سرپرست امور انرژی سازمان برنامه و بودجه کشور با بیان این‌که نداشتن پلتفرم مشخص برای حوزه دیپلماسی انرژی یکی از نقاط ضعف است، گفت: ایران دومین کشور با بیشترین ذخایر گاز و نفت است و در چهارراه انرژی واقع شده، ولی متاسفانه در حیطه دیپلماسی انرژی چندان موفق نبوده است.به گزارش اقتصادسرآمد، هفتاد و پنجمین نشست علمی-تخصصی با عنوان «ظرفیت‌­های تجارت منطقه‌­ای انرژی و راهبردهای پیشنهادی» با مدیریت علمی مهندس صابر میرزایی، معاون نوآوری و فناوری‌­های آینده‌­ساز مرکز همکاری‌­های تحول و پیشرفت ریاست جمهوری و همچنین با سخنرانی دکتر محمّدصادق کریمی کارشناس دیپلماسی انرژی مرکز همکاری‌­های تحول و پیشرفت، دکتر احمد زراعتکار سرپرست امور انرژی سازمان برنامه و بودجه کشور، با مشارکت فعال جامعه علمی، پژوهشی، دانشگاهی، اندیشگاهی، صاحب­نظران، مدیران و کارشناسان دستگاه­‌های اجرایی ملّی و استانی به صورت مجازی برگزار شد.در این جلسه دکتر احمد زراعتکار، سرپرست امور انرژی سازمان برنامه و بودجه کشور گفت: اساسا ما پلتفرم مشخصی برای حوزه دیپلماسی انرژی کشور نداریم و این موضوع یکی از نقاط ضعف این بحث است.وی افزود: ایران دومین کشور با بیشترین ذخایر گاز و نفت است و در واقع در چهارراه انرژی واقع شده است، ولی متاسفانه در حیطه دیپلماسی انرژی چندان موفق نبوده است.وی در ادامه گفت: اساسا موضوع صادرات به شکل هدفمند با سایر همسایگان ایران خیلی جدی نبوده است.زراعتکار گفت: مکانیزم فعالیت ایران، چه در حیطه نفت و یا گاز و برق در چارچوب شرکت‌های دولتی و سیستم‌های دولتی اجرا می‌شود و یکی دیگر از نقاط ضعف‌های این مبحث است همچنین دکتر محمدصادق کریمی، کارشناس دیپلماسی انرژی مرکز همکاری‌­های تحول و پیشرفت در این نشست به دو مزیت تجارت منطقه‌ای انرژی اشاره کرد و گفت: افزایش امنیت سیاسی بین‌المللی از طریق ایجاد وابستگی متقابل بین ایران و کشورهای همسایه و همچنین افزایش و ایجاد تنوع در مسیر درآمدهای ارزی ایران از مزیت‌های تجارت منطقه‌ای انرژی است.وی در ادامه به الزامات و اولویت‌های سیاست‌های تجارت منطقه‌ای اشاره کرد و گفت: اولویت استفاده از مزیت موقعیت جغرافیایی نسبت به استفاده از مزیت منابع انرژی لزوم انعقادحداکثری قرارداد، اولویت کشورهای پیرامونی نسبت به کشورهای دور، اولویت خرید و فروش نسبت به معاوضه و سپس ترانزیت، اولویت خرده‌فروشی حامل‌های انرژی نسبت به فروش عمده، اولویت ایجاد ظرفیت مصرف در کشورهای هدف، لزوم توجه به گزینه‌های رقیب تجارت انرژی و نیز لزوم تعبیه زیرساخت مالی مناسب با اولویت اتاق‌های تسویه دوجانبه و چندجانبه از الزامات و اولویت‌ها است.