تحلیلگر مسائل بین‌المللی با بیان اینکه تعبیر طرح ۲۵ ساله همکاری میان ایران و چین به قرارداد دارسی افراطی است، گفت: ایران باید برای بالا بردن ضریب ایمنی در مقابل تحریم‌ها با کشورهای منطقه و فرامنطقه‌ای روابط بلندمدت ایجاد کند.
به گزارش اقتصادسرآمد به نقل از ایلنا، سخنگوی دولت در روزهای اخیر خبر از تصویب سند همکاری ۲۵ ساله همکاری میان ایران و چین داد، این خبر با واکنش برخی از کارشناسان روبرو شد و آن را با قرداد‌های دوران قاجار از جمله قرارداد دارسی مقایسه کردند.
دیاکو حسینی، تحلیل‌گر مسائل بین‌الملل ، درباره تصویب سند ۲۵ ساله همکاری میان ایران و چین در زمینه‌های مختلف و مقایسه این سند همکاری با قرارداد دارسی توسط برخی از کارشناسان، گفت: تعبیر این قرارداد همکاری با «دارسی» افراطی، کاملا بی ارتباط و ناشی از ناآگاهی نسبت به ماهیت این طرح است. 
وی افزود: این قرارداد صرفاً یک برنامه‌ریزی و نقشه راه بلندمدت است که اگر ایران و چین بخواهند در آینده مناسباتشان را تعمیق دهند و از ظرفیت‌های متقابل یکدیگر استفاده کنند، این برنامه نشان می‌دهد که دو کشور در چه مسیرهایی می‌توانند گام بردارند.
این کارشناس مسائل سیاست خارجه با تاکید بر اینکه متن این برنامه هیچ اشاره‌‌ای به هیچ نوع امتیازی چه از طرف ایران و چه از طرف چین نمی‌کند، اظهار داشت:  اما این برنامه جنبه‌ها و زمینه‌های مختلفی از همکاری را در مسائل تجاری، صنعتی و نظامی شناسایی می‌کند و هدفش در نهایت این است که رابطه ایران و چین را به یک سطح مشارکت استراتژیک ارتقا دهد که در بلندمدت قابل اتکا باشد و بتوان روی آن برنامه‌ریزی‌های بلندمدت انجام داد.
وی ادامه داد: ضمن اینکه ما ‌باید با دیگر کشورها، از جمله همسایگان از افغانستان گرفته تا ترکیه و غیره چنین برنامه‌هایی داشته باشیم، امیدواریم در آینده بتوانیم آن را انجام دهیم و زمینه‌های همکاری بین ایران و دیگر کشورها را گسترش دهیم و یک چشم‌انداز قابل اتکا بنا کنیم.
حسینی با بیان اینکه این موضوع یک امتیاز ویژه به چین محسوب نمی‌شود، خاطرنشان کرد: هرچند که آغاز بسیار خوبی با چین است اما به چین خاتمه پیدا نمی‌کند و این طرح ظرفیت دارد که ما آن را با کشورهای منطقه یا فرامنطقه‌ای که تمایل داشته باشند با ایران همکاری بلندمدت انجام دهند پیش ببریم؛ در ایران اشتیاق این کار وجود دارد و می‌توانیم در برخی موارد همکاری‌هایی را با کشورهای همسایه انجام دهیم. بعد از مشورت گرفتن از مراکز مختلف با آنهایی که مایل به انجام این همکاری‌ها باشند، توافقات مقدماتی شکل بگیرد تا در آینده‌ نزدیک شاهد طرح‌های بلندمدت بیشتری با کشورهای
 دیگر باشیم.