گروه انرژی- تولید صنعت شیل آمریکا به دنبال سقوط قیمت جهانی نفت بیش از 2 میلیون بشکه در روز کاهش یابد. تولیدکنندگان شیل مجبور شده‌اند چاه های نفت خود را ببندند. بسیاری از تولیدکنندگان کوچک تر هم بستن چاه های خود را از ابتدای ماه جاری آغاز کرده اند چون تجهیزات ذخیره سازی آنها دیگر ظرفیت نفت تولید شده را ندارند. عرضه بیش از حد نفت باعث قیمت منفی این کالا در برخی مناطق آمریکا شده است چون هزینه انتقال نفت به پالایشگاه ها و بنادر بالاتر از قیمت بازار برای هر بشکه است.به گزارش اقتصادسرآمد، اما یک کارشناس نفتیث می گوید: با بستن چاه و خرابی و سوختن پمپ نه تنها تولید قبلی باز نمی‌گردد بلکه هزینه‌های بسیاری باید صرف شود تا تولید از چاه به روال قبل برگردد.
زانا احمدی در درباره کاهش تولید اجباری نفت در جهان و آسیب به چاه‌ها اظهار داشت: به لحاظ فنی با افت مداوم فشار مخزن، دبی تولید چاه رفته رفته کم شده تا جایی که به مرزی می‌رسد که فشار هیدرواستاتیک نفت موجود در چاه بر فشار مخزن غالب شده و این موضوع موجب کاهش شدید تولید نفت از چاه می‌شود و در گام‌های بعدی باید جهت بهبود تولید از روش‌های EOR/IOR استفاده کرد، پس افت فشار یکی از مهمترین عوامل کاهش تولید است.
وی افزود: به طور کلی این موضوع به بسیاری از شرایط فنی و خصوصیات مخزنی چاه بستگی دارد مثلاً در برخی از چاه‌هایی که تازه تولید از آنها شروع شده، بستن چاه‌ها در کوتاه‌مدت و نه بلندمدت موجب احیای فشار و حتی بهبود تولید از آن می‌شود، اما در برخی دیگر از میادین بخصوص در بخش دریایی که مدت زیادی از تولید آنها گذشته است و از طریق پمپ‌های دورن چاهی تولید انجام می‌شود با بستن چاه و خرابی و سوختن پمپ نه تنها تولید قبلی باز نمی‌گردد بلکه هزینه‌های بسیاری باید صرف شود تا تولید از چاه به روال قبل برگردد.این کارشناس حوزه نفت تاکید کرد: بنابراین موضوع تحریم و بستن چاه‌ها موجب می‌شود، برخی از تأسیسات از مدار خارج شده و بخش مهمی از چاه‌ها بسته شوند، کاهش تولید، بستن چاه‌ها و تأسیسات فرآورشی نفت و گاز در درازمدت پیامدهای فنی و آسیب‌های خاص خود را برای میادین تولیدی دارد.وی با اشاره به راهکارهای جلوگیری از صدمه بیشتر به مخزن و چاه به دلیل بستن در شرایط رکود بازار جهانی نفت گفت: برای غلبه بر این آسیب‌ها و به خصوص در شرایطی که مدت توقف تولید را نمی‌توان پیش‌بینی کرد، شرکت‌های تولیدکننده یک طرح جامع و هماهنگ با در نظر گرفتن تمام عوامل اجرایی و عملیاتی داشته باشند. مهمترین کار، نگهداشت توان تولید با برنامه‌ریزی و اقدام همزمان در بخش چاه‌ها، تاسیسات سطح‌الارضی، و خطوط لوله است.احمدی تاکید کرد: باید تمهیداتی در نظر گرفت که تأسیسات و چاه‌ها برای از سرگیری تولید در کوتاه‌مدت برنامه‌ریزی شوند و در عین حال به تناوب در مدار عملیات تولید قرار گیرند. موضوع تزریق گاز، حفاری بین‌چاهی، بازسازی و ایمن‌سازی تاسیسات و خطوط لوله از جمله مهمترین فعالیت‌های این دوران است.گفتنی است، استخراج نفت به مجموعه عملیاتی گفته می‌شود که در طی آن نفت خام به منظور استحصال و بهره‌برداری از آن، به طرق مختلف از داخل زمین خارج و قابل استفاده می‌شود. امروزه زمین‌شناسان با استفاده از دستگاه‌های لرزه‌نگاری موفق به شناسایی میادین نفتی شده و تیمهای حفاری با حفر چاه نفت شرایط را برای شروع فعالیت تیمهای استخراج نفت و نصب ادوات مخصوص آن‌ها فراهم می‌آورند.این دوره بعد از حفاری چاه نفت و برآورد مقدار ذخیره کل مخزن و تشخیص میزان نفت قابل برداشت و اقتصادی بودن برداشت از این میدان آغاز می‌شود. در این مرحله به دلیل توسعه میدان و ساخت تأسیسات بالادستی تولید نفت با روند نسبتاً ثابتی در حال افزایش است. در این دوره به دلیل بالا بودن فشار سیال، مخزن به صورت مخزن نامحدود (به انگلیسی: Infinite Acting) در نظر گرفته می‌شود. در این مرحله هرچه تعداد چاه‌های حفر شده بیشتر باشد، افزایش دبی ادامه پیدا می‌کند.در علم مهندسی نفت به دوره‌ای اطلاق می‌شود که امکان تثبیت دبی از طریق افزایش چاه‌های تولیدی مقدور نباشد و تولید مخزن نسبت به زمان دستخوش افت تولید می‌شود. با بهره‌برداری مداوم از مخزن، سیال موجود در آن کم می‌شود و در نتیجه ارتفاع ستون هیدروکربنی و انرژی طبیعی مخزن کاهش می‌یابد. در این مرحله است که تزریق گاز به میدان نفتی یا تزریق بخار به میدان نفتی می‌تواند کمک به افزایش دبی مقطعی کند.