دبیر انجمن شرکت‌های کشتیرانی گفت: با وجود اقداماتی که آمریکایی‌ها از طریق سنتکام برای ایجاد محدودیت در مسیرهای دریایی اعمال می‌کنند، واردات کالاهای اساسی و مورد نیاز کشور با استفاده از ظرفیت‌های موجود ادامه یافته و به نظر می‌رسد این روند نیز تداوم پیدا کند.
به گزارش اقتصادسرآمد، مسعود پل‌مه در گفت و گو با ایلنا، درباره تأثیر توافق احتمالی و بازگشت تنگه هرمز به شرایط عادی بر قیمت‌ها و اثرگذاری سناریو بدبینانه و افزایش تنش‌ها به ایلنا اظهار داشت: در سناریو خوشبینانه و برگشت به مذاکرات؛ مهم‌ترین مسئله، بازگشت اعتماد به بازار و فعالان اقتصادی است. برای ارزیابی وضعیت نیز باید شاخص‌های بورس را به‌عنوان یکی از معیارهای تحلیل شرایط اقتصادی مدنظر قرار داد. 
پل‌مه ادامه داد: اگر به توافقی برسیم که بتوان آن را توافقی برد-برد دانست و اطمینان لازم نسبت به پایداری و ثبات شرایط منطقه به وجود آید، بر اساس تجربیات گذشته و تحلیل‌های اقتصادی، حداقل یک سال زمان نیاز است تا شیب نزولی قیمت‌ها شکل بگیرد؛ روندی که بتواند اطمینان لازم را به بازار بازگرداند و به کاهش نرخ‌ها منجر شود. 
وی تصریح کرد: با این حال، اگر توافق‌ها با رفتارهای متناقض و نوسانات روانی ناشی از مواضع دونالد ترامپ همراه باشد و بازار هر روز تحت تأثیر این رفتارها دچار هیجان شود، طبیعتاً نمی‌توان انتظار داشت که چنین توافقی تأثیر مؤثری بر کاهش قیمت‌ها یا بازگشت نرخ‌ها به سطوح قبلی داشته باشد. 
دبیر انجمن شرکت‌های کشتیرانی در پاسخ به این پرسش که در صورت تشدید دوباره تنش‌ها و گسترش حملات، آیا قیمت‌ها باز هم افزایش خواهند یافت یا به سقف خود رسیده‌اند، گفت: به نظر من، ما سقف افزایش قیمت‌ها را تجربه کرده‌ایم؛ چراکه بخش عمده تهدیدهایی را که ممکن بود در ادامه با آن‌ها مواجه شویم، پشت سر گذاشته‌ایم. 
وی افزود: اتفاقی فراتر از انسداد کامل دریایی، به‌عنوان یکی از سناریوهای احتمالی، قابل تصور نیست؛ سناریویی که آثار آن را نیز تجربه کرده‌ایم. با وجود این شرایط، توانستیم با مدیریت، تدبیر و ازخودگذشتگی بخش خصوصی، کالاهای مهم و اساسی را در حد توان و ظرفیت موجود وارد کشور کنیم.  پل‌مه با اشاره به محدودیت‌های اعمال‌شده بر مسیرهای دریایی اظهار داشت: با وجود اقداماتی که آمریکایی‌ها از طریق سنتکام برای ایجاد محدودیت در مسیرهای دریایی اعمال می‌کنند، واردات کالاهای اساسی و مورد نیاز کشور با استفاده از ظرفیت‌های موجود ادامه یافته و به نظر می‌رسد این روند نیز تداوم پیدا کند. 
وی با اشاره به پیامدهای احتمالی توقف کامل تردد کشتی‌ها در خلیج فارس و دریای عمان تصریح کرد: اگر شرایط به نقطه‌ای برسد که هیچ کشتی‌ای امکان ورود به آبراه خلیج فارس و دریای عمان را نداشته باشد، با وضعیتی کاملاً متفاوت مواجه خواهیم شد. 
دبیر انجمن شرکت‌های کشتیرانی توضیح داد: کشورهای جنوب خلیج فارس حدود ۱۸۰۰ میلیارد دلار تبادل تجاری با جهان دارند. اگر چنین انسدادی رخ دهد، عملاً موازنه و جریان تجارت این کشورها با دنیا نیز با اختلالی گسترده مواجه خواهد شد. 
پل‌مه با اشاره به محدودیت‌های موجود در مسیرهای جایگزین خاطرنشان کرد: تنگه باب‌المندب نیز تحت فشار قرار دارد و ایجاد مسیرهای جایگزین برای تأمین نیازهای تجاری و لجستیکی کشورهای منطقه، در چنین شرایطی به‌سرعت امکان‌پذیر نیست. بنابراین، در صورت وقوع چنین سناریویی، با بحرانی بسیار جدی مواجه خواهیم شد که تنها به ایران محدود نمی‌شود و کل منطقه را دربرمی‌گیرد.  وی در پایان تأکید کرد: در کنار این شرایط، ایران از دسترسی‌های لجستیکی دیگری نیز برخوردار است که می‌تواند حداقل نیازهای کشور را تأمین کند. از این رو، بعید به نظر می‌رسد که ایالات متحده و تصمیم‌گیران این کشور بخواهند با اتخاذ چنین رویکردی، اقتصاد جهان را به‌طور ناگهانی با بحرانی فراگیر مواجه کنند و چرخه تجارت جهانی را از کار بیندازند.