بیمه خطرات جنگ و افزایش سرسام آور حق بیمه کشتیها
دکتر حمید خانی پور، کارشناس ارشد حوزه حمل و نقل دریایی - بازار بیمه دریایی به طور کلی مسئولیتهای ناشی از خطرات جنگی را از پوششهای عادی مستثنی میکند. کلیه تعهدات، هزینهها و مخارج ناشی از تروریسم نیز به طور کلی از پوششهای عادی صرف نظر از ماهیت اقدام تروریستی مستثنی میشوند. همچنین با افزایش دزدی دریایی، بسیاری از شرکتهای ارائهکننده بیمه بدنه کشتیها، که قبلاً دزدی دریایی را به عنوان یک خطر شناسایی شده پوشش میدادند، این موضوع را نیز از پوششهای خود مستثنی کردند و اکنون معمولاً توسط پوششهای خطرات جنگی تحت حمایت قرار داده میشود.
با این حال، باشگاههای حمایت و غرامت مالکان کشتیها (P&I Clubs) برای ادعاهای P&I ناشی از خطرات جنگ با دریافت حق بیمه بیشتری به بیمهگزاران پوشش بیمهای ارائه میکنند و این پوشش برای پاسخ به خطرات جنگی- ای طراحی شده است که از پوشش های اساسی دریایی مستثنی شدهاند.
انواع خطرهایی که ممکن است تحت پوشش بیمه خطرات جنگی قرار گیرند میتواند شامل موارد زیر باشد:
*جنگ، جنگ داخلی، انقلاب، شورش، قیام، درگیری داخلی یا هر اقدام خصمانهای که شامل یک قدرت متخاصم باشد.
*تصرف، توقیف، ربایش و یا مصادره یک کشتی.
*مین ها، اژدرها، بمبها یا سایر سلاح های جنگی، از جمله سلاحهای جنگی متروکه.
*اعتصاب کنندگان یا افرادی که در اغتشاشات کاری، شورشها یا آشوبهای شهری شرکت میکنند.
*هر تروریست یا هر شخصی که بدخواهانه یا با انگیزه سیاسی عمل می کند.
*دزدی دریایی یا سرقت خشونت آمیز.
*مصادره یا سلب مالکیت.
بنابراین به طور خلاصه می توان گفت که پوشش های خطر جنگی، خسارات زیر را تحت حمایت قرار میدهد:
*بیمه از دست دادن یا خسارت وارده به کشتی
*بیمه برای هزینه های توقیف و انحراف از مسیر
*بیمه برای خسارات ناشی از پیگیری و اقدام
حق بیمه پوشش خطرات جنگ معمولاً به عنوان درصدی از ارزش کشتی بیمه شده محاسبه میشود. بر اساس قوانین شرکتهای بیمهای، مناطقی در سطح دنیا وجود دارند که بواسطه تردد کشتی ها به آن مناطق، شرکت های بیمه ای را به ارائه پوشش بیمه جنگ اما با اعمال حق بیمه اضافی سوق میدهد.
این مناطق به عنوان «مناطق فهرست شده» شناخته میشوند و کشتیهای مشغول به تجارت در این مناطق مشمول حق بیمه اضافی خواهند بود. در این صورت، پوشش اولیه خطر جنگ، ممکن است لغو شده و با نرخ بالاتری بازگردانده شود. با شروع جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل بر ایران در آبراهه بینالمللی تنگه هرمز، این موقعیت جغرافیایی به عنوان یک منطقه پر ریسک یا منطقه فهرست شده توسط شرکت های بیمه دریایی معرفی شد و آنها دو رویکرد ابطال تعهدات بیمهای خود و یا صدور پوشش بیمه خطرات جنگ جدید با حق بیمه اضافی در پیش گرفتهاند. قبل از شروع جنگ در این آبراهه بینالمللی این مبلغ اضافی برای عبور نفتکشها از خلیج فارس و تنگه هرمز معمولاً بین ۰.۱ تا 0.25 درصد ارزش بازاری کشتی در نظر میگرفتند. اما در حال حاضر نرخ حق بیمه جنگ برای عبور از تنگه هرمز به شدت افزایش یافته و در حال حاضر بین ۳ تا ۸ درصد ارزش کشتی است. به عنوان مثال، برای یک کشتی50 میلیون دلاری، این افزایش به معنای جهش هزینه از 125 هزار دلار به 4 میلیون دلار در هر سفر خواهد بود.
ارزش این پوشش بیمهای باید حداقل برابر با ارزش بازاری کشتی باشد و اگر ادعاهای مربوط به خطر جنگ از پوشش ارزش بازاری کشتی فراتر رود، باشگاههای P&I ممکن است تا سقف 500 میلیون دلار آمریکا پوشش اضافی برای مالک کشتی ارائه کنند. به دلیل این ماده، باشگاههای P&I عموماً از اعضای خود میخواهند که بیمه خطرات جنگ جداگانهای داشته باشند که شامل یک بند در خصوص داشتن پوشش P&I حداقل به ارزش کشتی باشد.
آنچه به عنوان پیامد این جنگ و به پیوست آن، افزایش نرخ حق بیمه کشتیها در منطقه خلیج فارس و دریای عمان خود را نشان خواهد داد عدم تمایل مالکان کشتی ها به گسیل این دارایی آهنی خود به کشورهای حاشیه خلیج فارس خواهد بود و در پی آن افزایش کرایه حمل و یا نرخ اجاره کشتیها خواهد بود و این موضوع در نهایت در افزایش هزینه نهایی تامین کالاها توسط مصرف کنندهگان نهایی خودنمایی خواهد کرد.
با این حال، باشگاههای حمایت و غرامت مالکان کشتیها (P&I Clubs) برای ادعاهای P&I ناشی از خطرات جنگ با دریافت حق بیمه بیشتری به بیمهگزاران پوشش بیمهای ارائه میکنند و این پوشش برای پاسخ به خطرات جنگی- ای طراحی شده است که از پوشش های اساسی دریایی مستثنی شدهاند.
انواع خطرهایی که ممکن است تحت پوشش بیمه خطرات جنگی قرار گیرند میتواند شامل موارد زیر باشد:
*جنگ، جنگ داخلی، انقلاب، شورش، قیام، درگیری داخلی یا هر اقدام خصمانهای که شامل یک قدرت متخاصم باشد.
*تصرف، توقیف، ربایش و یا مصادره یک کشتی.
*مین ها، اژدرها، بمبها یا سایر سلاح های جنگی، از جمله سلاحهای جنگی متروکه.
*اعتصاب کنندگان یا افرادی که در اغتشاشات کاری، شورشها یا آشوبهای شهری شرکت میکنند.
*هر تروریست یا هر شخصی که بدخواهانه یا با انگیزه سیاسی عمل می کند.
*دزدی دریایی یا سرقت خشونت آمیز.
*مصادره یا سلب مالکیت.
بنابراین به طور خلاصه می توان گفت که پوشش های خطر جنگی، خسارات زیر را تحت حمایت قرار میدهد:
*بیمه از دست دادن یا خسارت وارده به کشتی
*بیمه برای هزینه های توقیف و انحراف از مسیر
*بیمه برای خسارات ناشی از پیگیری و اقدام
حق بیمه پوشش خطرات جنگ معمولاً به عنوان درصدی از ارزش کشتی بیمه شده محاسبه میشود. بر اساس قوانین شرکتهای بیمهای، مناطقی در سطح دنیا وجود دارند که بواسطه تردد کشتی ها به آن مناطق، شرکت های بیمه ای را به ارائه پوشش بیمه جنگ اما با اعمال حق بیمه اضافی سوق میدهد.
این مناطق به عنوان «مناطق فهرست شده» شناخته میشوند و کشتیهای مشغول به تجارت در این مناطق مشمول حق بیمه اضافی خواهند بود. در این صورت، پوشش اولیه خطر جنگ، ممکن است لغو شده و با نرخ بالاتری بازگردانده شود. با شروع جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل بر ایران در آبراهه بینالمللی تنگه هرمز، این موقعیت جغرافیایی به عنوان یک منطقه پر ریسک یا منطقه فهرست شده توسط شرکت های بیمه دریایی معرفی شد و آنها دو رویکرد ابطال تعهدات بیمهای خود و یا صدور پوشش بیمه خطرات جنگ جدید با حق بیمه اضافی در پیش گرفتهاند. قبل از شروع جنگ در این آبراهه بینالمللی این مبلغ اضافی برای عبور نفتکشها از خلیج فارس و تنگه هرمز معمولاً بین ۰.۱ تا 0.25 درصد ارزش بازاری کشتی در نظر میگرفتند. اما در حال حاضر نرخ حق بیمه جنگ برای عبور از تنگه هرمز به شدت افزایش یافته و در حال حاضر بین ۳ تا ۸ درصد ارزش کشتی است. به عنوان مثال، برای یک کشتی50 میلیون دلاری، این افزایش به معنای جهش هزینه از 125 هزار دلار به 4 میلیون دلار در هر سفر خواهد بود.
ارزش این پوشش بیمهای باید حداقل برابر با ارزش بازاری کشتی باشد و اگر ادعاهای مربوط به خطر جنگ از پوشش ارزش بازاری کشتی فراتر رود، باشگاههای P&I ممکن است تا سقف 500 میلیون دلار آمریکا پوشش اضافی برای مالک کشتی ارائه کنند. به دلیل این ماده، باشگاههای P&I عموماً از اعضای خود میخواهند که بیمه خطرات جنگ جداگانهای داشته باشند که شامل یک بند در خصوص داشتن پوشش P&I حداقل به ارزش کشتی باشد.
آنچه به عنوان پیامد این جنگ و به پیوست آن، افزایش نرخ حق بیمه کشتیها در منطقه خلیج فارس و دریای عمان خود را نشان خواهد داد عدم تمایل مالکان کشتی ها به گسیل این دارایی آهنی خود به کشورهای حاشیه خلیج فارس خواهد بود و در پی آن افزایش کرایه حمل و یا نرخ اجاره کشتیها خواهد بود و این موضوع در نهایت در افزایش هزینه نهایی تامین کالاها توسط مصرف کنندهگان نهایی خودنمایی خواهد کرد.
ارسال دیدگاه
عناوین این صفحه
اخبار روز
-
راهبردهای توسعه تجارت و حملونقل در گیلان
-
«راهبرد جدید مدیریت سوخت در هرمزگان» از پایش هوشمند تا توزیع عادلانه
-
توسعه بانکرینگبنادر شمالی و جنوب ایران در گرو جذب بخش خصوصی
-
گامهای استوار برای تثبیت مالکیت تالابهای ایران
-
«نظم شکسته» جهانی در انتظار
-
بیمه خطرات جنگ و افزایش سرسام آور حق بیمه کشتیها
-
عفیفیپور سرپرست معاونت امور دریایی شد
-
۳۷ سال بلوغ، ۳۷ سال آبادانی
-
بخشی از بار بنادر شمالی به راهآهن رشت منتقل میشود
-
دیدار و گفتوگوی رئیس سازمان شیلات ایران با مدیرانکل شیلات استانهای ساحلی و تابعه
-
بررسی کارنامه ۱۴۰۴ و نقشه راه تولید در سال ۱۴۰۵
-
از سرگیری فعالیت قطارهای گردشگری
-
جنگ به بناها زخم زد اما پیوند ملت با ایران را عمیقتر کرد
-
اتصال عملیاتی بنادر انزلی و کاسپین به شبکه ریلی کشور با استقرار گمرک اختصاصی
-
نگاهی متفاوت به تاریخ شفاهی در ارتش
-
ابرپروژه راهآهن چابهار - زاهدان در آخرین ایستگاه
-
نقش رسانهها در روایت عمومی تأمین انرژی و پایداری در بحران
-
رشد ورود نقدینگی و شاخص بورس احیای بازارسرمایه است؟
-
«قاعده بازی» یا همه یا هیچکس
-
پایان اعتبار توافقها



