پنجشنبه گذشته بنیامین نتانیاهو به دنبال توافق با بنی گانتز رئیس حزب آبی سفید و چرخشی کردن دوره نخست وزیری به دو دوره یک سال و نیمه با کسب حمایت 72 عضو کنست مامور تشکیل کابینه شد. اکنون از یک سو، بحران سیاسی داخلی که از دسامبر 2018 شروع شد و با برگزاری سه دوره انتخابات کنست حل و فصل نشد،  ولو موقتا پایان می‌یابد و از دیگر سو، نتانیاهو با ثبت رکورد طولانی‌ترین دوره نخست‌وزیری برای پنجمین بار نخست وزیر خواهد شد. پس از آغاز این بحران و اولین انتخابات کنست در آوریل 2019، بسیاری کار نتانیاهو را پایان یافته تلقی کرده و معتقد بودند که با توجه به پرونده فساد مالی دیگر شانسی برای  نخست‌وزیری ندارد، اما نگارنده تاکید داشت که برای داوری درباره آینده سیاسی نتانیاهو زود است.  قبلا کوچک‌ترین اتهام مالی کافی بود تا نخست وزیری را به پایین بکشد و حتی به زندان افکند، مثل ایهود اولمرت، اما این اتفاق برای نتانیاهو نیفتاد و مانع از نخست وزیری دوباره نشد. در واقع، کسانی که با زندگی سیاسی نتانیاهو به عنوان یکی از تندروترین و پیچیده‌ترین رهبران اسرائیل به خوبی آشنا هستند، می‌دانند که وی به این راحتی تسلیم رقیب نمی‌شود و بسیار پیچیده بازی می‌کند. البته این تنها علت ماندن وی در قدرت نیست و دلایل دیگری نیز وجود دارد.در طول یک دهه گذشته، منطقه پس از بهار عربی وارد تحولاتی سترگ و نزاع‌ها و اختلافات عمیق عربی اسلامی شد که دولت اسرائیل به رهبری نتانیاهو بیشترین بهره را از آن برده است. از یک سو، با وجود پابرجا ماندن تهدیدات و حتی افزایش آن‌ها در دو جبهه شمالی و جنوبی، اما محیط امنیتی پیرامونی اسرائیل در وضعیت فروپاشی و ضعف مفرطی قرار گرفته که موقعیت بهتری نسبت به قبل برای آن فراهم کرده است. از سوی دیگر، در چنین وضعیتی و به تبع آن جابجایی در مفهوم دشمنی در منطقه، معادلات مربوط به منازعه فلسطین چنان دچار تغییر ریشه‌ای شد که معادله مشروط بودن صلح عربی اسرائیلی به حل این منازعه کاملا رنگ باخت و روابط تل‌آویو با برخی پایتخت‌های عربی از خلیج فارس گرفته تا سودان روی ریل عادی شدن قرار گرفت.