چینی ها تا کنون با ۵۰ شهر از ۱۵ کشور اروپایی برای حضور در این پروژه ارتباط گرفته اند و توانسته اند برای خود در برنامه ‏توسعه اتحادیه آفریقا در سال ۲۰۵۳، جایگاه مناسبی به دست بیاورند؛ همچنین جایگاه چین در برنامه های توسعه اقتصادی ۲۰۵۱ ‏روسیه و ۲۰۳۰ عربستان بسیار ارزشمند است.‏ نقاط ضعف چینی ها در دو حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات و همچنین انرژی است که کند عمل کرده اند. به گزارش اقتصادسرآمد، بهزاد شاهنده، در کنفرانس تخصصی یک کمربند- یک راه گفت: چینی ها سرمایه گذاری سنگینی در بندر گوادر کرده اند و به زودی بندر گوادر پاکستان، به دوبی دوم تبدیل می شود؛ این در حالی است که در حال حاضر، صدها جرثقیل تخلیه و بارگیری کالا در این بندر فعال است و کالاهای صادراتی و وارداتی چین را جابجا می کند.وی روابط سیاسی - اقتصادی چین و پاکستان را بسیار عمیق و استراتژیک دانست و افزود: چینی ها به پاکستان به عنوان شریک و دوستی برای تمام فصول می نگرند.استاد مطالعات شرق آسیای دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران، درباره پروژه یک کمربند- یک راه اظهار داشت: قرار نبود این پروژه در ابتدا به عنوان سیاست راهبری این کشور باشد؛ اما ناگهان از سال ۲۰۱۵ چینی ها آن را جدی گرفتند و در حال حاضر به پروژه اصلی شی جی پینگ، رئیس جمهور چین تبدیل شده است.به گفته این مدرس دانشگاه تهران، چینی ها دو سده مهم را در برنامه ریزی خود دارند؛ نخست سال ۲۰۲۱ میلادی به عنوان صدمین سال تأسیس حزب خلق چین در شهر شانگهای که قرار است چین در این سال، کشور نسبتا پیشرفته ای باشد و سده دوم، سال ۲۰۴۹ و صدمین سالگرد بنیانگذاری جمهوری خلق چین و انقلاب در این کشور است که قرار بر این شده تا چین در این سال به یک ابرقدرت تبدیل شود.