بپذیرید ایران کشوری دریایی است
فیروز اسماعیلی نژاد - ابلاغ سیاستهای کلی دریامحور توسط رهبری معظم انقلاب و نیز درج صریح بندهایی در برنامه هفتم توسعه در باره دریا، ما را امیدوارتر و البته چشم انتظار برنامه های دولت و جامعه دریایی میکند.
سیاستهای کلی نظام برای برنامه هفتم توسعه و نیز سیاست های کلی دریامحور ما را به سمت امیدهای بزرگی سوق می دهد، مشروط بر این که سمت و سوی دریایی به خود بگیرد و بر این باور که «ایران خشک است» خط بطلان بکشد.
آیا مسئولان عالی اجرایی در سه قوه، به استناد این بندها – به خصوص بند ۹ و ۱۰- ما را به سمت اقتصاد سبز دریا هدایت میکنند؟
انتظار می رود چنین باشد و شروع آن هم از بودجه ۱۴۰۲ باشد تا هیچ فرصتی از دست نرود. ساخت و سازها به آن سمت برود. ساخت مسکن به سواحل کوچ کند.
انگیزههای سرمایه گذاری در سواحل لنگر بیندازد. زیرساختها در آن سامان مورد توجه جدی قرار بگیرد که دیگر رنج کم آبی ما را نکشد.
«گنج پنهان» در سواحل ۷۰۰ کیلومتری مَکُران منتظر ماست. منتظر است تا با اندکی همت و تلاش و سرمایه گذاری، خیر و برکات سرشار به ایرانیان هدیه کند.
زیرساخت های معمولی در حوزه گردشگری می تواند توجه انبوهی از کارجویان و مردمان دریادوست را به سوی خلیج بکشاند و بسیار طرح های زودبازده و مفید که به راحتی می تواند هم اشتغال ایجاد کند، هم سرمایه های کوچک را جذب کند و هم مردم را به سمت زندگی با طراوت دریایی سوق دهد. این ها همه انتظارات ما از برنامه هفتم توسعه ایران است.
سال های سال است که سرمایه گذاری در خشکی و دریاهراسی و دریاگریزی گریبان تفکر و منش اقتصادی ما را گرفته است؛ در حالی که کشورهای دریا محور، روز به روز به سمت رشد اقتصادی شتابنده پیش می روند.
باور غلطی که بر اقتصاد کلان ما حاکم است و سرمایه ها را به سمت خشکی و کویر می کشاند، ما را از مسیر اصلی رشد و توسعه دور کرده است.
اگر خزر را دریاچه ای بدانیم که ما را به بین الملل در شمال وصل می کند، خلیج فارس و دریای عمان ما را به تمام جهان متصل می کند و این یک موهبت بی نظیر الهی است که نصیب ایران شده است؛ اما شوربختانه به کناری افتاده است. گرایش به اقتصاد دریامحور و روی آوردن به سواحل بکر و پرفایده می تواند طی چند سال، آثار بسیار قوی و چشمگیری در زمینه های مختلف اقتصادی و اجتماعی به ما نشان دهد. توزیع جمعیت، معکوس کردن چرخه مهاجرت، ایجاد اشتغال بسیار زیاد و جهت دهی به انبوهی از سرمایه های سرگردان از مزیت های رویکرد به دریا و سواحل ایران است.باید پذیرفت که «ایران کشوری دریایی» است و از دو سو به دریا راه دارد. دو دریایی مناسب برای تکیه بر اقتصاد دریامحور لطفا بپذیرید که «ایران کشوری دریایی است»
سیاستهای کلی نظام برای برنامه هفتم توسعه و نیز سیاست های کلی دریامحور ما را به سمت امیدهای بزرگی سوق می دهد، مشروط بر این که سمت و سوی دریایی به خود بگیرد و بر این باور که «ایران خشک است» خط بطلان بکشد.
آیا مسئولان عالی اجرایی در سه قوه، به استناد این بندها – به خصوص بند ۹ و ۱۰- ما را به سمت اقتصاد سبز دریا هدایت میکنند؟
انتظار می رود چنین باشد و شروع آن هم از بودجه ۱۴۰۲ باشد تا هیچ فرصتی از دست نرود. ساخت و سازها به آن سمت برود. ساخت مسکن به سواحل کوچ کند.
انگیزههای سرمایه گذاری در سواحل لنگر بیندازد. زیرساختها در آن سامان مورد توجه جدی قرار بگیرد که دیگر رنج کم آبی ما را نکشد.
«گنج پنهان» در سواحل ۷۰۰ کیلومتری مَکُران منتظر ماست. منتظر است تا با اندکی همت و تلاش و سرمایه گذاری، خیر و برکات سرشار به ایرانیان هدیه کند.
زیرساخت های معمولی در حوزه گردشگری می تواند توجه انبوهی از کارجویان و مردمان دریادوست را به سوی خلیج بکشاند و بسیار طرح های زودبازده و مفید که به راحتی می تواند هم اشتغال ایجاد کند، هم سرمایه های کوچک را جذب کند و هم مردم را به سمت زندگی با طراوت دریایی سوق دهد. این ها همه انتظارات ما از برنامه هفتم توسعه ایران است.
سال های سال است که سرمایه گذاری در خشکی و دریاهراسی و دریاگریزی گریبان تفکر و منش اقتصادی ما را گرفته است؛ در حالی که کشورهای دریا محور، روز به روز به سمت رشد اقتصادی شتابنده پیش می روند.
باور غلطی که بر اقتصاد کلان ما حاکم است و سرمایه ها را به سمت خشکی و کویر می کشاند، ما را از مسیر اصلی رشد و توسعه دور کرده است.
اگر خزر را دریاچه ای بدانیم که ما را به بین الملل در شمال وصل می کند، خلیج فارس و دریای عمان ما را به تمام جهان متصل می کند و این یک موهبت بی نظیر الهی است که نصیب ایران شده است؛ اما شوربختانه به کناری افتاده است. گرایش به اقتصاد دریامحور و روی آوردن به سواحل بکر و پرفایده می تواند طی چند سال، آثار بسیار قوی و چشمگیری در زمینه های مختلف اقتصادی و اجتماعی به ما نشان دهد. توزیع جمعیت، معکوس کردن چرخه مهاجرت، ایجاد اشتغال بسیار زیاد و جهت دهی به انبوهی از سرمایه های سرگردان از مزیت های رویکرد به دریا و سواحل ایران است.باید پذیرفت که «ایران کشوری دریایی» است و از دو سو به دریا راه دارد. دو دریایی مناسب برای تکیه بر اقتصاد دریامحور لطفا بپذیرید که «ایران کشوری دریایی است»
ارسال دیدگاه
عناوین این صفحه
اخبار روز
-
تسریع در اجرای جاده راهبردی جاسک - ریگان؛ گامی اساسی در اتصال کریدور اقتصادی مکران به شرق
-
هدفگذاری راه آهن برای جذب ۲۵ درصد بار بنادر/لزوم توسعه همکاری با سازمان بنادر
-
وظیفه دولت هموارسازی مسیر فعالان گردشگری است
-
فیلم | جریان پایدار تخلیه کالاهای اساسی در بنادر تجاری
-
چابهار، دروازه ورود افغانستان به هند
-
بندر بوشهر از بنادر راهبردی گردشگری و حملونقل دریایی کشور است
-
HSE یک الزام راهبردی برای تداوم صادرات نفت کشور است
-
لزوم واقعیتر شدن نرخ سوخت برای توسعه حمل ریلی
-
مشاور معاون وزیر و رییس سازمان شیلات در امور توسعه ارزش افزوده و زنجیره تأمین محصولات آبزی: توسعه ارزش افزوده و تکمیل زنجیره تأمین محصولات آبزی؛ مسیر راهبردی شیلات در اجرای برنامه هفتم پیشرفت
-
ایران و افغانستان، پل جدید اتصال ریلی چین به اروپا
-
منطقه آزاد اردبیل در کانون توجه سرمایهگذاران آذربایجان و ترکیه
-
انعقاد تفاهمنامه همکاری مشترک دانشگاه مازندران با سازمان منطقه آزاد مازندران
-
ثبت تفاهمنامه شیلات بوشهر و پلیمر آریاساسول در یونسکو
-
فراخوان دعوت به مشارکت در بزرگترین رویداد علمی تونماهیان
-
امضای تفاهمنامه همکاری سازمان بنادر و سازمان نقشه برداری کشور
-
افزایش ۱۷ درصدی واردات روغن خام از روسیه و قزاقستان
-
۱۵ دی نقطه عطفی برای قدردانی از زحمات نیروهای گزینش است
-
قطعه دوم محور مسجد سلیمان – سدگدار آماده مناقصه
-
ریشهیابی ناترازی جذب سرمایهگذاری در حملونقل ریلی
-
توسعه فرهنگ دریاپایه یک ضرورت راهبردی برای آینده ایران



