پژوهشگران با استفاده از تورهای ماهیگیری دورریخته‌شده و پلاستیک‌های خانگی، نوعی آسفالت ساخته‌اند که آلودگی پلاستیکی جدیدی ایجاد نمی‌کند.
به گزارش اقتصادسرآمد ازوبگاه سای‌تِک‌دِیلی در گزارشی آورده است:هاوایی با انبوه زباله‌های پلاستیکی دست به گریبان است. بازیافت در این ایالت جزیره‌ای هم دشوار است و هم هزینه زیادی دارد، به‌ویژه وقتی زباله از دل دریا بیرون کشیده می‌شود.بنابر گزارش ایرنا ، پژوهشگران هاوایی در حال آزمایش روشی تازه‌ هستند: تبدیل زباله‌های پلاستیکی و تورهای ماهیگیری دورریخته‌شده به آسفالت جاده. نتایج اولیه این آزمایش امیدوارکننده است.از سال ۲۰۲۰ میلادی، بیشتر جاده‌های هاوایی با آسفالت پلاستیکی ویژه ساخته می‌شود. این آسفالت انعطاف‌پذیرتر از نوع معمولی است و در برابر تَرَک، فرورفتگی و آب، مقاوم‌تر عمل می‌کند. در آب و هوای گرم و مرطوب هاوایی، این ویژگی‌ها حکم طلا را دارد.سازمان حمل و نقل هاوایی (HDOT) از پژوهشگران خواست:
۱. تورهای ماهیگیری سرگردان در اقیانوس را برای استفاده در آسفالت تأمین کنند؛
۲. بررسی کنند آیا آسفالت بازیافتی، در مقایسه با آسفالت معمولی میکروپلاستیک بیشتری منتشر می‌کند یا خیر.
دکتر جنیفر لینچ می‌گوید: تورهای ماهیگیری خارجی، بزرگ‌ترین معضل زباله‌های دریایی هاوایی هستند. طرح بانتی (برنامه تشویقی برای جمع‌آوری زباله‌های دریایی) ما تاکنون بیش از ۸۴ تُن از این تورهای سرگردان را از اقیانوس آرام بیرون کشیده است.
پس از تبدیل زباله‌ها به مواد مناسب برای آسفالت، بخشی از یک جاده مسکونی در اوآهو (جزیره‌ای از مجموعه جزایر هاوایی) با استفاده از سه نوع آسفالت ساخته شد:
گروه پژوهشی پس از حدود ۱۱ ماه تردد عادی خودروها، گردوغبار جاده را از هر بخش جمع‌آوری کرد تا میزان رهاسازی میکروپلاستیک را بررسی کند.
نتایج اولیه روشن کرد که جاده‌های بازیافتی آلودگی پلاستیکی بیشتری نسبت به جاده‌های معمولی ندارند. میکروپلاستیک پیدا شد، اما سهم پلاستیک‌های بازیافتی در آن بسیار ناچیز بود.
دلیلش ساده است: پلاستیک‌ها در آسفالت ذوب می‌شوند. ذراتی که بعداً جدا می‌شوند، پلاستیک خالص نیستند؛ بلکه آمیزه‌ای از سنگ، آسفالت و پلاستیک ذوب‌شده‌ هستند.نکته جالب این است که ساییده‌شدن لاستیک خودروها، میکروپلاستیک بسیار بیشتری نسبت به آسفالت بازیافتی آزاد می‌کند. دکتر لینچ می‌گوید: در داده‌های اولیه، دیدیم سایش لاستیک آن‌قدر زیاد است که اثر پلاستیک‌های بازیافتی در آن آمیخته است و به‌سختی تشخیص‌پذیر است.هنوز مشخص نیست این جاده‌ها تا چند سال دوام می‌آورند؛ پژوهشگران امیدوارند این روش بتواند حجم زباله‌هایی که به محل‌های دفن می‌روند و همچنین زباله‌های شناور در اقیانوس را کاهش دهد.
دکتر لینچ در پایان می‌گوید: برخی فکر می‌کنند بازیافت پلاستیک بی‌فایده و بسیار دشوار است؛ اما این کار ثابت می‌کند که وقتی جامعه حفاظت از محیط‌زیست را جدی بگیرد، بازیافت امکان‌پذیر است.