به گزارش اقتصادسرآمد، اطلاعات رسمی منتشرشده در سامانه کدال نیز گواهی روشن بر بحران عملیاتی و فقدان تصمیم‌گیری مؤثر در این مجموعه عظیم است، که اکنون به وضوح در شرکت‌های تابعه نمود یافته است.
نکته جالب توجه این است که در شرایط حساس کنونی بازار سرمایه، که شرکت‌های این حوزه  با مشکلاتی نظیر کمبود برق و گاز، تعطیلی‌های مکرر و چالش‌های کارگری مواجه‌اند، آقای الف به همراه آقای ک،  در روزی که سهام این نهاد مالی در بازار صف فروش بوده است، به دبی سفر کرده‌اند. 
در این سفر، آقای الف مدیرعامل تازه‌وارد و آقای ع مدیرعامل  و آقای ر معاون مدیرعامل نیز حضور داشته‌اند. این افراد به مدت پنج روز برای شرکت در نمایشگاهی در دبی در امارات متحده عربی به سر برده‌اند.
برآورد هزینه این سفر پنج‌روزه، شامل ویزا، پرواز، هتل، هزینه‌های روزانه و حق مأموریت، حداقل ۴۰۰ میلیون تومان به ازای هر نفر بوده است. این هزینه‌ها، که مستقیماً از جیب سهامداران این  شرکت  های بورسی تأمین شده است، پرسش‌های جدی را به دنبال دارد.
با توجه به اینکه  این شرکت ها به‌عنوان یک نهاد مالی تنها یک پروژه ساختمانی متوقف و یک شرکت ورشکسته در سواحل شمالی کشور دارد، و همچنین شرکت  که تولیدکننده کنسانتره و گندله است  که شمش فولادی تولید می‌کند، هیچ‌گونه ارتباط مستقیم یا محصولی مرتبط با صنعت ساختمان ندارند، شرکت دراین  نمایشگاه  دبی چه توجیهی می‌تواند داشته باشد؟
این در حالی است که همزمان، دو رویداد مرتبط و مهم، یعنی نمایشگاه‌های داخلی در ایران برگزار شده‌اند و می‌توانستند اهداف حرفه‌ای‌تری را برای این شرکت‌ها محقق کنند.
شاید هم‌زمانی این سفر با رویداد سالانه «حراج فوق‌العاده دبی» و مناسبت معروف «بلک فرایدی» (که از ۲۷ نوامبر آغاز می‌شود و تخفیف‌های قابل‌توجهی بر کالاها و لباس‌ها در مراکز خرید دبی ارائه می‌گردد)، انگیزه اصلی این تصمیم بوده است. آیا این سفر لاکچری به هزینه شرکت‌ها، با چمدان‌هایی پر از خریدهای شخصی، چیزی جز سوء‌مدیریت و اتلاف منابع سهامداران محسوب می‌شود؟
جا دارد نهادهای نظارتی مانند  سازمان بازرسی کشور به این موضوع ورود کند.