گروه نفت و انرژی - اظهارات مکرر و متناقض دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، در مورد کنترل تنگه هرمز، نوسانات قیمت نفت را افزایش داده است، زیرا بازارها به این اظهارات واکنش سریع نشان می دهند و همچنین به دلیل نبود شفافیت در مورد سازوکارهای اجرایی، آن‌ها را دوباره ارزیابی می‌کنند که این امرعدم قطعیت را تشدید می‌کند.

خواسته ترامپ چیست؟
ترامپ از کشورهایی که در حملات آمریکا و اسرائیل علیه ایران شرکت نکردند و در حال حاضر با مشکلاتی در تهیه سوخت هواپیما مواجه هستند، خواست تا به خرید نفت از آمریکا روی آورند و با اقدام برای کنترل بحران تنگه هرمز، مستقیماً با آن مقابله کنند. او اظهارات خود را به طور خاص خطاب به بریتانیا و فرانسه مطرح و ازعدم همکاری آن‌ها در جنگ تجاری یک ماهه انتقاد کرد؛ باید توجه داشت که این جنگ باعث اختلال گسترده در بازارهای جهانی و افزایش قیمت انرژی شده است، آن هم در زمانی که انسداد عملی تنگه هرمز توسط ایران، حرکت تانکرهای نفتی را مختل کرده است. 
به گزارش اقتصادسرآمد، رویترز در این باره آورده است: ترامپ در صفحه شخصی خود نوشت: «کشورهایی که به دلیل تنگه هرمز نمی‌توانند سوخت جت تهیه کنند، مانند بریتانیا که از مشارکت در جنگ ایران خودداری کرد، دو گزینه دارند: نخست خرید سوخت از ایالات متحده که مازاد زیادی دارد و دوم اینکه اندکی شجاعت به خرج دهند و برای کنترل آن به تنگه بروند.» او افزود: «شما باید یاد بگیرید که چگونه از خود دفاع کنید، زیرا ایالات متحده دیگر آنجا نخواهد بود تا به شما کمک کند، همانطور که شما در کنار ما نایستادید. ما بخش سخت کار را انجام داده‌ایم و حالا شما باید بروید و نفت خودتان را تهیه کنید.» ترامپ همچنین مستقیماً از فرانسه به دلیل امتناع از اجازه دادن به هواپیماهای حامل تجهیزات نظامی به اسرائیل برای عبور از حریم هوایی خود انتقاد کرد. 

تسلط‌عدم قطعیت بر بازارها
به باور کارشناسان اقتصادی، جهان در حال حاضر بحران پیچیده‌ای را تجربه می‌کند که ابعاد جنگ و انرژی را با هم ترکیب کرده است. از همین روی، تداوم بسته شدن تنگه هرمز با توجه به وضعیت بی‌سابقه‌عدم قطعیت، یکی از خطرناک‌ترین تحولاتی است که بر بازار جهانی نفت تأثیر می‌گذارد. بطوریکه، اظهارات اخیر ترامپ که شامل درخواست از کشورهای ذینفع برای پذیرش مسئولیت بازگشایی تنگه هرمز بود، نشان دهنده وضعیت متنشج و اختلاف در مواضع سیاسی است که این اظهارات احتمالا ظرف چند ساعت یا چند روز تغییر کند و این امرعدم قطعیت در بازارهای جهانی را افزایش می‌دهد. برای نمونه، این تناقض در اظهارات، مستقیماً در بازارهای نفت و ارز منعکس شده است، که به دلیل نبود چشم‌انداز روشن از روند وقایع، شاهد نوسانات قابل توجهی بوده‌اند. 

اوپک پلاس در مرکز تحولات 
کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند که قیمت نفت در دوره آینده بیشتر افزایش یابد و احتمالاً به حدود ۱۲۰ دلار در هر بشکه برسد، زیرا امکان عبور از سطح کنونی به تحولات وضعیت نظامی و ژئوپلیتیکی منطقه وجود دارد. در این راستا، با توجه به اختلاف در ظرفیت‌های تولید و صادرات بین کشورها، توانایی کشورهای عضو برای پایبندی به سهمیه‌های تولید یا اجرای کاهش داوطلبانه، پیچیده‌تر شده است. برخی کشورها، مانند عربستان سعودی، گزینه‌های دیگری برای انتقال نفت از تنگه هرمز از طریق خط لوله ینبع از طریق دریای سرخ، دارند که از طریق آن توانستند تولید خود را از کمتر از یک میلیون بشکه در روز به حدود ۴ میلیون بشکه در روز افزایش و انعطاف‌پذیری در مقابله با بحران را افزایش می‌دهد. 
کشورهای دیگری مانند کویت، عمان، قطر و بحرین جایگزین‌های مشابهی ندارند و همین امر باعث می‌شود که آن‌ها بیشتر از بسته شدن تنگه تحت تأثیر قرار گیرند. البته امارات متحده عربی جایگزین‌های جزئی دارد اما در مقایسه با عربستان سعودی کارایی کمتری دارند. در این میان، کشورهایی مانند ونزوئلا هنوز با چالش‌های قابل توجهی در تولید مواجه هستند که توانایی آن‌ها را برای تأثیرگذاری بر بازار محدود می‌کند، همچنین ایالات متحده همچنان یک بازیگر اصلی است و انتظار می‌رود صادرات نفت در دوره آینده افزایش یابد. در واقع، صحنه کنونی با همپوشانی زیادی بین عوامل ژئوپلیتیکی و اقتصادی همراه بوده که پیش‌بینی روند بازار را دشوارتر می‌کند. 

تاثیر بر پکن و مسکو
چین کشوری است که بیشترین آسیب را از این بحران دیده است. این کشور به دلیل وابستگی ۳۰ تا ۴۰ درصدی به تنگه هرمز برای واردات نفت خود، یکی از کشورهایی بود که بیشترین آسیب را از این بحران دید، اما در سال‌های گذشته موفق به ایجاد یک ذخایر راهبردی بزرگ نفت شده است. این ذخایر به چین توانایی برای جذب شوک را می‌دهد، اما در صورت ادامه بحران، راه‌حل بلندمدتی محسوب نمی‌شود. البته، روسیه نیز با افزایش عرضه نفت به ویژه با توجه به تغییرات اخیر در سیاست ایالات متحده در مورد تحریم‌ها، نقش حمایتی برای چین ایفا می‌کند که به کاهش برخی از فشارها بر بازار چین کمک می‌کند. 
در مجموع، بازارهای جهانی در حال عبور از یک مرحله بسیار پیچیده هستند که در آن عوامل سیاسی و اقتصادی به طرز بی‌سابقه‌ای در هم تنیده‌اند. ادامه وضعیت‌عدم قطعیت کنونی منجر به پیامدهای دشواری در دوره آینده، به ویژه در رابطه با قیمت انرژی و ثبات بازارهای جهانی شود که قربانیان اصلی مصرف‌کنندگان کشورهای واردکننده انرژی به ویژه در خود غرب است.