گروه نفت و انرژی - بر اساس آمارهای جهانی هر نفر روزانه حدود یک کیلوگرم زباله تولید می کند. (البته میزان تولید زباله در کشور ما از حد استانداردهای جهانی کمی بالاتر است. ) اگر مبنا را سرانه جهانی در نظر بگیریم می توان ادعا کرد که روزانه ۸۰ میلیون کیلوگرم یا ۸۰ هزار تن زباله در کشور تولید می شود. برآوردهای صورت گرفته حاکی از این است که ۱۵ درصد زباله های تولید شده پلیمری (هر کالایی که منشا پلاستیک دارد) است. و طبق امار اعلامی حدودا سالیانه یک میلیون و ۸۰۰ هزار تن زباله پلیمری داریم که ثروت قابل توجهی است. اما مساله اینجاست که میزان تفکیک از مبدا زباله در کشور ما بسیار محدود است. البته در بهترین حالت حدود ۱۰ درصد از زباله های پلاستیکی در کشور ما تفکیک و به وسایل پلاستیکی دست دو که مصارف بهداشتی ندارند، تبدیل می شوند. در واقع حدود ۹۰ درصد زباله های پلیمری ما امحا می شود.
تولید هر لیتر بنزین از زباله های پلیمری حدود سه هزار تومان تمام می شود در حالیکه این انرژی در بازار کشورهای همسایه دست کم یک دلار قیمت دارد. بنزین تولید شده در این طرح کیفیت بالایی داشته و استاندارد بالاتر از یورو ۵ دارد. آنگونه که از گفته های یک فعال اقتصادی بر می آید: کشورهایی خارجی به دلیل اهمیت بالایی که برای چالش های زیست محیطی خود قائل هستند، بیشتر از ایران پیگیر اجرایی شدن این طرح هستند و سرعت پبشروی کار در سایر کشورها بیش از ایران است. معاونت علمی ریاست جمهوری به دنبال ثبت جهانی این اختراع است. اختراعی که گفته می شود در فرآیند تبدیل پلیمر به بنزین یا گازوییل حتی یک گرم ماده بلا استفاده هم باقی نمی ماند. 
درپی تولید بنزین و گازوییل از زباله هستیم
پاکپور، فعال اقتصادی به روزنامه اقتصادسرآمد، می‌گویدد: روزانه ۸۰ هزار تن زباله در کشور تولید می شود که ۱۵ درصد آن پلیمری است. ما به دنبال تولید بنزین و گازوییل از این زباله ها هستیم.
تولید سوخت رآکتور از زباله پلیمری
به گفته او، می توان از هر کیلو پلاستیک یک لیتر (معادل ۸۵۰ گرم) بنزین و گازوییل تولید کرد. باقی آن هم ۱۰ الی ۱۵ درصد تبدیل به گاز می شود که در عمل سوخت راکتور را تامین می کند. حدود ۵ درصد دیگر آن هم تبدیل به کوک می شود که قیمت بالایی در بازار جهانی داشته و در صنایع فولاد مصرف می شود.
پاکپور با تاکید براین مطلب که، مشابه کاری که ما انجام می دهیم در داخل و حتی خارج از کشور وجود ندارد و کاملا کار نویی محسوب می شود. به همین دلیل هم ثبت اختراع دریافت کرده ایم و قرار است با حمایت معاونت علمی فناوری ریاست جمهوری نسبت به ثبت جهانی اختراع خود هم اقدام کنیم، گفت: حتی در کشورهای پیشرفته مانند آلمان و انگلیس با وجود اینکه تفکیک از مبدا زباله بالاست اما در خصوص بازیافت زباله های پلیمری کار خاصی انجام نشده است. این کشورها معمولا زباله های پلیمری خود را به کشورهای دیگر صادر می کنند. البته در کشورهای ثالث هم این زباله ها عموما دپو می شود. حتی آلمان برای صادر کردن این زباله ها به ازای هر تن حدود ۴۰ یورو هزینه می کند.  
فرایند تولید بنزین از زباله از چه زمانی
 در کشور آغاز می شود؟
این طرح ابتدا با توافقی که با سازمان بازیافت شهرداری تهران منعقد شد و در محل مجتمع آراد کوه وابسته به سازمان بازیافت شهرداری تهران به اجرا در آمد و البته قبل از شیوع کرونا راه اندازی شد. اما بعد از پاندمی عملا به دلیل مسائل بهداشتی این کار کم لم یکن تلقی شده است.
در حال حاضر هر لیتر بنزین یارانه ای در کشور ما به قیمت ۱۵۰۰ تومان و بنزین آزاد به قیمت ۳ هزار تومان فروخته می شود در حالی که تولید بنزین برای دولت خیلی بیشتر از این حرف ها تمام می شود. در واقع به دلیل یارانه ای که دولت در حوزه انرژی پرداخت می کند، کارکرد داخلی محصول بنزین پلیمری اقتصادی نیست و فروش آن باید در بازارهای هدف صادراتی انجام شود. بر اساس آنالیزهای صورت گرفته در مرکز پژوهشگاه دانشکده نفت و پالایشگاه تهران، استاندارد بنزین تولید شده از پلیمر حتی بالاتر از استانداردهای یورو ۵ است. چرا که مواد مصرفی بنزین استحصالی پلاستیکی بوده و عملا فاقد سولفور است. سولفور در بنزین تولیدی از مولد پلیمری  صفر است به همین دلیل به لحاظ کیفیت از یورو ۵ بالاتر بوده و در بالاترین سطح استاندارد قرار دارد.
نمونه ساخته شده بنزین پلیمری تنها یک نمونه صنعتی کوچک بوده و از جهت مساله اقتصادی ساخته نشده است. در واقع در این طرح بیشتر هدف این بودهکه نمونه آزمایشگاهی را به نمونه صنعتی تبدیل کرده و به نوعی ریسک پاسخ گویی خود را کاهش داده شود. اما صنعتی کردن این پروژه همانند سایر صنایع دیگر با بروکراسی های پیچیده اداری مواجه بوده و همین مساله کار را برای تولید کننده سخت کرده است.