکشند تا اقتصاد همچنان رکود و حتا پسرفت داشته باشد. نبض اقتصاد ایران را هدف قرار داده اند و بهانه برای تخریب بیشتر آن فراهم آورده اند. 
راه کار هم مشخص است، «جهش اقتصادی و خط بطلان بر نقشه دشمنان» تنها راه کاری است که می تواند مساله را برای همیشه حل کند. 
اقتصاد دریا تنها راه کار
با توجه به جمیع جهات، اکنون جهش در اقتصاد دریا، تنها راهبرد منطقی و ممکن است تا به وسیله آن کل اقتصاد ایران دگرگون شود و مسیر پیشرفت همه جانبه فراهم شود. 
سرمایه گذاری گسترده در اقتصاد دریا، هم به وسیله صندوق ارزی کشور و هم با صرفه جویی در مصارف بی فایده دولت و نیز گرایش بودجه از دستگاه‌های مختلف به سمت فعالیت‌ها و صنایع دریایی می تواند موج بزرگی ازسرمایه برای بهبود شرایط اقتصاد دریایی ایران فراهم کند تا کشور از این تنگنای اقتصادی خارج شود. 
تشکیل بانک دریایی کشور
مساله مهم اقتصاد دریا، مساله مالی است که ضرورت دارد یک بانک مستقل و قوی برای آن ایجاد شود تا بتواند از مجموع سرمایه‌های مردمی و دولتی، مساله مالی را حل کند. اکنون دو صندوق توسعه دریایی و صندوق توسعه صادرات در این مسیر حرکت می‌کنند اما هر دو ناتوان هستند.
 تجمیع این دو و ایجاد یک بانک با حمایت دولت، می‌تواند مسیری برای جذب سرمایه‌های کوچک و بزرگ مردمی باشد تا بتواند به اقتصاد دریا کمک قابل توجه کند. 
اکنون بخش مهمی از صنایع دریایی از جمله کشتی سازی، معطل تضمین های مالی و بانکی است. به نظر می‌رسد راهی جز ایجاد یک بانک واقعی و جدی با حمایت مردم و دولت باقی نیست. مساله مالی اقتصاددریا را باید حل کرد تا اقتصاد دریا بتواند تمام مسائل اقتصادی کشور را حل و فصل کند. 
واقعیت این است که بخش مهمی از منافع کشور در حوزه دریا راکد و ساکن مانده است. دولت باید سرمایه گذاری های خود در بخش‌های مختلف از جمله در بخش مسکن را به سمت دریا حرکت بدهد. باید ساخت و سازها و نیز تاسیس شرکت ها و... را به سمت سواحل ایران براند. باید اقدامات سریع و قوی صورت بگیرد تا اقتصاد دریا جان بگیرد. با روند کنونی، هیچ اتفاق خاصی نخواهد افتاد و همچنان مساله ها حل نشده باقی خواهند ماند. 
صندوق توسعه دریایی کشور
این یک عنوان است که با خزانه خالی، نمی تواند کاری از پیش ببرد. تعداد تقاضاهای رسیده به صندوق توسعه دریایی بسیار زیاد و نقدینگی این صندوق بسیار اندک است؛ با این حساب، بود و نبود این صندوق یکی است و ارزش افزوده ای برای اقتصاد دریا ندارد. 
آن چه قانون برای تامین منابع این صندوق تعریف شده است، در طول این سال ها هرگز محقق نشده است و در ادامه هم نشانه ای از تحقق آن نیست. با این روند، اقتصاد دریا بدون پشتوانه مالی، قادر به تحرک قابل قبول نیست و همچنان بخش مهمی از اقتصاد ایران، راکد و غیرقابل استفاده باقی می‌ماند. 
سرمایه های مردمی
در صورت تشکیل یک بانک دریایی، انبوهی از سرمایه‌های مردمی وارد آن بانک خواهد شد. اشتیاق اولیه در اهالی استان‌های هفت‌گانه خواهد بود. ساحل نشینان بی تردید از یک بانک اختصاصی دریایی استقبال خواهد کرد و آن را متعلق به خود خواهد دانست. از این رو، بی درنگ سرمایه‌های کوچک و بزرگ خود را به آن بانک خواهند سپرد و انبوه سرمایه به عنوان سوخت اولیه اقتصاد دریایی فراهم خواهد آمد. 
با فرهنگ سازی مناسب، سرمایه‌های مردمی از سراسر کشور به خزانه این بانک سپرده خواهد شد و با حمایت ریالی و ارزی دولت، بانک دریایی به معنای واقعی کلمه شکل می‌گیرد و آن گاه می‌توان انتظار داشت که صنایع و فعالیت‌های دریایی به خوبی مورد حمایت و پشتیبانی قرار بگیرد. 
اشتیاق مالی که ایجاد شود، بخش مهمی از سرمایه‌های بخش خصوصی با اطمینان خاطر به سمت فعالیت‌ها و صنایع دریایی گرایش پیدا خواهد کرد و بدین ترتیب، موتور رانش اقتصاد دریایی ایران، به حرکت در خواهد آمد. 
وضعیت موجود
وضعیت موجود به هیچ عنوان مطلوبیت خاصی ندارد. چه قبل از ابلاغ سیاست‌ها و چه بعد از آن، اتفاق خاصی در حوزه اقتصاد دریایی نیفتاده است و این نشان می دهد که سند و کاغذ بدون پشتوانه مالی نمی تواند تحرکی در اصل ماجرا ایجاد کند. اسناد مسیر عمومی و کلی را روشن کرده اند و اکنون باید دست به کار شد  و آن اسناد را اجرا کرد. اجرای اسناد نیازمند تخصص و مهارت و تجربه است که وجود دارد. و همچنین نیازمند حمایت گسترده مالی است که وجود ندارد. این نقص بزرگ را می توان با ایجاد یک بانک که بتواند عموم مردم ایران را در مسیر بهبود اقتصاد دریا و سپس اقتصاد ایران قرار دهد. 
هر چه هست این است که وضعیت موجود، به معنای وضعیت مطلوب نیست و از وضعیت مطلوب بسیار فاصله دارد. پل ارتباطی بین وضعیت موجود تا وضعیت مطلوب، چیزی نیست جز ایجاد بانک دریایی 
کشور. 
این بانک، همه سرمایه های مردم را به سمت دریا حرکت می کند و به دنبال این سرمایه گذاری مردمی است که سواحل ایران از خلوتی در آمده و مردم به دنبال سرمایه های خود به سمت دریا حرکت خواهند کرد. حرکت مردم و به عنوان سرمایه اجتماعی و حرکت سرمایه‌های مادی مردم به عنوان حمایت مالی، می تواند دریا را به سمت وضعیت مطلوب حرکت دهد و راه نجات اقتصاد ایران باز شود.