رییس انجمن جغرافیای ایران با انتقاد از غلبه تفکر خشکی‌محور در برنامه‌ریزی‌های کشور، خواستار تدوین نقشه جامع توسعه دریامحور شد و گفت: توسعه‌نیافتگی جزایر ایرانی نتیجه این بی‌توجهی است.
به گزارش اقتصادسرآمد، حسن کامران به مشکلات و کم‌توجهی‌های طولانی‌مدت به ظرفیت‌های جزایر ایرانی اشاره و اظهار کرد: در سال ۱۹۸۲ میلادی، قانونی برای احیای جزایر سه‌گانه به منظور ایجاد فضای مسکونی و تجاری به تصویب رسید. اما با گذشت ۴۲ سال، هنوز اقدام خاصی در این خصوص صورت نگرفته است و نشانه‌ای از توسعه اقتصادی یا سکونتی در این جزایر دیده نمی‌شود.
وی با اشاره به برخی رویکردهای نادرست مسئولان گفت: حتی برخی از مسئولان فکر می‌کردند که باید این جزایر و بنادر را اجاره داد. نتیجه این بی‌توجهی، از دست رفتن جزایر مهمی مانند آریانا و زرکوه در سال ۱۹۷۱ به نفع امارات بود. این در حالی است که مطابق کنوانسیون ۱۹۸۲، جزایر و مناطق دریایی در دسته دریای سرزمینی قرار می‌گیرند. به همین دلیل، فلات قاره و آب‌های مجاور این جزایر باید به حوزه ما تعلق داشته باشد.
کامران در ادامه صحبت های خود به الزامات برنامه‌ریزی اشاره کرد و بیان کرد:در برنامه هفتم توسعه، مقرر شده است که احصای مزیت‌های جغرافیایی و آمایش سرزمین با تکیه بر ظرفیت‌های دریایی، مطابق ماده ۳۲ تبصره ۴ توسط دولت انجام شود. این آمایش و برنامه‌ریزی باید همان‌طور که برای بخش خشکی انجام می‌شود، به طور جدی در بخش دریایی نیز پیگیری شود.
رییس انجمن جغرافیای ایران همچنین به ضعف در رویکردهای کلان کشور انتقاد کرد و افزود: امروز تفکر خشکی‌محور در برنامه‌ریزی‌های کشور غالب است و نقشه‌ای جامع برای توسعه دریامحور تدوین نشده است. این کم‌توجهی علمی باید مورد بازنگری قرار گیرد. نتایج این بی‌توجهی را می‌توان در رهاسازی جزایری مانند آریانا و زرکوه مشاهده کرد. امارات توانسته است با بهره‌گیری از بی‌برنامگی ما، این دو جزیره را به طور قابل‌توجهی توسعه دهد.