عضو هیئت نمایندگان اتاق بازرگانی ایران می‌گوید راه حمایت از مرزنشینان و کوله‌بران از سیاست‌های کلان و طولانی‌مدت می گذرد و برنامه‌های کوتاه مدت در بهترین حالت به شکل یک مُسکن عمل می‌کنند.به گزارش اقتصادسرآمد، علی شریعتی به ایسنا، اظهار کرد: یکی از موضوعاتی که در سال‌های گذشته برای اقتصاد ایران مشکلات فراوانی ایجاد کرده، موضوع قاچاق است. این مسئله البته به شکلی دوگانه عمل می‌کند، ما از سویی با قاچاق کالا به داخل کشور مواجه بوده‌ایم و از سوی دیگر با برخی سیاست‌های غلط ارزی، قاچاق معکوس نیز در حوزه‌های مختلف در اقتصاد ایران دیده شده است به شکلی برخی کالاهایی که ارز ۴۲۰۰ تومانی می‌گرفتند، به شکل غیر رسمی و پنهان از کشور خارج می‌شدند.وی با بیان اینکه ریشه بخشی از قاچاق به سیاست‌های محدودکننده وارداتی ما باز می‌گردد، بیان کرد: ما در سال‌های گذشته شاهد آن بوده‌ایم که بسیاری از کالاهایی که بعضا مصرفی هستند نیز در فهرست ممنوعیت‌های وارداتی قرار گرفته‌اند و همین موضوع باعث شده این کالاها از مسیرهای غیر رسمی به کشور وارد و در بازار عرضه شوند. از لوازم خانگی گرفته تا لوازم آرایشی، همچنان سهم کالاهای خارجی در بازار بسیار بالاست و با ممنوعیت واردات رسمی، این کالاها از مبادی غیر رسمی وارد کشور می‌شوند.عضو اتاق بازرگانی ایران مبارزه و مقابله با قاچاق را نیازمند درک دقیق از شرایط دانست و گفت: وقتی ارزیابی‌ها از قاچاق یک میلیارد دلاری لوازم خانگی خبر می‌دهند، یعنی ما با یک قاچاق سازمان یافته طرف هستیم و نمی‌توان این حجم کالا را تنها به کوله‌بران نسبت داد و از این رو باید مقابله با این قاچاق نیز اصولی و هدفمند انجام شود.شریعتی ادامه داد: ما حتی شاهد آن هستیم که کوله بران و مرزنشینان نیز مجبور به بازی در زمین همین افراد می‌شوند و این موضوع نیز به ما یادآوری می‌کند که باید نگاهی دقیق به مسئله قاچاق داشت. از سوی دیگر در سال‌های گذشته ما طرح‌هایی مانند توسعه مناطق آزاد داشته‌ایم که عملا در برخی حوزه‌ها خود به قاچاق کالا دامن زده‌اند و این تجربه‌ها به خوبی نشان می‌دهند که اگر تمام مسائل ارزیابی نکنیم، حتی طرح‌هایی که برای بهبود شرایط ارائه می‌شوند نیز می‌توانند به ضد خود بدل شوند.وی با بیان اینکه برای بهبود وضعیت اقتصادی مرزنشینان باید توسعه کلان اقتصادی را مدنظر قرار داد، تشریح کرد: واقعیت این است که تا زمانی که حال اقتصاد ایران در تمام ابعاد خوب نشود، نمی‌توان انتظار داشت که سیاست‌هایی که با هدف بهبود وضعیت بخش‌های مختلف تدوین می‌شوند نیز به نتیجه نهایی برسند.