یک عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس با انتقاد از عملکرد هیات رئیسه مجلس گفت: قرار بود در مجلس یازدهم نماینده‌تر نداشته باشیم ولی این اتفاق رخ نداده است.
محمود احمدی بی غش در جلسه علنی دیروز در تذکر و اخطاری با استناد به ماده ۲۲ و اصول ۸۴ و ۸۶ قانون اساسی و با انتقاد از رییس‌جمهور در تذکری به هیات رئیسه و رئیس مجلس گفت: از ابتدای شروع مجلس تاکنون نمایندگان به بیان نطق‌هایشان پرداختند. انتظار نمایندگان آن است که دولت به نطق‌هایشان توجه کند. از دولت که ناامید هستیم، پس هیات رئیسه و رئیس مجلس می‌ماند. آیا تاکنون نماینده‌ای دیده است که یکبار رئیس مجلس به نطق ها توجه کنند؟ انگار نطق های نمایندگان برای رئیس مجلس زنگ تفریح است. به محض رسیدن زمان نطق ها آقای قالیباف از صحن مجلس بیرون می‌رود و ما دلیل آن را نمی‌دانیم.
وی افزود: آقای قالیباف از ما نمایندگان انتظار دارند که اول صبح و قبل از شروع دستور به حرف‌های ایشان با طمأنینه گوش دهیم و ‌بعد توجهی به نطق های سایر نمایندگان ندارند. آیا ایشان نماینده‌تر است؟ دولت که به نطق‌ها گوش نمی دهد و رئیس مجلس هم در زمان نطق از مجلس بیرون می‌رود. انگار این تبدیل به رویه ثابتی شده است.
نماینده شازند یادآور شد: بعد از انتخابات مجلس، یعنی از اسفند سال ۹۸ تا شروع به کار دوره یازدهم یعنی خرداد سال جاری کاندیداهای ریاست مجلس قول‌هایی به ما داده‌اند از جمله اینکه مجلس یازدهم با دوره های قبل متفاوت است و رئیس محور نیست و در این دوره ما نماینده‌تر نداریم. حال چرا حدود ۲۰۰ نماینده چندین سوال از رئیس جمهور پرسیدند و هیات رئیسه و رئیس مجلس اجازه اعلام وصول سوال را نمی‌دهد. آیا واقعا عقل این تعداد نماینده نمی‌رسد و رئیس مجلس همه چیز را می‌داند؟ این چه وضعیتی است که هیات رئیسه درست کرده است؟. مگر اینجا مجمع تشخیص مصلحت است که رئیس مجلس تشخیص می دهد چه چیزی اعلام وصول شود و چه موردی اعلام وصول نشود.
در این هنگام طبق توضیحات قبلی نیکزاد نایب رئیس مجلس مبنی بر اینکه نمایندگان حداکثر ۷ دقیقه برای بیان تذکر فرصت دارند و بعد از آن میکروفن آنها قطع می شود، میکروفن احمدی بی غش به صورت خودکار قطع شد.
بعد از این اتفاق احمدی بی غش با فریاد اعتراض داشت و با فریاد گفت که اگر هیات رئیسه پاسخی داشت نباید میکروفن را قطع می کرد و اجازه بیان صحبت را می‌داد.
نیکزاد در پاسخ گفت که اگر موضوع مهمتری داشتید باید وقت‌تان را تقسیم می‌کردید و آن را ابتدای صحبت بیان می‌کردید.