رضا محمد علی بیگی

طی ۲۰ سال گذشته کشتی های زیادی از نوع اقیانوس پیما با کاربری حمل کالا (فله و کانتینربر)، حمل نفت خام و فرآورده های نفتی و نیز از نوع جرثقیل دار و لوله گذار با کاربری در فعالیت های بالادستی صنعت نفت و گاز (فراساحل) به ترتیب برای شرکت های کشتیرانی ج‌.ا.ا، شرکت ملی نفتکش ایران و شرکت مهندسی و ساخت تاسیسات دریایی ایران توسط سازندگانی از کشورهای آلمان، چین و کره جنوبی ساخته و تحویل این سه شرکت گردید. در فرآیند ساخت کشتی، مالک کشتی می تواند از جانب خود تیمی را جهت نظارت بر فرایند ساخت معرفی و از شروع تا پایان در قالب بازرسان یا ناظرین مقیم در کارخانه سازنده مشغول به کار نماید. حال این کارشناسان یا از کارکنان شرکت کشتیرانی یا همان مالک هستند و یا از کارکنان شرکتی ثالث (شرکتی ایرانی یا خارجی) که در این نوع خدمات دارای تجربه و مهارت خوبی هستند و طرف قرارداد با مالک کشتی می باشند.وظایف تیم نظارت کارفرما در کارخانه کشتی سازی، کنترل و پایش روند کار اجرایی از منظر انطباق با مفاد قرارداد و پیوست های آن و نیز حل و فصل اختلاف های پیش آمده بین ذینفعان درگیر در این فرایند ساخت است.در اکثر شرکت های کشتیرانی معتبر و بزرگ بین المللی این مهم در قالب عقد قرارداد با یک شرکت نظارتی انجام می پذیرد چرا که ماهیت کار نظارت بر طراحی و مهندسی، مهندسی خرید و در پایان ساخت، نصب، راه اندازی و تست ها با ماهیت مدیریت بهره برداری از کشتی بسیار متفاوت است و دانش و مهارت خاص خودش را می طلبد. اینطور نیست که یک سرمهندس، مهندس دوم، مهندس برق یا یک فرمانده یا افسر اول ناوبری با تجربه ۱۰ الی ۱۵ سال دریانوردی و یا ۱۰ سال تجربه مدیریتی در بخش های فنی، خدمه یا بازرگانی دفتر مرکزی بتواند از پس اینکار بطور مطلوب برآیند. اما باید بررسی کرد و دید که طی ۲۰ سال گذشته، مالکین ایرانی شناورها در قراردادهای ساخت کشتی با طرف های چینی و کره ای چه سیاستی را در پیش گرفتند و....
ادامه در صفحه 2